Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμβουλές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Συμβουλές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 14 Ιουλίου 2017

Ο Διαλογισμός του «Άσπρου – Μαύρου»


Μπορεί να είστε εγκλωβισμένοι στη δυαδική σκέψη – καθετί πρέπει να είναι σωστό ή λάθος, μαύρο ή άσπρο, καλό ή κακό. Αυτός ο διαλογισμός σας βοηθά να μάθετε να δέχεστε μια πιο ρεαλιστική άποψη, ότι δηλαδή δύο φαινομενικά αντίθετες απόψεις ή καταστάσεις είναι δυνατό να υπάρχουν ταυτόχρονα.
Η δυαδική σκέψη είναι απλουστευτική και συχνά εκπορεύεται από το φόβο. Δεν μπορεί να συμπεριλάβει ούτε να εκφράσει την πολυπλοκότητα της ζωής. Αν έχετε την τάση να αντιμετωπίζετε τα πράγματα με τη λογική του άσπρου-μαύρου, η ζωή σας θα είναι πιο αγχωτική και δύσκολη, επειδή ο πραγματικός κόσμος είναι ένα μόνιμο γκρίζο και όχι μια συνεχής έντονη αντίθεση.
Για παράδειγμα, είστε σε σύγκρουση με το σύντροφό σας, επειδή πιστεύετε ότι αυτός έχει άδικο και εσείς δίκιο. Αν θέλετε να νιώθετε πιο άνετα σε καθημερινή βάση, ο διαλογισμός αυτός θα σας βοηθήσει να μαλακώσετε και να μάθετε ότι οι απαντήσεις της ζωής είναι πολύ πιο διφορούμενες από ένα «ναι» ή ένα «όχι».
Οφέλη
1. Ελαττώνει το άγχος
2. Σας βοηθά να δέχεστε τα πράγματα όπως είναι
3. Παρέχει ένα αντίδοτο ενάντια στην άκαμπτη σκέψη
Διαλογισμός
Πότε
Αν νιώθετε θυμό και φόβο, θέλοντας υπεραπλουστευμένες, ξεκάθαρες απαντήσεις ή απαιτώντας να γίνονται τα πράγματα «όπως εσείς θέλετε», δοκιμάστε το διαλογισμό αυτό, για να δεχτείτε τη ζωή όπως πραγματικά είναι.
Προετοιμασία
Σκεφτείτε περιπτώσεις σύγκρουσης, κατά τις οποίες νιώθετε ότι το θέμα είναι ή άσπρο ή μαύρο.
Άσκηση
1. Καθίστε στο μαξιλάρι διαλογισμού ή σε μια καρέκλα, σε μέρος, όπου μπορείτε να είστε μόνοι σας. Διαλογιστείτε κοιτώντας το ρολόι σας για περίπου πέντε λεπτά.
2. Σκεφτείτε μια περίπτωση, κατά την οποία υπήρξατε δυστυχισμένοι, γιατί θέλατε να γίνει κάτι με έναν συγκεκριμένο τρόπο, ενώ το άλλο άτομο ήθελε μια διαφορετική κατάληξη. Παρατηρήστε τα συναισθήματά σας. Το πρώτο που θα προκύψει μπορεί να είναι θυμός. Ψάξτε να δείτε μήπως κάτω από το θυμό νιώθετε φόβο. Τι πιστεύετε ότι θα χάσετε αν αφήσετε να ισχύουν ταυτόχρονα και οι δύο απόψεις;
3. Φανταστείτε ότι μένετε μόνοι σας σ΄ένα ερημονήσι μαζί με αυτό το άτομο και ότι η επιβίωσή σας εξαρτάται από την ικανοποίηση των αναγκών του ενός και του άλλου. Φανταστείτε έναν δημιουργικό τρόπο συμβιβασμού, ώστε ο καθένας να έχει τουλάχιστον μερικώς αυτό που επιθυμεί.
4. Αφού καταλήξετε στη συμβιβαστική σας λύση, σύμφωνα με την οποία κι εσείς και ο άλλος μπορείτε να έχετε «δίκιο» και να πάρετε κάτι από αυτό που θέλετε, προσέξτε αν νιώθετε λιγότερο άγχος και μεγαλύτερη ευχαρίστηση.
«Η Βίβλος του Διαλογισμού» Madonna Gauding εκδόσεις Ισόρροπον

Τρίτη 11 Ιουλίου 2017

10 συνήθειες για να γίνεις ένας 

πιο ήρεμος άνθρωπος

Μάθε ποια είναι τα μυστικά και άλλαξε τη ζωή σου προς το καλύτερο

Αποτέλεσμα εικόνας για calm

Μάθε ποια είναι τα μυστικά και άλλαξε τη ζωή σου προς το καλύτερο
Πώς μπορείς να γίνεις ένας πιο ήρεμος άνθρωπος όταν σχεδόν σε όλη σου την καθημερινότητα επικρατεί μία τρέλα; Η αλήθεια είναι ότι αν μπεις στον κόπο να παρατηρήσεις πώς λειτουργούν οι ήρεμοι άνθρωποι θα εντοπίσεις αρκετά κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους, και – γιατί όχι – να πάρεις μαθήματα ζωής.

Επιλέγουν περπατούν

Οι ήρεμοι άνθρωποι αρέσκονται στο να κάνουν βόλτες στην πόλη και να ασκούνται ακόμα και βγάζοντας καθημερινά βόλτα το σκυλί τους. Κατέβα μία στάση νωρίτερα από το τρένο ή το λεωφορείο. Αυτή η τόσο απλή συνήθεια θα σε βοηθήσει να διώξεις την πίεση και να καθαρίσεις το μυαλό σου.
Δεν βιάζονται
Έχουν αρκετό χρόνο για να φτάσουν στον προορισμό τους και δεν πανικοβάλλονται. Αν κάτι πάει στραβά, βγάζουν κάτι από τη λίστα τους ή κάνουν μία ανακατάταξη των υποχρεώσεών τους. Ή απλά φτάνουν εκεί που πρέπει να πάνε και απολογούνται με χάρη. Η βιασύνη παρεμποδίζει την ηρεμία και δεν έχει καμία απολύτως αξία.
Δίνουν προτεραιότητα στην φροντίδα του εαυτού τους
Επαρκής ύπνος, καλή διατροφή και σωματική άσκηση αποτελούν αδιαπραγμάτευτες συνήθειες. Υιοθέτησέ τες με τη σειρά σου και θα δεις σταδιακά την καθημερινότητά σου να αλλάζει προς το καλύτερο.
Έχουν μία ρουτίνα
Οι ήρεμοι άνθρωποι ελαχιστοποιούν την καταπόνηση της μνήμης του, κάνοντας κάποια πράγματα με τον ίδιο τρόπο κάθε μέρα. Από μία μικρή ιεροτελεστία το πρωί και πλάνα για το μεσημεριανό γεύμα μέχρι τα ρούχα που θα φορέσουν τις επόμενες ημέρες, αρκετές δουλειές είναι προκαθορισμένες. Όταν λειτουργείς στον “αυτόματο πιλότο” ελαχιστοποιείς τη λήψη αποφάσεων, με αποτέλεσμα να λειτουργείς πιο εύκολα τις πιεστικές ημέρες. 

Εξασκούνται για να ζουν το παρόν

Όσοι αγαπούν την ηρεμία συνηθίζουν να κάνουν διαλογισμό, γιόγκα, τάι τσι ή κάποια άλλη παρόμοια πρακτική. Δραστηριότητες όπως το surf, η κηπουρική ή το διάβασμα θα σε βοηθήσουν να διώξεις το στρες, αρκεί να είσαι επιμελής. 
Επιλέξτε σερφ, κηπουρική ή την ανάγνωση με τα παιδιά σας, αλλά να είναι επιμελής και να ασκείστε τακτικά για να πάρει το αποτέλεσμα μείωση του στρες.
Χρησιμοποιούν με σύνεση το τηλέφωνο
Οι ήρεμοι άνθρωποι δεν παθαίνουν εμμονή με το κινητό τους, αλλά το χρησιμοποιούν τόσο όσο χρειάζεται για να κάνουν τη δουλειά τους και να επικοινωνήσουν, ίσως και για να ακούσουν μουσική ή να ενημερωθούν για τα νέα. Θα δυσκολευτείς να βρεις την ηρεμία που θέλεις αν αφήνεις το κινητό να κυριαρχεί στη ζωή σου.
Αυτοπροσδιορίζονται και θέτουν όρια
Έχουν επίγνωση και ανταποκρίνονται στην ψυχική, σωματική και συναισθηματική τους κατάσταση. Κάνουν διαλείμματα για stretching, σνακ και εκτόνωση, και είναι σε θέση να πειθαρχήσουν στον εαυτό τους.
Αποτέλεσμα εικόνας για hremia
Περιμένουν ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά
Το γεγονός ότι δεν διαταράσσονται εύκολα είναι γιατί ξέρουν ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη. Δεν περιμένουν να πάνε όλα σύμφωνα με το σχέδιο και είναι έτοιμοι να προσαρμοστούν στα νέα δεδομένα. Έχε πάντα ένα πλάνο αλλά να είσαι έτοιμη να το αλλάξεις κάθε ώρα και στιγμή. 

Συνδέονται ουσιαστικά με τον κόσμο

Ένα χαμόγελο, μια βοήθεια σε έναν περαστικό, ένα τηλεφώνημα στους γονείς είναι ουσιαστικές κινήσεις στην καθημερινότητά μας. Θυμήσου ότι σε κάθε δραστηριότητα και ανθρώπινη σχέση χρειάζεται πάθος και φροντίδα. 

Εκτιμούν τη μικρή τους θέση στο σύμπαν

Οι ήρεμοι άνθρωποι γνωρίζουν πόσο μικροί είναι μέσα στο σύμπαν και καταλαβαίνουν ότι υπάρχει ένας κόσμος πέραν του δικού τους. Παίρνουν στα σοβαρά τις υποχρεώσεις και τη δουλειά τους αλλά όχι τον εαυτό τους. Μαζί με τον διαλογισμό, η προσφορά υπηρεσιών (μέσω της δουλειάς, του εθελοντισμού ή της φροντίδας) μπορεί να σε οδηγήσει σε μια πιο ήρεμη ζωή.
http://www.missbloom.gr

Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017



Ο εκφοβισμός (bullying) στον χώρο εργασίας και οι επιπτώσεις στην ψυχική υγεία


Αποτέλεσμα εικόνας για μπούλινγκ στην εργασια



Ο εργασιακός εκφοβισμός έχει λάβει αρκετή προσοχή τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της αύξησης των περιστατικών ατόμων οι οποίοι υφίστανται οι ίδιοι ή παρακολουθούν τον εκφοβισμό κάποιου συναδέρφου σε διάφορους χώρους εργασίας.
Τι είναι όμως ο εργασιακός εκφοβισμός;
Ο εργασιακός εκφοβισμός είναι μια χρόνια μορφή κακοποίησης η οποία θα μπορούσε να οριστεί ως «η συστηματική καταδίωξη ενός συναδέρφου, κατωτέρου ή ανωτέρου σε εργασιακή βαθμίδα, η οποία εάν συνεχιστεί μπορεί να προκαλέσει σοβαρά κοινωνικά, ψυχολογικά και ψυχοσωματικά προβλήματα στο θύμα» (Einarsen, 1999).
Υποστηρίζεται ότι δεν είναι αυτός καθεαυτός ο εργασιακός εκφοβισμός που μπορεί να βλάψει σοβαρά το θύμα, αλλά αυτό εξαρτάται σημαντικά και από την συχνότητα της συμπεριφοράς, τις καταστάσεις κατά τις οποίες συμβαίνει, το χάσμα δύναμης ισχύος μεταξύ του θύματος και του θύτη, το αδιέξοδο στο οποίο μπορεί να βρίσκεται το θύμα και η στάση του θύματος απέναντι στις προθέσεις του θύτη.
Συμπεριφορές εργασιακού εκφοβισμού μπορεί να περιλαμβάνουν: προσβλητικές εκφράσεις, κορόιδεμα, βρισιές, παρατσούκλια, κουτσομπολιό, διάδοση φημών, ανάθεση υποτιμητικών εργασιών, δημόσια υποτίμηση, άσκηση αρνητικής κριτικής, και αδικαιολόγητες κατηγορίες στα οποία επαναλαμβανόμενα εκτίθεται ένα άτομο στον χώρο εργασίας.
Εργασιακός εκφοβισμός και ψυχική υγεία
Ο εργασιακός εκφοβισμός έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχική υγεία των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένων υψηλών επιπέδων άγχους, ποσοστών κατάθλιψης και κρίσεων πανικού. Επίσης παρότι ο εκφοβισμός μπορεί να μην πληροί ακριβώς τα κριτήρια ενός παράγοντα που θα μπορούσε να οδηγήσει στην βίωση ενός μετατραυματικού στρες, ωστόσο κάποιες έρευνες έχουν δείξει ότι άτομα τα οποία είχαν υποστεί εργασιακό εκφοβισμό παρουσίαζαν παρόμοια συμπτώματα με άτομα τα οποία είχαν υποστεί κακοποίηση.
Το άτομο που υφίσταται τον εργασιακό εκφοβισμό μπορεί να βιώνει έντονα συναισθήματα ταπείνωσης, κατωτερότητας, αβοήθητου και αδυναμίας να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Επίσης μπορεί να παρουσιάζει αυξημένες δυσκολίες συνεργασίας και απόδοσης στην δουλειά του. Ακόμη ψυχοσωματικές ενοχλήσεις όπως πονοκεφάλους, στομαχικούς και μυϊκούς πόνους. Το άτομο μπορεί να βρίσκεται συνεχώς σε εγρήγορση μήπως ανά πάσα στιγμή υποστεί την ίδια άσχημη συμπεριφορά. Μπορεί να βιώνει έντονο άγχος, αδυναμία χαλάρωσης και δυσκολία στον ύπνο με την σκέψη ότι την επόμενη μέρα ίσως αντιμετωπίσει τα ίδια. Να κάνει πολλές απουσίες από την εργασία για να αποφύγει την επαφή. Μπορεί πιστεύοντας ότι δεν υπάρχει ελπίδα ή/και νόημα να προσπαθήσει να υπερασπιστεί τον εαυτό του και να θέσει όρια στον θύτη του να αποσυρθεί και να απομονωθεί από τον κοινωνικό και εργασιακό περίγυρο. Αυτό έχει ως συνέπεια πολλές φορές η κατάσταση να επιδεινώνεται.
Συνέπειες της ύπαρξης περιστατικών εκφοβισμού στον ίδιο τον εργασιακό χώρο
Ο εκφοβισμός δεν έχει μόνο συνέπειες στο ίδιο το άτομο, αλλά και στον χώρο εργασίας, καθώς έρευνες δείχνουν ότι σε εργασιακούς χώρους στους οποίους είχαν παρατηρηθεί φαινόμενα εκφοβισμού η απόδοση και παραγωγικότητα μειώθηκε εξαιτίας του υψηλού στρες των ατόμων που υφίσταντο των εκφοβισμό, αλλά και άλλων εργαζομένων οι οποίοι καθημερινά ένιωθαν φόβο μήπως είναι το επόμενο θύμα. Στη μείωση της αποδοτικότητας συνέβαλαν επίσης οι συχνές απουσίες, οι παραιτήσεις υπαλλήλων που υφίσταντο ή παρακολουθούσαν τον εκφοβισμό, το κόστος και ο χρόνος που απαιτούνταν για την εκπαίδευση νέων υπαλλήλων και η έλλειψη ομαδικού πνεύματος εργασίας. Τέλος το κακό αυτό περιβάλλον εργασίας είχε αρνητικές συνέπειες στην εικόνα των επιχειρήσεων με μια από τις συνέπειες την απώλεια πελατών. 
Τι θα βοηθούσε σε περιπτώσεις εκφοβισμού στον εργασιακό χώρο
• Πολλά άτομα που υφίστανται κάποιου είδους εκφοβισμό δεν κάνουν καμία προσπάθεια να το αντιμετωπίσουν φοβούμενοι ότι αυτό θα έχει χειρότερες συνέπειες. Όσο όμως κανείς δεν μιλά για αυτό, είτε είναι το άτομο που δέχεται τον εκφοβισμό είτε κάποιοι που μπορεί να το παρακολουθούν, τόσο περισσότερη δύναμη αποκτά αυτός που ασκεί τον εκφοβισμό. Η σιωπή μπορεί να είναι συνενοχή.
• Εάν είναι εφικτό πείτε ξεκάθαρα στο άτομο που σας ενοχλεί ότι η συμπεριφορά αυτή δεν είναι επιτρεπτή και δεν θα δεχτείτε την συνέχισή της. Αν είναι δύσκολο για κάποιον λόγο ζητήστε από κάποιον συνάδελφο που εμπιστεύεστε να είναι μαζί σας ή απευθυνθείτε σε κάποιον ανώτερο, στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού ή στον σύλλογο σας.
• Αν σας λείπουν δεξιότητες διεκδικητικής συμπεριφοράς απευθυνθείτε σε έναν ειδικό που θα μπορούσε να σας βοηθήσει ή παρακολουθείστε κάποιο σχετικό σεμινάριο.
• Κρατήστε σημειώσεις σχετικά με τα γεγονότα που έχουν συμβεί, με λεπτομέρειες σχετικά με το πότε, πως, πόσες φορές συνέβη αυτό, ποιοι μπορεί να ήταν παρόντες. Κρατείστε αντίγραφα των emails ή άλλων των ηλεκτρονικών συνομιλιών μέσω των οποίων δεχθήκατε τον εκφοβισμό.
• Ενταχθείτε σε ομάδες συναδέλφων οι οποίοι θα μπορούσαν να σας υπερασπιστούν αν επιχειρήσει να σας ενοχλήσει με όποιον τρόπο.
• Πολλές φορές αυτός που ασκεί τον εκφοβισμό χρειάζεται και την ομάδα υποστήριξης του. Μην γίνεστε η υποστηρικτική του ομάδα είτε συμμετέχοντας είτε μένοντας απαθείς παρακολουθώντας την κακοποίηση ενός συναδέλφου.
• Κάποιες φορές τα άτομα που συμπεριφέρονται με αυτόν τον τρόπο μπορεί να μην καταλαβαίνουν τις συνέπειες των πράξεων τους. Θα ήταν καλό να τους επισημανθεί η συμπεριφορά τους και οι συνέπειες αυτής.
• Οι ίδιοι οι οργανισμοί, οι εταιρείες, οι επιχειρήσεις είναι υπεύθυνοι για την διασφάλιση ενός καλού, υγιούς και ασφαλούς περιβάλλοντος εργασίας για όλους τους εργαζομένους. Θα ήταν καλό να έχουν μια αυστηρή πολιτική κατά του εκφοβισμού στον εργασιακό χώρο, όπως και να ενημερώνουν και να εκπαιδεύουν τους εργαζομένους τους σε σχετικά θέματα και σε τρόπους αντιμετώπισης δυσκολιών στον χώρο εργασίας.
• Αν δεν μιλήσει κανείς για αυτό μπορεί ο εκφοβισμός να γίνει ακόμη και η «κανονικότητα» μέσα στον χώρο εργασίας.

 http://www.huffingtonpost.gr

Τα ταξίδια μας είναι τόσο εσωτερικά, όσο και εξωτερικά. Τα γεγονότα ενός εξωτερικού ταξιδιού, οι αθροιστικές μεταβάσεις μιας ολόκληρης ζωής, είναι κατά κάποιο τρόπο παρόμοιες για όλους μας, για όλους όσους μοιράζονται την ίδια ανθρώπινη εμπειρία. Αλλά το εσωτερικό μας ταξίδι είναι μια πολύ ιδιωτική υπόθεση. Είτε ταξιδεύετε μακριά από το σπίτι σας για να βρείτε αυτό που γυρεύετε, είτε μένετε ακριβώς εκεί που βρίσκεστε, το βαθύ ταξίδι μέσα στα πιο μακρινά μονοπάτια του νου σας, η διαδικασία της μετάβασης, είναι κάτι πολύ προσωπικό που θα σας προσφέρει καθοδήγηση και καθαρότητα του νου και της ψυχής.
Συχνά, οι αλλαγές στη ζωή σας πηγάζουν μέσα από τις βασικές σας ανάγκες· μπορεί να χρειάζεστε την αλλαγή στο μέρος που ζείτε, στη δουλειά σας και/ή στις συνθήκες της ζωής σας, ώστε να διασφαλίσετε τη συνεχή επιβίωσή σας. Εκείνες οι βασικές αλλαγές θα καταστήσουν αναγκαίες αναπόφευκτα και πολλές άλλες ακόμα αλλαγές, με στόχο τη διατήρησή σας στη νέα σας κατάσταση. Από την άλλη πλευρά, το «κάλεσμα» αυτό μπορεί να προέρχεται και από μέσα σας, από μια εσωτερική φωνή, που σας λέει ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσετε, σε ένα άλλο επίπεδο.

Κάποια βασικά σημεία – κλειδιά που ίσως χρειάζεται να κατανοήσετε πριν εκκινήσετε τη διαδικασία της αλλαγής

1. Πριν επιβιβαστείτε στο επόμενο σας ταξίδι προς την αλλαγή, σχεδιάστε το ταξίδι σας όσο καλύτερα μπορείτε, γνωρίζοντας ότι τα πράγματα δεν πάνε πάντα έτσι όπως έχουμε ελπίσει ότι θα πάνε. Οι ρεαλιστικές σας προσδοκίες και το λογικό χρονοδιάγραμμα είναι δύο από τις χρησιμότερές σας αποσκευές. Κάποιες μεταβάσεις συμβαίνουν μέσα σε μια χρονικά σύντομη περίοδο· άλλες χρειάζονται χρόνια, ίσως και δεκαετίες και σε σπάνιες περιπτώσεις, μια ολόκληρη ζωή.
2. Πάρτε το χρόνο να αξιολογήσετε αυτά που μάθατε σχετικά με την αλλαγή και την απόκρισή σας σε αυτή, ώστε να κάνετε τις καλύτερες δυνατές επιλογές· εκτός φυσικά αν η συγκεκριμένη αλλαγή απαιτείται λόγω πιθανού κινδύνου, όπως απειλητικές για τη ζωή ασθένειες, απροσδόκητη προσωπική κρίση ή φυσικές καταστροφές, όπου εκεί δεν θα υπάρχει χρόνος, καθώς η αντίδραση θα πρέπει να είναι άμεση. Σε αυτή την τελευταία περίπτωση, μόλις γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις και τα πράγματα ηρεμήσουν, τότε μπορείτε να επιστρέψετε και να επανεξετάσετε, με σκοπό να ανακαλύψετε τι σήμαινε αυτή η μετάβαση για εσάς και τι ακολουθεί.
3. Δημιουργήστε ένα χρονολόγιο ζωής, που να αντανακλά τις κυριότερες μεταβάσεις σας, όπως επίσης και ένα χρονολόγιο απωλειών, που να αντιπροσωπεύουν τις απώλειες που συνόδευαν και πιθανώς να συνοδεύσουν τις μεταβάσεις σας. Εστιάστε ιδιαίτερα την προσοχή σας στα βασικά συναισθήματα που νιώθετε για κάθε μια από αυτές τις μεταβάσεις και πώς τις εκφράσατε στους άλλους και στην καθημερινότητά σας.
4. Προσδιορίστε τα μοτίβα και τα μαθήματα της ζωής σας. Και δεν αναφερόμαστε στην χρονολογική ταξινόμηση των «γεγονότων» της ζωής σας. Τα μοτίβα είναι εύκολα αναγνωρίσιμα, ειδικά όταν παρουσιάζονται ως τρέχουσες και επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές. Η επανάληψη της ίδιας πράξης δεν θα φέρει διαφορετικό αποτέλεσμα, εκτός αν είστε τυχεροί. Τι έχετε μάθει από τη ζωή σας μέχρι τώρα και πώς αυτό έχει επιδράσει στη διαδικασία της ανάπτυξης και προόδου σας;
5. Τα συναισθήματα θεωρούνται συνήθως ως οι πιο αξιόπιστοι δείκτες του ποιοι είστε και πώς εκφράζεστε. Προχωρήστε ένα βήμα παραπάνω σε αυτό, για να αναγνωρίσετε αυτό που πιστεύετε ή καλύτερα αυτό που έχετε προγραμματιστεί να πιστεύετε. Αξίζει τον κόπο να αμφισβητήσετε τον εαυτό σας ως προς το τι πιστεύει, ακόμα και αν τελικά δεν αλλάξετε την άποψή σας. Ορισμένες φορές, οι πράξεις, οι επιλογές και οι αποφάσεις μας βασίζονται σε ιδέες που πια δεν μας εξυπηρετούν. Ξεπερνώντας τις περιορισμένες σας πεποιθήσεις, μπορείτε να ανοίξετε το δρόμο για την αλλαγή του τρόπου που εξελίσσεστε, που προχωράτε μπροστά.
6. Αφού το αρχέτυπο για τη ζωή είναι το ταξίδι, η δημιουργία ενός «ταξιδιωτικού χάρτη» θα σας βοηθήσει να σχεδιάσετε τη ζωή σας περίπου με τον τρόπο που θα προετοιμαζόσασταν για ένα ταξίδι. Αυτή η διαδικασία θα σας ενημερώνει για το πού βρίσκεστε τώρα, που σκοπεύετε να πάτε, ποια τα πιθανά εμπόδια και σημεία στα οποία επιμένετε να επιστρέφετε. Σχεδιάστε το ταξίδι σας και αυτό θα σας επιτρέψει να δείτε οπτικά ή και να φανταστείτε που βρίσκεστε και ύστερα να οραματιστείτε πού θέλετε να πάτε.
7. Οι μεταβάσεις χρειάζεται να ειδωθούν έτσι όπως πραγματικά είναι, δηλαδή ως μια εξελίξιμη, ρέουσα κίνηση προς τα πάνω και προς τα κάτω, όπως επίσης προς τα μπροστά και προς τα πίσω. Οι μεταβάσεις δεν είναι ποτέ απλά γραμμικά γεγονότα. Αυτό το μοντέλο για τη ζωή μας επιτρέπει να επανεξετάζουμε και να επαναξιολογούμε τις εμπειρίες που ήδη έχουμε βιώσει και έτσι να αντλούμε πολύτιμες πληροφορίες για τις ακόλουθες μεταβάσεις της ζωής μας. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να εξελιχθούμε στη ζωή με μεγαλύτερη ασφάλεια και άνεση και με μια αυτοπεποίθηση ότι μπορούμε να εκπληρώσουμε τους στόχους που θέτουμε.
Abigail Brenner M.D., ψυχίατρος/ Photo: Author/Depositphotos
http://enallaktikidrasi.com

Τετάρτη 12 Οκτωβρίου 2016

child-book

6 τρόποι να αγαπήσει το παιδί σας το διάβασμα


Το διάβασμα είναι απίστευτα σημαντικό στη ζωή ενός ανθρώπου. Αυξάνει το λεξιλόγιο, βελτιώνει τις παραστάσεις, είναι ένας εξαιρετικός τρόπος να χαλαρώσει κανείς μετά από μια κουραστική  μέρα.

Οταν όλα αυτά τα πράγματα συνδυάζονται, είναι εύκολο να κατανοήσει κανείς πόσο σημαντική είναι η ανάγνωση για ένα παιδί.
Διαβάστε παρακάτω ποιοι είναι οι 6 καλύτεροι τρόποι να κάνετε το παιδί σας να αγαπήσει το διάβασμα.
1. Διδάξτε το να αγαπά τις ιστορίες
Η φανταστική ανάγνωση αποτελείται από ιστορίες και όταν το παιδί σας μάθει να αγαπά τις ιστορίες, θα είναι ευκολότερο να απολαύσει τα μυθιστορήματα και τα άλλα βιβλία. Αυτό μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους. Μπορείτε να το αφήσετε να παρακολουθήσει μια ταινία και να του μιλήσετε για την ιστορία που κρύβεται πίσω της. Ζητήστε του να σας πει αν τη βρήκε ενδιαφέρουσα και να αναπτύξει τη γνώμη του. Ενας άλλος τρόπος είναι να του αφηγηθείτε ένα παραμύθι. Ζητήστε του να σας πει αν του άρεσε και αν μπορεί να βρει και το παιδί παρόμοιες ιστορίες.
2. Να είστε ένα πρότυπο για το παιδί σας
Διαβάστε βιβλία μπροστά του, κατά προτίμηση βιβλία με ενδιαφέροντα εξώφυλλα και ενθαρρύνετέ το να σας κάνει ερωτήσεις. Απαντήστε με λεπτομέρειες για το λόγο που σας αρέσει αυτό το βιβλίο και για το λόγο που βρίσκετε ενδιαφέρουσα την πλοκή. Διδάξτε το να αγαπάει την ανάγνωση όσο πιο πολύ γίνεται.
3. Ζητήστε τη γνώμη περισσότερο ειδικών από εσάς
Θα μπορούσε να είναι δύσκολο να επιλέξετε το κατάλληλο βιβλίο για το παιδί σας αλλά ένας εκπαιδευτικός, ένας βιβλιοπώλης με πραγματική αγάπη και ευρεία γνώση για το βιβλίο ή ακόμα ο βιβλιοθηκάριος σε περίπτωση που επισκεφθείτε τη βιβλιοθήκη, θα μπορέσουν να σας υποδείξουν ένα βιβλίο για να ξεκινήσει το παιδί σας το διάβασμα. Και όταν το κάνει, δείξτε κάποιον ενθουσιασμό! Μη το βομβαρδίσετε βέβαια με ερωτήσεις, αλλά ζητήστε του περιστασιακά να σας πει αν του άρεσε.
4. Κάντε τακτικές στάσεις σε βιβλιοθήκη και βιβλιοπωλεία
Πηγαίνετε τακτικά όταν το παιδί σας ολοκληρώσει ένα βιβλίο και τριγυρίστε μαζί του ανάμεσα στα βιβλία, συζητώντας γι’ αυτά. Αντιμετωπίστε τη βιβλιοθήκη ή την επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο σα να είναι κάποιο μέρος ζωτικής σημασίας για τη ζωή της οικογένειάς σας. Σταδιακά το παιδί σας θα καταλάβει τη σημασία αυτών των επισκέψεων και θα απολαύσει τα βιβλία.
5. Κάντε την ανάγνωση παιχνίδι
Να είστε διασκεδαστικοί, δημιουργικοί και αισιόδοξοι σε ό,τι έχει να κάνει με το βιβλίο. Για παράδειγμα κάντε του τις ερωτήσεις που θέλετε για το βιβλίο που διάβασε σα να παίζετε ένα παιχνίδι. Αν απαντήσει σωστά στις περισσότερες ερωτήσεις τόσο περισσότερα βραβεία θα πάρει. Ομως, να θυμάστε πως η ανταμοιβή του θα πρέπει να είναι κάτι ταπεινό και όχι ένα εξωφρενικό δώρο που με την πρώτη ματιά θα φαίνεται ακίνδυνο, αλλά όταν κλιμακωθεί μπορεί να κάνει το παιδί σας κακομαθημένο.
6. Σεβαστείτε τα βιβλία
Αν κάποιο βιβλίο έχει πέσει στο πάτωμα, μαζέψτε το αμέσως. Εάν το ράφι είναι αποδιοργανωμένο, τακτοποιήστε το και βεβαιωθείτε πως τα βιβλία είναι σε τέλεια οργάνωση. Αφήστε το παιδί σας να παρακολουθήσει αυτές τις δραστηριότητες, γιατί έτσι θα συνειδητοποιήσει ότι σέβεστε τα βιβλία και θα κάνει και αυτό το ίδιο.
Χρησιμοποιήστε αυτές τις τεχνικές για να κάνετε το παιδί σας να αγαπήσει το βιβλίο και να απολαύσει την ανάγνωση.
http://www.medinova.gr/

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2016

skin-facial

8 αιθέρια έλαια στην υπηρεσία της ομορφιάς


Τα αιθέρια έλαια μπορούν να ωφελήσουν όλους τους τύπους δέρματος και να λειτουργήσουν στα βαθύτερα επίπεδα της επιδερμίδας, ώστε να τροφοδοτήσουν τα νέα αναπτυσσόμενα κύτταρα του δέρματος.

Και σίγουρα σε όλους αρέσει η αίσθηση και η μυρωδιά τους. Ας δούμε, όμως, τι μπορούν να κάνουν για το δέρμα και την ομορφιά μας, οκτώ από τα πιο γνωστά αιθέρια έλαια:
1. Περγαμόντο
Πρόκειται για ένα από τα κορυφαία αιθέρια έλαια για το δέρμα και έχει αντι-ιικές ιδιότητες, ενώ μπορεί να καταπολεμήσει τον έρπητα και να μειώσει την παραγωγή λιπαρότητας, ακμής και βακτηρίων στο δέρμα.
2. Τριαντάφυλλο
Το έλαιο τριαντάφυλλου είναι ιδανικό για ευαίσθητα δέρματα, ενώ αποτρέπει τη γήρανση. Το αγνό έλαιο τριαντάφυλλου είναι ακριβό αλλά έχει στυπτικές ιδιότητες που βοηθούν την επισκευή των σπασμένων τριχοειδών αγγείων και βελτιώνει την συνολική κατάσταση του δέρματός σας. Το έλαιο του τριαντάφυλλου μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στην επούλωση των ουλών, των σημαδιών ακμής και ραγάδων, ενώ εξασθενεί τα κοινά συμπτώματα του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου.
3. Φασκόμηλο
Το λάδι φασκόμηλου, μειώνει τη φλεγμονή και αναζωογονεί το δέρμα, ενώ παράλληλα εξισορροπεί την παραγωγή ελαίων στο δέρμα σας.
4. Γεράνι
Δεν χρειάζεται να έχετε «χέρι» στην κηπουρική για να καρπωθείτε τα οφέλη από το γεράνι. Το πολλαπλών χρήσεων αιθέριο έλαιο του συγκεκριμένου φυτού κάνει πραγματικά θαύματα, καθώς συμβάλλει στη μείωση της οσμής του σώματος, θεραπεύει τις πληγές, προωθεί την ανάπτυξη των κυττάρων και ξεθωριάζει τις αντιαισθητικές ουλές και τα σημάδια του δέρματος. Παράλληλα, έχει ένα ηρεμιστικό λουλουδένιο άρωμα που σας βοηθά να χαλαρώσετε.
5. Γιασεμί
Εκτός από το ότι αποτελεί ένα θαυμάσιο αιθέριο έλαιο, που μαλακώνει το δέρμα, το έλαιο του γιασεμιού έχει ειπωθεί πως δημιουργεί μια διάθεση για ρομαντισμό. Οχι μόνο μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε στην κρεβατοκάμαρα, αλλά μπορείτε επίσης να το χρησιμοποιήσετε για να βοηθήσει με τις ουλές και τα σημάδια, ώστε το δέρμα να παραμένει διάφανο και να μυρίζει φρεσκάδα σαν λουλούδι.
6. Αγριοτριανταφυλλιά
Αυτό το αιθέριο έλαιο περιέχει ωμέγα-3, ωμέγα-6 και ωμέγα-9 λιπαρά οξέα, βιταμίνη C, λυκοπένιο και λινελαϊκό οξύ. Ολα αυτά τα στοιχεία βοηθούν στην αναγέννηση των κυττάρων του δέρματος, ελαχιστοποιούν τα σημάδια της γήρανσης, μειώνουν τις λεπτές γραμμές, ενισχύουν το κολλαγόνο και ενυδατώνουν το δέρμα αφήνοντάς το απαλό.
7. Σανταλόξυλο
Το σανταλόξυλο έχει θεραπευτικές ιδιότητες, μειώνει τις γραμμές και ηρεμεί. Βοηθά, επίσης, να μειωθούν τα σημάδια και αναζωογονεί το κουρασμένο, θαμπό δέρμα. Επιπλέον, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτό το λάδι για τα μαλλιά σας για την αποκατάσταση της λάμψης και της υγρασίας.
8. Ευκάλυπτος
Μπορεί να μην έχετε σκεφτεί ποτέ τον ευκάλυπτο ως λάδι για τη φροντίδα του δέρματος, αλλά όμως είναι ιδανικό και λειτουργεί όπως το έλαιο του τσαγιού. Βοηθά στην ακμή, ανακουφίζει τον πονοκέφαλο, ενώ οι αντιβακτηριακές του ιδιότητες μπορούν να ανακουφίσουν από την ερυθρότητα, τον ερεθισμό και το οίδημα που σχετίζεται με την ακμή των ενηλίκων.
Το εκπληκτικό με τα αιθέρια αυτά έλαια είναι ότι μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για τόσα πολλά άλλα πράγματα εκτός από τη φροντίδα του δέρματος. Θυμηθείτε να ελέγξετε πάντα τα αιθέρια έλαια πριν τα απλώσετε στο πρόσωπό σας και αν έχετε ευαίσθητο δέρμα συμβουλευτείτε το δερματολόγο σας πριν τα δοκιμάσετε. Ανάλογα με τον τύπο ελαίου μπορεί να χρειαστεί να το αναμείξετε με κάποιο άλλο έλαιο ή να το χρησιμοποιήσετε μόνο του.
http://www.medinova.gr/

Δευτέρα 19 Σεπτεμβρίου 2016

Ο Τέλειος Δάσκαλος

krishnamurtiΤο κείμενο που ακολουθεί είναι η καταγραφή μιας ομιλίας του Τζίντου Κρισναμούρτι, στο πλαίσιο μιας συνάντησης ανάμεσα στον ίδιο και σε δασκάλους και εκπαιδευτικούς. Η συνάντηση έλαβε χώρα στη Βομβάη της Ινδίας, στις 13 Μαρτίου του 1948 και την παρακολούθησε πλήθος κόσμου.
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον πως παρότι έχουν περάσει από τότε 60 περίπου χρόνια, αυτά που λέει ο Κρισναμούρτι είναι κάτι παραπάνω από επίκαιρα σήμερα, παραμένοντας ισχυρό ζητούμενο.
Ο Κρισναμούρτι (1895-1986) υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους φιλόσοφους και πνευματικούς δασκάλους του 20ού αιώνα. Η σκέψη του  επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ πολλά από τα βιβλία του κυκλοφορούν και στα ελληνικά.
ΑΒΑΤΟΝ

Σε ολόκληρο τον κόσμο, γίνεται ολοένα και πιο εμφανές πως ο δάσκαλος χρειάζεται εκπαίδευση. Το ζήτημα δεν είναι η εκπαίδευση του παιδιού, αλλά του εκπαιδευτή, γιατί τη χρειάζεται περισσότερο από το μαθητή. Άλλωστε, ο μαθητής είναι σαν ένα τρυφερό βλαστάρι που χρειάζεται καθοδήγηση, βοήθεια. Αλλά αν ο δάσκαλος, ο καθηγητής είναι ανίκανος, στενόμυαλος και άλλα τέτοια, φυσικό είναι πως το αποτέλεσμα της δουλειάς του θα είναι όπως και ο ίδιος.
Συνεπώς, το σημαντικό δεν είναι τόσο η τεχνική του τι να διδάξει κανείς, όσο η νοημοσύνη, το επίπεδο του ίδιου του εκπαιδευτή.
Σε ολόκληρο τον κόσμο, η εκπαίδευση έχει αποτύχει, επειδή παρήγαγε δυο από τους μεγαλύτερους και πιο καταστρεπτικούς πολέμους της ιστορίας. Εφόσον απέτυχε, το να υποκατασταθεί απλά και μόνο ένα σύστημα με ένα άλλο μου φαίνεται μάταιο. Αλλά αν υπάρχει μια πιθανότητα να αλλάξουμε τη σκέψη, το συναίσθημα, τη στάση του δασκάλου, τότε ίσως να μπορέσει να υπάρξει μια νέα κουλτούρα, ένας νέος πολιτισμός.
Εν μέσω όλου αυτού του χάους, της δυστυχίας, της σύγχισης και της αντιπαλότητας, σίγουρα η ευθύνη του δασκάλου –είτε αυτός είναι κυβερνητικός υπάλληλος, πολιτικός, θρησκευτικός ηγέτης ή δάσκαλος ενός σχολείου– είναι εξαιρετικά μεγάλη.
Έτσι, το πρόβλημά μας δεν είναι τόσο το παιδί, όσο ο δάσκαλος. Και το να εκπαιδεύσεις τον δάσκαλο είναι πολύ πιο δύσκολο από το να εκπαιδεύσεις το παιδί, επειδή ο δάσκαλος είναι ήδη διαμορφωμένος. Λειτουργεί σε μια ρουτίνα, επειδή δεν τον ενδιαφέρει πραγματικά η διαδικασία της σκέψης, η καλλιέργεια της νοημοσύνης.
Μεταδίδει απλά πληροφορίες, και ένας άνθρωπος που απλά μεταδίδει πληροφορίες όταν ο κόσμος γύρω του βρίσκεται σε αναβρασμό σίγουρα δεν είναι δάσκαλος. Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς πως η εκπαίδευση είναι απλά ένας τρόπος για να βγάζει κάποιος το ψωμί του. Το να το θεωρεί κανείς την εκπαίδευση με αυτό τον τρόπο, το να εκμεταλλεύεται τα παιδιά για το συμφέρον του, μου φαίνεται εξαιρετικά αντίθετο με τον πραγματικό σκοπό της εκπαίδευσης.
Μπορείς να προσφέρεις το κατάλληλο περιβάλλον, τα απαραίτητα εργαλεία, και όλα τα υπόλοιπα, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ο ίδιος ο εκπαιδευτής να βρει τι σημαίνει ύπαρξη: Γιατί ζούμε, γιατί αγωνιζόμαστε, γιατί μορφωνόμαστε, γιατί υπάρχουν πόλεμοι, γιατί υπάρχει διαμάχη ανάμεσα στους ανθρώπους; Η μελέτη όλου αυτού του προβλήματος, με περίσκεψη, είναι σίγουρα το έργο ενός πραγματικού δασκάλου.
Ο δάσκαλος που δεν απαιτεί τίποτα για τον εαυτό του, που δεν χρησιμοποιεί τη διδασκαλία ως μέσο για να αποκτήσει κοινωνική θέση, εξουσία ή κύρος, ο δάσκαλος που πραγματικά διδάσκει –όχι για κέρδος, όχι ακολουθώντας μια συγκεκριμένη γραμμή, αλλά που αφυπνίζει τη νοημοσύνη του παιδιού επειδή καλλιεργεί τη νοημοσύνη στον εαυτό του– ένας τέτοιος δάσκαλος έχει πρωτεύουσα θέση σε έναν πολιτισμό.
Άλλωστε, όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί βασίστηκαν στους δασκάλους και όχι σε μηχανικούς και τεχνικούς. Οι μηχανικοί και οι τεχνικοί είναι απολύτως απαραίτητοι, αλλά αυτοί που αφυπνίζουν τη δεοντολογική και ηθική νοημοσύνη είναι εμφανώς πρωτεύουσας σημασίας.
Και μπορούν να έχουν ηθική ακεραιότητα, να είναι ελεύθεροι από την επιθυμία για εξουσία, θέση, κύρος, μόνο όταν δεν ζητούν τίποτα για τον εαυτό τους, όταν είναι πέρα και πάνω από την κοινωνία, όταν δεν είναι υπό τον έλεγχο των κυβερνήσεων και όταν είναι ελεύθεροι από τον καταναγκασμό της κοινωνικής δράσης, η οποία είναι πάντα δράση σύμφωνα με κάποιο μοντέλο, σχέδιο.
Ο δάσκαλος πρέπει να λειτουργεί πέρα από τα όρια της κοινωνίας και τις απαιτήσεις της, έτσι ώστε να είναι ικανός να δημιουργήσει μια νέα κουλτούρα, μια νέα δομή, ένα νέο πολιτισμό.
Αλλά επί του παρόντος αυτό που μόνο μας ενδιαφέρει είναι η τεχνική του πώς να εκπαιδεύσουμε ένα αγόρι ή ένα κορίτσι, δίχως να καλλιεργούμε τη νοημοσύνη του δασκάλου – πράγμα που μου φαίνεται ολότελα μάταιο.
Στην παρούσα ηθική και κοινωνική κρίση που βιώνει ο πολιτισμός μας, ο ρόλος της εκπαίδευσης θα έπρεπε να είναι η δημιουργία νέων αξιών. Αντί αυτού η εκπαίδευση προσπαθεί να εμφυτεύσει τις υπάρχουσες αξίες στο νου του μαθητή, οι οποίες απλά τον προγραμματίζουν δίχως να αφυπνίζουν τη νοημοσύνη του.
Αλλά όταν ο ίδιος ο εκπαιδευτής δεν βλέπει τα αίτια του τωρινού χάους, πώς είναι δυνατόν να δημιουργήσει νέες αξίες, να αφυπνίσει τη νοημοσύνη; Πώς μπορεί να εμποδίσει τη νέα γενεά από το να ακολουθήσει τα ίδια βήματα με αποτέλεσμα ακόμη περισσότερες καταστροφές;
Είναι λοιπόν εμφανές, πως το σημαντικό για τον εκπαιδευτή δεν είναι απλά και μόνο να εμφυτέψει ιδεώδη και να μεταφέρει πληροφορίες στα παιδιά, αλλά να αφιερώσει όλη του τη σκέψη, να στρέψει όλο του το ενδιαφέρον στο πώς θα καταφέρει να δημιουργήσει το κατάλληλο περιβάλλον, την κατάλληλη ατμόσφαιρα, έτσι ώστε όταν το παιδί ωριμάσει να είναι ικανό να αντιμετωπίζει κάθε ανθρώπινο πρόβλημα που θα συναντάει.
Υπό αυτή την οπτική, η εκπαίδευση συνδέεται στενά με τη σημερινή παγκόσμια κρίση. Όλο και περισσότεροι δάσκαλοι αλλά και απλοί άνθρωποι,  τουλάχιστον στην Ευρώπη και την Αμερική, αντιλαμβάνονται τώρα πως η κρίση είναι το αποτέλεσμα της λάθος εκπαίδευσης.
Η εκπαίδευση μπορεί να μεταμορφωθεί, να αλλάξει, μόνο εκπαιδεύοντας τον εκπαιδευτή, και όχι απλά δημιουργώντας ένα νέο μοντέλο, ένα νέο σύστημα δράσης.
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην εκπαίδευση είναι τα ιδεώδη. Τα ιδεώδη και οι ιδεαλιστές στην εκπαίδευση στέκονται εμπόδιο στην κατανόηση της παρούσας κρίσης. Πρόκειται για ένα τεράστιο πρόβλημα, που δεν μπορεί να λυθεί έτσι απλά, πάνω στο οποίο βασίζεται όλη η δομή μας: έχουμε ορισμένα ιδανικά και σύμφωνα με αυτά εκπαιδεύουμε τα παιδιά.
Γιατί είναι πρόβλημα; Διότι η σωστή εκπαίδευση έχει να κάνει με την κατανόηση του παιδιού όπως είναι και όχι όπως θα έπρεπε να είναι.
Αν θέλω να κατανοήσω ένα παιδί, δεν πρέπει να έχω ένα ιδεώδες του τι θα έπρεπε το παιδί να είναι. Για να το κατανοήσω, πρέπει να το μελετήσω ως έχει. Τοποθετώντας το στο πλαίσιο ενός ιδεώδους σημαίνει απλά ότι το εξαναγκάζω να ακολουθήσει ένα συγκεκριμένο μοντέλο, είτε του ταιριάζει είτε όχι.
Το αποτέλεσμα είναι πως το παιδί έρχεται πάντα σε αντίθεση με το ιδανικό, ή, διαφορετικά, συμβιβάζεται τόσο πολύ με το ιδανικό που παύει να είναι ένα ανθρώπινο ον και δρα  ως αυτόματο δίχως νοημοσύνη.
Αν εσύ ως γονιός πραγματικά θέλεις να κατανοήσεις το παιδί σου, θα το κοιτάξεις μέσα από το φίλτρο κάποιου ιδεώδους; Ή απλά θα το μελετήσεις επειδή στην καρδιά σου υπάρχει αγάπη; Το παρατηρείς, βλέπεις τις διαθέσεις του, την ιδιοσυγκρασία του. Επειδή το αγαπάς, γι’ αυτό το μελετάς.
Μόνο όταν δεν έχεις αγάπη έχεις κάποιο ιδεώδες. Παρατήρησε τον εαυτό σου και θα το προσέξεις αυτό. Όταν δεν υπάρχει αγάπη, έχεις τεράστια παραδείγματα και ιδεώδη, μέσα από τα οποία υποχρεώνεις, εξαναγκάζεις το παιδί. Αλλά όταν έχεις αγάπη, το μελετάς, το παρατηρείς και του δίνεις την ελευθερία να είναι αυτό που είναι. Καθοδηγείς το παιδί, το βοηθάς, όχι προς το ιδεώδες, όχι σύμφωνα με μια ορισμένη γραμμή δράσης, αλλά για να το φέρεις στο σημείο να είναι αυτό που είναι.
Άλλωστε, η λειτουργία της εκπαίδευσης είναι να δημιουργήσει ένα ολοκληρωμένο άτομο το οποίο να είναι ικανό να αντιμετωπίζει τη ζωή με νοημοσύνη, όχι σαν τεχνικός ή σαν ιδεαλιστής.
Αλλά το άτομο δεν μπορεί να ολοκληρωθεί αν απλά ακολουθεί ένα ιδεαλιστικό μοντέλο δράσης. Προφανώς, οι καθηγητές που γίνονται ιδεαλιστές είναι άχρηστοι. Αν τους παρατηρήσετε, θα δείτε πως είναι ανίκανοι να αγαπήσουν: έχουν σκληρή καρδιά και ξερό μυαλό…
Πιθανώς όσα λέω να είναι αντίθετα με αυτά που πιστεύετε. Θα πρέπει να το ξανασκεφτείτε, γιατί δεν είναι απλά ένα θέμα αποδοχής ή απόρριψης. Πρέπει κανείς να το προσεγγίσει πολύ, πολύ προσεκτικά.
Ύστερα από όλα αυτά, πιθανόν κάποιος να ρωτούσε: Πώς θα ήταν ένας τέλειος δάσκαλος;
Ο τέλειος δάσκαλος, σίγουρα, είναι αυτός που δε ζητά τίποτα για τον εαυτό του, δεν παρασύρεται από την πολιτική, την εξουσία, τις θέσεις. Δεν ζητά τίποτα για τον εαυτό του επειδή εσωτερικά, είναι πλούσιος. Η σοφία του δε βρίσκεται στα βιβλία, η σοφία του βρίσκεται στο να βιώνει, και το να βιώνεις δεν είναι δυνατό αν επιδιώκεις ένα αποτέλεσμα.
Η εμπειρία, το βίωμα, δεν είναι εφικτό για κάποιον που πιστεύει ότι το αποτέλεσμα είναι πιο σημαντικό από το μέσο. Που θέλει να επιδεικνύει πόσοι μαθητές του πέρασαν λαμπρά τις εξετάσεις, που εξελίχθηκαν σε πρωτοκλασάτοι πτυχιούχοι, μεταπτυχιακοί κοκ.
Προφανώς, καθώς οι περισσότεροι από εμάς επιδιώκουν ένα αποτέλεσμα, ελάχιστα σκεφτόμαστε τα μέσα που χρησιμοποιούμε, άρα ποτέ δεν θα μπορέσουμε να γίνουμε τέλειοι δάσκαλοι.
Ένας τέλειος δάσκαλος πρέπει να είναι πέρα και πάνω από τον έλεγχο της κοινωνίας. Πρέπει να διδάσκει και όχι να του λένε τι να διδάξει, πράγμα που σημαίνει πως πρέπει να μην έχει κάποια θέση στην κοινωνία. Και αυτό γιατί από τη στιγμή που έχει κάποια κοινωνική θέση αυτόματα γίνεται μέρος της κοινωνίας. Και καθώς η κοινωνία μόνιμα αποσυντίθεται, ένας δάσκαλος που είναι μέρος της κοινωνίας ποτέ δεν μπορεί να είναι ο τέλειος δάσκαλος.
Πρέπει να είναι εκτός κοινωνίας, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να ζητάει τίποτε για τον εαυτό του. Η κοινωνία βέβαια πρέπει να είναι τόσο φωτισμένη που να ικανοποιεί τις ανάγκες του. Όμως δεν θέλουμε μια τέτοια φωτισμένη κοινωνία, ούτε τέτοιους δασκάλους. Αν είχαμε τέτοιους δασκάλους, τότε η σημερινή κοινωνία θα κινδύνευε.
Η θρησκεία δεν (θα έπρεπε να) είναι οργανωμένη πίστη αλλά η αναζήτηση της αλήθειας, που σημαίνει ότι δεν ανήκει σε καμιά χώρα, σε καμιά οργανωμένη πίστη και δεν κατοικοεδρεύει σε κανένα ναό, εκκλησία ή τζαμί. Δίχως την αναζήτηση της αλήθειας καμιά κοινωνία δεν μπορεί να υπάρξει για πολύ. Από την άλλη όσο υπάρχει, είναι προγραμμένο ότι θα φέρει την καταστροφή.
Σίγουρα, ο δάσκαλος δεν είναι απλά και μόνο κάποιος που μεταδίδει πληροφορίες, αλλά αυτός που υποδεικνύει το δρόμο προς τη σοφία. Η αλήθεια είναι πολύ πιο σημαντική από το δάσκαλο.
Έτσι, εσύ που είσαι ο αναζητητής της αλήθειας πρέπει να είσαι και δάσκαλος και μαθητής. Με άλλα λόγια, πρέπει να είσαι ο τέλειος δάσκαλος προκειμένου να συμβάλεις στη δημιουργία μιας νέας κοινωνίας. Και για να κάνεις τον τέλειο δάσκαλο να υπάρξει, πρέπει να κατανοήσεις τον εαυτό σου.
Η σοφία ξεκινά με την αυτογνωσία. Δίχως αυτογνωσία, η απλή πληροφορία οδηγεί στην καταστροφή. Δίχως την αυτογνωσία, το αεροπλάνο γίνεται το πιο καταστροφικό εργαλείο στη ζωή, αλλά με την αυτογνωσία είναι ένα μέσο που βοηθάει τον άνθρωπο.
Έτσι ο δάσκαλος πρέπει να είναι κάποιος που δεν είναι πιασμένος στα δίχτυα της κοινωνίας, που δεν παίζει παιχνίδια πολιτικής εξουσίας ούτε αναζητά θέσεις και κύρος. Έχει ανακαλύψει αυτό που είναι αιώνιο μέσα του, και κατά συνέπεια είναι ικανός να μεταδώσει αυτή τη γνώση που θα βοηθήσει κάποιον άλλον να ανακαλύψει τα δικά του μέσα για τη φώτιση.

http://www.archetypo.com.gr/