ΣΧΕΣΕΙΣ: Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΩΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ

 

ΣΧΕΣΕΙΣ: Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΩΣ ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ

Τι είναι τελικά μια σχέση; Πώς προσεγγίζει ο ένας άνθρωπος τον άλλον και τι είναι αυτό που καθορίζει την ποιότητα αυτής της συνάντησης; Είναι άραγε θέμα τεχνικής, τρόπου επικοινωνίας ή σχετίζεται με κάτι βαθύτερο, με μια εσωτερική στάση που διαμορφώνεται μέσα στον χρόνο και εκφράζεται κάθε φορά διαφορετικά;

Αν παρατηρήσουμε με ειλικρίνεια τις σχέσεις μας, αρχίζει να φαίνεται ότι πολύ συχνά δεν συναντάμε τον άλλον όπως πραγματικά είναι. Περισσότερο συναντάμε την αντανάκλαση πλευρών του εαυτού μας, επιθυμιών, φόβων και αναγκών που είτε δεν έχουμε αναγνωρίσει είτε δεν έχουμε αποδεχτεί πλήρως. Ο άλλος λειτουργεί σαν ένας ζωντανός καθρέφτης, μέσα από τον οποίο αναδύονται κομμάτια που ζητούν να ιδωθούν.

Μέσα σε αυτή τη δυναμική, η προσέγγιση του άλλου δεν είναι κάτι που μπορεί να διδαχθεί ως τεχνική. Περισσότερο μοιάζει με μια εσωτερική στάση που κάθε φορά παίρνει διαφορετική μορφή. Μπορεί να εκφράζει άνοιγμα και διαθεσιμότητα, μπορεί όμως να φέρει μαζί της φόβο, ανάγκη για επιβεβαίωση ή μια πιο λεπτή προσπάθεια ελέγχου. Και πολλές φορές όλα αυτά συνυπάρχουν, χωρίς να είναι άμεσα ορατά.

Έτσι, ενώ φαινομενικά πλησιάζουμε τον άλλον, στην ουσία πλησιάζουμε μέσα από τα φίλτρα των εμπειριών μας, των πεποιθήσεών μας και των εσωτερικών μας εγγραφών. Και τότε η συνάντηση δεν είναι άμεση. Δεν είναι μια επαφή που γίνεται από έναν καθαρό τόπο, αλλά περνά μέσα από επίπεδα που διαμορφώνουν την αντίληψή μας, επηρεάζοντας τον τρόπο που βλέπουμε και ανταποκρινόμαστε.

Σε αυτό το σημείο αρχίζουν να εμφανίζονται και οι πρώτες ρωγμές στη σχέση. Δεν εκδηλώνονται πάντα με έντονο τρόπο, αλλά συχνά γίνονται αντιληπτές μέσα από μικρές, σχεδόν ανεπαίσθητες κινήσεις της καθημερινότητας, μέσα από αλλαγές στον τόνο της φωνής, στον τρόπο που απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλον ή ακόμη και μέσα από σιωπές που αποκτούν διαφορετικό βάρος.

Ο John Gottman περιγράφει αυτές τις δυναμικές μέσα από τους λεγόμενους «τέσσερις καβαλάρηδες» των σχέσεων, οι οποίοι αποτυπώνουν τέσσερις βασικούς τρόπους αποσύνδεσης: την κριτική, την περιφρόνηση, την άμυνα και την απόσυρση. Πέρα όμως από την ονομασία τους, αυτό που έχει σημασία είναι ότι κάθε ένας από αυτούς εκφράζει μια μετατόπιση από τη σύνδεση προς την απομάκρυνση.

Αυτές οι καταστάσεις δεν προκύπτουν χωρίς λόγο. Συνδέονται με βαθύτερα βιώματα και με τον τρόπο που έχουμε μάθει να σχετιζόμαστε από πολύ νωρίς. Με έναν τρόπο, ο τρόπος που αγαπάμε, που πλησιάζουμε και που απομακρυνόμαστε, φαίνεται να κουβαλά ίχνη από τις πρώτες μας εμπειρίες σύνδεσης.

Ένα από τα πιο ουσιαστικά ερωτήματα που ανακύπτουν είναι γιατί οι άνθρωποι παραμένουν σε σχέσεις που δεν τους εκφράζουν ή που τους περιορίζουν. Συχνά δεν πρόκειται για έλλειψη επίγνωσης, αλλά για την παρουσία φόβου. Φόβος εγκατάλειψης, φόβος μοναξιάς, φόβος απόρριψης, αλλά και φόβος αλλαγής. Μέσα σε αυτούς τους φόβους, ο άνθρωπος μπορεί να προσαρμοστεί σε μια κατάσταση που δεν τον εκφράζει, προκειμένου να διατηρήσει μια αίσθηση ασφάλειας.

Έτσι διαμορφώνεται μια εσωτερική συνθήκη, όπου παραμένει στη σχέση, αλλά απομακρύνεται από τον εαυτό του. Και αυτή η απομάκρυνση δεν είναι πάντα άμεσα αντιληπτή, αλλά σταδιακά επηρεάζει τη στάση, τις επιλογές και τον τρόπο ύπαρξης μέσα στη σχέση.

Σε αυτό το σημείο η έννοια των ορίων αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Τα όρια δεν είναι απλώς κανόνες συμπεριφοράς, αλλά εκφράζουν την εσωτερική θέση του ανθρώπου. Αφορούν το μέχρι πού μπορεί να δώσει, τι μπορεί να αντέξει και πού αρχίζει να χάνει την επαφή με τον εαυτό του.

Υπάρχουν όρια που μπορούν να επαναπροσδιοριστούν μέσα στη σχέση, αλλά υπάρχουν και όρια που συνδέονται με την αξιοπρέπεια και την ακεραιότητα. Η υποτίμηση, η συναισθηματική βία και η συστηματική ακύρωση της προσωπικής αλήθειας είναι καταστάσεις που δύσκολα μπορούν να αποτελέσουν έδαφος για μια ουσιαστική σύνδεση.

Παράλληλα, μια σχέση φαίνεται να στηρίζεται και σε μια δυναμική αμοιβαιότητας. Το δούναι και λαβείν δεν λειτουργεί ως μια ισοζυγισμένη ανταλλαγή, αλλά ως μια ζωντανή ροή ενέργειας. Όταν αυτή η ροή διαταράσσεται, δημιουργείται μια ανισορροπία που επηρεάζει τη συνοχή της σχέσης.

Η επικοινωνία, σε αυτό το πλαίσιο, δεν περιορίζεται μόνο στα λόγια. Σχετίζεται με την ικανότητα να εκφράζει κανείς την εσωτερική του αλήθεια και με τη δυνατότητα του άλλου να την δεχτεί χωρίς να την ακυρώσει ή να αμυνθεί. Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί επίγνωση και διάθεση για ουσιαστική συνάντηση.

Αν δούμε τη σχέση λίγο πιο εσωτερικά, μπορεί να αρχίσει να φαίνεται ότι δεν είναι εκεί για να καλύψει κενά ή να ολοκληρώσει τον άνθρωπο, αλλά για να τον φέρει σε μια διαδικασία αποκάλυψης, όπου σταδιακά αναδύονται όψεις του εαυτού που ζητούν αναγνώριση.

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, ο άνθρωπος καλείται να επιστρέψει στον εαυτό του, να αναλάβει την ευθύνη της στάσης του και να δει αν συνεχίζει να λειτουργεί μέσα από παλιά μοτίβα ή αν αρχίζει να μετακινείται προς έναν πιο συνειδητό τρόπο σύνδεσης.

Και μέσα σε αυτή τη μετατόπιση, αρχίζει να διαμορφώνεται μια διαφορετική στάση, όπου ο άνθρωπος δεν χρειάζεται να απομακρυνθεί από τον εαυτό του για να σχετιστεί, αλλά μπορεί να παραμένει σε επαφή μαζί του, ενώ ταυτόχρονα ανοίγεται προς τον άλλον.

Σε ένα πιο βαθύ επίπεδο, η σχέση φαίνεται να εντάσσεται μέσα σε ένα ευρύτερο σύστημα στο οποίο ανήκουμε. Δεν σχετιζόμαστε μόνο ως άτομα, αλλά ως φορείς ιστοριών, δεσμών και δυναμικών που πολλές φορές μας υπερβαίνουν.

Όπως αναφέρει ο Bert Hellinger, η ισορροπία στις σχέσεις σχετίζεται με το δούναι και λαβείν. Όταν υπάρχει ροή, η σχέση υποστηρίζεται. Όταν αυτή η ροή διαταράσσεται, κάτι αρχίζει να βαραίνει και να ζητά αναγνώριση.

Έτσι, η αποδοχή του άλλου όπως είναι, μαζί με την επίγνωση της δικής μας θέσης μέσα στη σχέση, φαίνεται να δημιουργεί τις προϋποθέσεις για μια πιο ουσιαστική συνάντηση, όπου ο άνθρωπος δεν χάνεται, αλλά αρχίζει να υπάρχει μέσα σε αυτήν.

---

Έλενα Αθανασογιαννοπούλου
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Συντονίστρια Συστημικών Αναπαραστάσεων κατά Bert Hellinger
The Living Field Method by Elena Athan

 

Ομάδες Αυτογνωσίας

Στις ομάδες αυτές, μέσα από το πρίσμα της πνευματικότητας διδάσκονται τεχνικές αυτοβοήθειας, αυτογνωσίας, χαλάρωσης και αύξησης της συνειδητότητας. Μαθαίνουμε να συνδεόμαστε με το κέντρο του εαυτού μας, κατανοούμε τις ανάγκες μας και εξισορροπούμε τις συγκρούσεις.

Χρησιμοποιούμε ένα ευρύ φάσμα διαφόρων μεθόδων και τεχνικών όπως:

ü  Καθαρισμός αρνητικών πεποιθήσεων και μπλοκαρισμάτων

ü  Chakra reading and balancing (Ανάγνωση, εναρμόνιση και καθαρισμός των Τσάκρα).

ü  Συστημικές ασκήσεις κατά Bert Hellinger με ευρύ φάσμα καίριων θεμάτων.

ü  Σωματικές ασκήσεις ψυχοθεραπείας.

ü  Ενεργειακές θεραπείες όπως (Eft, Healling codes, Honopono, Ρεφλεξολογίας κ.α)

ü  Διαλογισμούς.

ü  Channelling (πνευματική καθοδήγηση)

ü  Θεραπευτικούς οραματισμούς για θέματα υγείας, πνευματικής  θεραπείας, επαφής με το εσωτερικό παιδί, εναρμόνισης σχέσεων,  οριοθέτησης στόχων και επιτυχίας.

Θεραπευτικός στόχος Ομάδων: Αυτογνωσία, ενεργοποίηση και εξισορρόπηση των τσάκρα, λύσιμο εμπλοκών, ανάληψη προσωπικής δύναμης και ευθύνης, αποφασιστικότητα, διαύγεια και ενέργεια για την πραγματοποίηση των στόχων μας.

Μέσα στο πλαίσιο της αλληλοεπίδρασης του συνόλου, οι ομάδες μπορούν να υπηρετήσουν και το κάθε μέλος ξεχωριστά Με αυτόν τον τρόπο μαθαίνουμε την

α)Συγχώρεση και αποδοχή του εαυτού και των άλλων χωρίς κρίση,

β)να παίρνω και να δίνω,

γ)να γίνομαι υποστηρικτικός  και  να στηρίζομαι ως ενήλικας,

δ)να ακούω ενεργητικά,

 ε)να καθρεπτίζομαι  και να χωράω την διαφορετικότητα με αγάπη.

Στο χώρο μας σε παρόντα χρόνο  λειτουργούν 2 ομάδες

Α) Η ομάδα Δύναμης κάθε Δευτέρα βράδυ 20.00 – 21.30 

Β) η ομάδα Αγάπης κάθε Πέμπτη πρωί 10.00-11.30

Προυποθέσεις συμμετοχής: Απαραίτητη είναι η δέσμευση των μελών της  ομάδας ως προς την παρουσία τους.

Διάρκεια Ομάδων: Οκτώβριος έως Μάιος.

Συστήνονται νέες ομάδες σύμφωνα με τις ανάγκες των μελών μας. Σας περιμένω με χαρά για μια δωρεάν επαφή και γνωριμία να δούμε μαζί τις ανάγκες σας και το πρόγραμμα που θα μπορούσατε να ενταχθείτε.

Χαρά μας θα είναι η συμμετοχή σας. Σε περίπτωση που ενδιαφέρεστε, επικοινωνήστε για κράτηση θέσης.

Η Οικονομική Συνεισφορά για τις ομάδες Αυτογνωσίας

για τα Μέλη του Χώρου Cosmic soul είναι : από 60 στα 50 ευρώ/μήνα (πλέον φπα)

 

Στο κανάλι μας στο youtube με το όνομα Elena Athan  θα βρείτε χαρακτηριστικά δείγματα των διαλογισμών μας που έχουν γραφτεί μέσα στις ομάδες.

https://www.youtube.com/channel/UC3UIylQM5fSfKfdJfI6RbUA?view_as=subscriber

 

“Όποιος κοιτάζει προς τα έξω ονειρεύεται. Όποιος κοιτάζει μέσα του ξυπνάει”
Καρλ Γιουνγκ

www.cosmicsoul.gr

 

ΕΣΥ ΚΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΧΡΥΣΗ ΕΠΟΧΗ

 

   Οι Εργάτες του Φωτός είναι οι απλοί αφυπνισμένοι συνάνθρωποι μας που μέσω των καθημερινών συνειδητοποιημένων σκέψεων και δραστηριοτήτων τους εξελίσσουν τη μαζική συνείδηση και μετουσιώνουν το σκοτάδι σε Φως στο πνευματικό επίπεδο.

   Οι Μαχητές του Φωτός είναι οι αφυπνισμένοι ένοπλοι συνάνθρωποι μας ή και αυτοί που τους διοικούν οι οποίοι μέσω των καθημερινών δραστηριοτήτων τους εκκαθαρίζουν σε πολλαπλά επίπεδα το σκοτάδι στο φυσικό επίπεδο.

 

   Το συλλογικό συνειδητό των κατοίκων αυτού του Πλανήτη τα τελευταία χρόνια έχει προωθηθεί στις χαμηλές οκτάβες της τέταρτης διάστασης μέσα από τις διεργασίες των Εργατών του Φωτός και των Μαχητών του Φωτός και οδεύει ακόμη υψηλότερα συμπαρασύροντας σε ένα ντόμινο αφύπνισης όλους όσους αδρανούν μέσα από παθητική στάση και άγνοια.

 

Δηλαδή με πολύ απλά λόγια, εσύ κι εγώ, όλοι εμείς, με το να προωθούμε την νέα εξελιγμένη συνείδηση του Φωτός ανεβάζουμε τη δόνηση όλου του Πλανήτη κι όλοι ανεξαρτήτως ακολουθούν σε αυτό το νέο και τελικό πρότυπο της Χρυσής Εποχής.

 

Όσο ανεβαίνουμε τις οκτάβες της 4ης διάστασης όλα όσα στα οποία εστιάζουμε ενδυναμώνονται μέσα από την πρόθεση μας και υλοποιούνται πολύ γρηγορότερα από ό,τι παλιότερα. Εμείς τα έλκουμε πολύ πιο σύντομα γιατί η συλλογική δόνηση αναπτύσσεται και επίσης υλοποιούμε αμεσότερα όλα όσα έλκουμε…θετικά ή αρνητικά είναι αυτά αναλόγως της πρόθεσης μας και της ικανότητας να ελέγχουμε τις σκέψεις μας.

Όσοι ακολουθούν ως ανώριμες ψυχές τους τρόπους και τις μεθοδολογίες του σκότους βρίσκονται στις πρώτες και χαμηλότερες οκτάβες της τρίτης διάστασης, όπου είναι το βασικό επίπεδο από όπου μπορεί να αρχίσει να φιλοξενείται η ανθρώπινη εξατομικευμένη εμπειρία.

Είναι η βάση της δυαδικότητας και η πηγή του ανθρώπινου πόνου και ταλαιπωρίας. Είναι η συχνότητα του «εμείς» και οι «άλλοι» όπου όλες οι γνώσεις προέρχονται σε συντριπτική πλειοψηφία μέσα από εμπειρίες που περιλαμβάνουν την ψυχική οδύνη και τον φυσικό πόνο.

 

 

 

Τα όντα που έχουν κολλήσει σε αυτή τη πολύ χαμηλή συχνότητα έλκουν τα αποτελέσματα των πράξεων τους πολύ καθυστερημένα σε σύγκριση με όσους βρίσκονται στις μεσαίες οκτάβες της 4ης διάστασης.

 

Αυτός είναι ο λόγος που παρ’ όλο ότι όλοι αυτοί εγκληματούν και κακομεταχειρίζονται τόσους συνανθρώπους μας προκαλώντας τόσο πόνο, φαινομενικά δεν παθαίνουν σχεδόν τίποτα σε σύγκριση με όλους εμάς που λαμβάνουμε άμεσα τις επιπτώσεις των πράξεων μας.

 

Έλκουν στον αργό χρόνο της τρίτης διάστασης τις επιπτώσεις των πράξεων τους πάνω τους, βάσει των Συμπαντικών νόμων της Δράσης - Αντίδρασης και Αιτίας – Αποτελέσματος…αυτό που λανθασμένα κάποιοι αποκαλούν «κάρμα».

 

 

 

Μέχρι εδώ ελπίζω να έγινα απόλυτα κατανοητός γιατί όλα αυτά είναι υψίστης σημασίας ώστε να μπορέσετε να αντιληφθείτε τα παρακάτω.

 

Σε ό,τι εστιάζουμε την προσοχή μας, αυτό τρέφουμε και παρ’ όλο που συνήθως δεν μας αρέσει, το ενισχύουμε και αυτό γιγαντώνεται.

 

 

Οι περισσότεροι συνάνθρωποι μας έχουν άγνοια και μέσα από την άγνοια ή την εσκεμμένη από το σκότος αντιπληροφόρηση γεννούν μέσα τους τον φόβο για όσα αγνοούν ή εσφαλμένα θεωρούν ως αληθινά.

 

Αυτή τη χρονική στιγμή το 80% των συνανθρώπων μας παγκόσμια κινείται και λειτουργεί στις χαμηλές συχνότητες του φόβου, του θυμού, και της ταλαιπωρίας εξ αιτίας της εσφαλμένης εστίασης του.

 

Ένας απλός άνθρωπος που κινείται σε θετική δόνηση καθημερινά έχει τη δυνατότητα να μετουσιώσει τις αρνητικές / χαμηλές σκέψεις και έργα 96.000 αρνητικών συνανθρώπων του.

 

Ένας ο οποίος είναι γκουρού ή διδάσκαλος επηρεάζει μόνος του και μετουσιώνει δεκάδες εκατομμύρια αρνητικές πρακτικές και τεχνικές των χαμηλών δονήσεων.

 

Ενώ μια υπεροντότητα όπως ο Διδάσκαλος Ιησούς ή ο Γκαουτάμα Βούδδα ή η Κουάν Γιν μπορούν να μετουσιώνουν ακαριαία τις αρνητικές δονήσεις όλου του Πλανήτη.

 

Αυτός είναι ο κύριος λόγος που αυτός ο Πλανήτης δεν έχει εξαϋλωθεί εδώ και εκατοντάδες ή και χιλιάδες χρόνια.

Εμείς όλοι της 4ης διάστασης μέσα από τις φυσικές ή πνευματικές μας εργασίες Φωτός εξαναγκάζουμε όλους ανεξαρτήτως να εγκαταλείψουν την Τρίτη διάσταση και να περάσουν το κατώφλι της τέταρτης διάστασης ό,τι κι αν κάνουν ή θέλουν να κάνουν.

Είναι μια συμπαντική διεργασία της εξέλιξης των κόσμων σε ανώτερες πραγματικότητες της Ύπαρξης και είναι αμετάκλητη.

 

Είναι ο προθάλαμος της Ανάληψης η οποία απαιτεί υψηλότερη συνείδηση. Πρώτα εξελίσσεται η συνείδηση και το φυσικό σώμα πάντα ακολουθεί αυτή τη διεργασία.

 

Ποτέ δε συμβαίνει αντίστροφα. Δηλαδή αν θέλετε να αναληφθείτε χρειάζεται να αυξήσετε τη συνείδηση σας ώστε να αυξηθούν οι δονήσεις σας. Οι Ανώτερες Πραγματικότητες της Ύπαρξης λειτουργούν σε Υψηλή Συχνότητα.

 

 

   Με λίγα λόγια, με το να εστιάζουμε σε αυτό που θέλουμε ως βέλτιστο σενάριο να συμβεί, συμπαρασύρουμε όλους τους συνανθρώπους μας των χαμηλών συχνοτήτων αλλά επίσης κι όλα τα σκοτεινά όντα που τους χειραγωγούν, κι έτσι θα εισπράττουν άμεσα τα αποτελέσματα και τις προσωπικές επιπτώσεις των πράξεων τους πλέον.

 

Τα σκοτεινά όντα γνωρίζουν με άπλετες λεπτομέρειες την νοητική μας ισχύ και γι’ αυτό έχουν κάνει τα πάντα για να την καταστείλουν, περιορίσουν και εξαφανίσουν.

Φοβούνται αυτή την ισχύ του πνεύματος σας όσο τίποτε άλλο.

 

Τώρα, θα σκεφτεί κάποιος:

 

«Καλές οι πληροφορίες που μας παραθέτεις Αρίστανδρε, αλλά εμείς σε πρακτικό επίπεδο τι μπορούμε να κάνουμε για να αλλάξει προς το καλύτερο όλο αυτό το αίσχος που βιώνουμε;»

 

Μέσα από την κατανόηση των Φυσικών Συμπαντικών Νόμων και διεργασιών ο κάθε ένας μπορεί να κάνει ό,τι θεωρεί καλύτερο ως ψυχή για να βοηθήσει, αναλόγως της αντίληψης του, της πρόθεσης του και των μέσων που διαθέτει.

 

Δε θα σας προτείνω να είστε θετικοί και συνειδητοποιημένοι καθημερινά όσο το δυνατόν περισσότερο, διότι οι περισσότεροι που συντονίζεστε σε όσα τώρα διαβάζετε, ως Θεία Ανθρώπινα όντα το κάνετε ήδη και είστε εκ φύσεως.

 

Μια όμως, πολύ καλή πρόταση για να αγωνιστείτε κατά του σκότους εξελίσσοντας το πνεύμα σας παράλληλα, είναι να συμμετέχετε στους παγκόσμια συντονισμένους ομαδικούς διαλογισμούς που έχουν αποδειχτεί και επιστημονικά πλέον πως ανατρέπουν όλα τα σκοτεινά σχέδια και έργα σε άμεσο και ακραίο βαθμό. Είναι κάτι που δε χρειάζεται κόπο κι ο καθένας μας μπορεί να το κάνει από το σπίτι του μια στο τόσο συμμετέχοντας για λίγα μόνο λεπτά, όταν αυτοί ανακοινώνονται.

 

Κλείνετε τα μάτια και ακούγοντας την ηχητική καθοδήγηση οραματίζεστε και δημιουργείτε θετικές σκεπτομορφές που άμεσα ή έμμεσα παίρνουν υλική φωτεινή υπόσταση στο φυσικό πεδίο.

Ανοίγετε τρύπες στο Πέπλο της Μήτρας (Matrix) επιτρέποντας περισσότερο Θείο Φως να εισέλθει στη Γη μας και να αποδομήσει τη Μήτρα σταθερά και σταδιακά.

 

 

Όσοι, πιο προχωρημένοι, αισθάνεστε ανάλογα καθοδηγούμενοι μπορείτε να κάνετε καθημερινά θετικούς οραματισμούς για λίγα λεπτά της ώρας.

 

Επίσης θα ήθελα να σας παρουσιάσω και μια αλάνθαστη τεχνική που μας έχουν προτείνει οι Πλειάδειοι, το Κίνημα της Αντίστασης μέχρι και οι Οικογένειες των Δράκων της Ασίας , η οποία λειτουργεί απόλυτα που πολλοί θα αγαπήσετε, γιατί περιλαμβάνει το μόνο πράγμα που μας ξεχωρίζει από τους μακρινούς συγγενείς μας τα ζώα…κι αυτό είναι η ανθρώπινη ικανότητα της φαντασίας.

Δηλαδή, να βρείτε χρόνο έχοντας ένα στυλό και ένα χαρτί και να γράψετε με λεπτομέρειες όλα όσα θέλετε να συμβούν και να έχετε στη ζωή σας…όσο «τρελά» κι αν νομίζετε πως μπορεί να είναι αυτά.

 

Όσο πιο έντονες είναι οι λεπτομέρειες που μπορεί να περιλαμβάνουν όλες τις αισθήσεις σας, τόσο πιο ισχυρή είναι η έλξη κι η υλοποίηση των στόχων σας.

 

Δε χρειάζεται να είστε συγγραφέας και να γράψετε ένα μυθιστόρημα αλλά θα πρέπει αρχικά να ξαναβρείτε τη χαμένη σας φαντασία που έχει καταπιεστεί και φυλακιστεί ώστε να εκφράσετε όλη την ομορφιά που έχετε μέσα σας και θέλετε να βλέπετε γύρω σας.

 

Γράψτε πως θέλετε να είστε, που να ζείτε, τι να κάνετε, τι να έχετε στην κατοχή σας, τα χρώματα, τις μυρωδιές, την αφή τους, τη γεύση και τον ήχο των πιο τρελών σας ονείρων και απαιτήσεων. Δηλώστε ποιές εμπειρίες θέλετε να έχετε, μέσω της γραφής.

 

Μην περιοριστείτε καθόλου…Δεν υπάρχουν όρια για τον Άνθρωπο.

 

Αποβάλετε όλους τους προγραμματισμούς των ορίων που μας έχουν επιβάλει και υποβάλει, ακόμη και τους φυσικούς.

 

Μπορεί αυτή η γειωμένη φαντασία σας να είναι μια σελίδα ή δεκάδες…δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Ιδιαίτερη σημασία έχει η εστιασμένη πρόθεση και η έλξη των σκεπτομορφών που δημιουργείτε στο εδώ και το τώρα σας μέσα από τις «ανατριχιαστικές» λεπτομέρειες.

 

Όταν γράφεις κάτι ο ίδιος ή η ίδια σε χαρτί μπαίνουν σε διεργασία άλλες άγνωστες ενέργειες που ενισχύουν την πρόθεση και υποστηρίζουν την όλο και αμεσότερη υλοποίηση των σκέψεων σας.
 

Δίνετε την άδεια να γεννηθούν και να εισέλθουν με σάρκα και οστά υγιείς και θετικές σκεπτομορφές από τα υψηλότερα πεδία σε αυτό το φυσικό πεδίο, εξαφανίζοντας το σκοτάδι και λούζοντας τη Θεία Δημιουργία στο Άπλετο Φως της Αγάπης και της Γνώσης.

 

 

Φυσικά, χρειάζεται να είμαστε ενήμεροι σχετικά με τα σχέδια του σκότους ώστε να είμαστε ανά πάσα στιγμή έτοιμοι για να δράσουμε και να αντιδράσουμε, αλλά δεν πρέπει να εστιάζουμε την προσοχή μας μόνο σε αυτές τις πληροφορίες διότι τις μεγεθύνουμε και τις ισχυροποιούμε.

 

Εννοείται ότι θα ενημερωθείτε για τα αίσχη που προωθεί η εκάστοτε κυβέρνηση με άδικους και παράλογους νόμους εις βάρος σας ή για το δίκτυο παιδοφιλίας, ή την 5G απειλή, αλλά με κανένα τρόπο μην εστιάζετε το μεγαλύτερο μέρος της καθημερινότητα σας στα αρνητικά που συντελούνται διότι τα ενισχύετε.

 

Η εστίαση της προσοχής σας χρειάζεται να είναι πάντα και μόνο θετική αν έχετε στο νου ένα θετικό μέλλον για εσάς και όλους γύρω σας.

 

Ο Σωκράτης είχε πει -με απλά λόγια- πως ο νέος καλύτερος κόσμος φτιάχνεται από αυτούς που τον χτίζουν κι όχι από αυτούς που γκρεμίζουν τον παλιό.

 

Ίσως στην περίπτωση αυτού του Πλανήτη ο παλιός αυτός κόσμος να χρειάζεται γκρέμισμα και παράλληλα το χτίσιμο ενός νέου καλύτερου.

 

Για την αποδόμηση αυτού του παλιού κόσμου έχουν αναλάβει οι Μαχητές του Φωτός που έχουν τα μέσα να το κάνουν περιορίζοντας και εκκαθαρίζοντας το σκότος και τους υποτακτικούς του παγκοσμίως με φυσικό τρόπο.

Εμείς ως Εργάτες του Φωτός χρειαζόμαστε για να ενημερώνουμε τους συνανθρώπους για όσα συντελούνται, θετικά ή αρνητικά, αλλά επί τω πλείστων να τους δείχνουμε τρόπους, τεχνικές και πρακτικές ανοικοδόμησης αυτού του νέου κόσμου μέσα από την προσωπική πνευματική ισχύ του κάθε ένα από εμάς και από τον Συλλογικό Νου του Πλανήτη μας.

Συντονιστείτε με το Ουράνιο Φως μέσα από την Αήττητη Ισχύ της Εγκεφαλικής και Καρδιακής σας Υπερνόησης.

 

Είναι σε όλους μας μια έμφυτη ικανότητα και δύναμη η οποία δεν θέλει κόπο, αλλά τρόπο.

 

Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή που εστιάζετε, γιατί εκεί που "κοιτάζεις" εκεί "πηγαίνεις".

 

 

Αρίστανδρος

https://universalblessing.blogspot.com/

O Salvador Minuchin* γράφει ένα υπέροχο–αυτοβιογραφικό- άρθρο για την οικογενειακή θεραπεία.

---

To κίνημα της οικογενειακής θεραπείας ξεκίνησε το 1950 με μια ομάδα λαμπρών και «περίεργων» ατόμων διασκορπισμένων σε ολόκληρη τη χώρα των ΗΠΑ, εκ των οποίων ο καθένας ήταν γοητευμένος με το δικό του τρόπο στο να καταλάβει πώς λειτουργούν οι οικογένειες.

Αρχικά, το κίνημα είχε πραγματικά ένα χαρακτήρα αντιοικογενειακό, τονίζοντας το πώς οι οικογένειες δημιουργούν παθολογία στα μέλη τους, με τον Gregory Bateson και την ομάδα του να αναπτύσσουν την έννοια της επικοινωνίας του διπλού δεσμού ως έναν τρόπο κατανόησης του πώς οι οικογένειες μπορούν να προκαλέσουν ψύχωση στα παιδιά. Υπήρχε ο Murray Bowen στο Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας που μιλούσε για ανθρώπους που εξαφανίζονταν κάτω από την αδιαφοροποίητη μάζα του Εγώ της οικογένειας.

Και υπήρχαν και άλλοι, όπως ο Carl Whitaker, η Virginia Satir και ο Nathan Ackerman. Το δικό μου πρώιμο έργο στο Σχολείο Αρρένων του Wiltwyck της Νέας Υόρκης, εξέτασε πώς τα χαρακτηριστικά των οικογενειών των παραγκουπόλεων, οδηγούσαν τα παιδιά στην παραβατικότητα. Μόνο όταν αρχίσαμε να προσελκύουμε φοιτητές που ενδιαφέρονταν για το έργο μας, τότε ο καθένας μας αντιμετώπισε την ανάγκη να αντιληφθεί με μεγαλύτερη σαφήνεια αυτό που κάναμε και να αναπτύξει μια συνεκτική θεωρία της πρακτικής που θα μπορούσαμε να διδάξουμε.

Το 1975, όταν έγραψα το βιβλίο «Οικογένειες και Οικογενειακή Θεραπεία», σκέφτηκα ότι αυτό που χρειαζόταν να κάνουν όλοι οι θεραπευτές για να μετατρέψουν το απλό ενδιαφέρον τους για την κατανόηση των οικογενειών στο να γίνουν αποτελεσματικοί θεραπευτές, ήταν ένα αλφαβητάρι δεξιοτήτων: πώς να κάνετε joining με τις οικογένειες, πώς να κάνετε αναπαραστάσεις, πώς να δημιουργείτε όρια και ούτω καθ’ εξής. Πίστευα ότι η ποίηση της θεραπείας θα μπορούσε να προκύψει μέσα από αυτό το αλφάβητο.

---

---

Αλλά, καθώς έβλεπα ολοένα και περισσότερους έμπειρους εκπαιδευμένους θεραπευτές να χρησιμοποιούν αυτές τις τεχνικές, κατέστη σαφές σε μένα ότι οι τεχνικές από μόνες τους δεν ήταν καθόλου χρήσιμες. Ήταν οι ίδιοι θεραπευτές οι οποίοι ήταν τα όργανα της αλλαγής και για να είναι αποτελεσματικοί, θα έπρεπε να αναγνωρίζουν τον τρόπο που οι ίδιοι ήταν μέρος του συστήματος και της διαδικασίας στην αίθουσα της θεραπείας και όχι απλά ουδέτεροι παρατηρητές.

Δυστυχώς, τα σημερινά πανεπιστημιακά προγράμματα κατάρτισης έχουν μετατοπιστεί από την εστίαση του θεραπευτή στον εαυτό του, στην απόκτηση βασικών ικανότητων. Αυτές οι ικανότητες αφορούν κατά κύριο λόγο το πώς μπορούν να αντιληφθούν τα περιστατικά, πώς να δομήσουν και να συμμετέχουν σε θεραπευτικές συνεδρίες. Αρκετές ικανότητες αναφέρονται στην ευαισθητοποίηση του θεραπευτή για τις επιπτώσεις που η οικογένεια έχει για αυτόν, αλλά κατά κύριο λόγο, οι εκπαιδευόμενοι αναμένεται να σκεφτούν τι πρέπει να κάνουν, αντί για το ποιοί είναι στην αίθουσα με τους θεραπευόμενούς τους.

Ο καλύτερος τρόπος που έχω βρεί για να κατανοήσουμε αυτό το είδος της αυτογνωσίας είναι να οραματιστούμε έναν θεραπευτή με ένα ανθρωπάκι στον αριστερό ώμο του, παρατηρώντας τις ψυχικές διεργασίες του θεραπευτή και να εμπλέκεται με σιωπηλούς διαλόγους με τον θεραπευτή ενώ εργάζεται.

Όλοι οι θεραπευτές χρειάζονται μια σειρά από εργαλεία για να τελειοποιήσουν την τέχνη τους, όμως τα εργαλεία είναι ακριβώς αυτό: ένα μέσο για την επίτευξη ενός στόχου. Όταν ο ξυλουργός ξεκινά την εργασία του με ένα κομμάτι ξύλο, έχει ένα τελικό στόχο στο μυαλό: να μετατρέψει αυτό το ξύλο σε κάτι άλλο. Το πριόνι, το καλέμι, το σφυρί και το καρφί, είναι όλα μέσα για το μετασχηματισμό αυτού που ο ξυλουργός βλέπει για πρώτη φορά ότι θέλει να γίνει.

Ο αποτελεσματικός οικογενειακός θεραπευτής χρησιμοποιεί επίσης τα εργαλεία ως μέσα για την επίτευξη του στόχου, όχι ως αυτοσκοπό. Η τέχνη της οικογενειακής θεραπείας συνίσταται από το πώς αυτά τα εργαλεία χρησιμοποιούνται για να παράξουν διαφοροποίηση στην οικογένεια: μια χρήσιμη αλλαγή. Μια αναπαράσταση από μόνη της δεν αλλάζει την οικογένεια, αλλά ένας θεραπευτής που καταλαβαίνει ότι η αναπαράσταση είναι ένας τρόπος για να δεί την αλληλεπίδραση της οικογένειας, μπορεί να αλλάξει τη διαδικασία.

Έτσι, το πιο σημαντικό εργαλείο είναι η χρήση του εαυτού του θεραπευτή στην καθοδήγηση της διαδικασίας αλλαγής και η κατανόηση του πώς να χρησιμοποιήσουν αυτό το εργαλείο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για τους νέους θεραπευτές. Τελικά, μαθαίνοντας πώς να χρησιμοποιήσετε το σιωπηλό διάλογο με το ανθρωπάκι στον ώμο σας, είναι κεντρικής σημασίας στην τελειοποίηση της τέχνης της οικογενειακής θεραπείας.

Παρά την κατανόηση μου για την τέχνη της θεραπείας, οι σχετικές ιδέες του ανήκειν και των πολλαπλών εαυτών, έγιναν όλο και πιο σημαντικές στη δουλειά μου όλα αυτά τα χρόνια. Τα συστήματα που ανήκετε, τα οποία σας δίνουν την αίσθηση του ποιοι είστε και σας κάνουν να αισθάνεσθε αποδεκτοί, είναι η είσοδος στην εμπειρία των πολλαπλών ταυτοτήτων. Το βλέπω τώρα τόσο καθαρά, τόσο στη δουλειά μου όσο και στη ζωή μου.

Μεγάλωσα σε μια εβραϊκή οικογένεια σε μια μικρή πόλη στην Αργεντινή και μέχρι την ηλικία των 12 ετών, δεν ήξερα κανέναν που να μην ήταν Εβραίος. Στη συνέχεια, στα 18 μου, πήγα στην ιατρική σχολή και ο κόσμος μου μεγάλωσε. Στα 20 μου, ήμουν στη φυλακή για τρεις μήνες με μια ομάδα άλλων φοιτητών για τη διαμαρτυρία ενάντια του Περόν και η έννοια μου για τον εαυτό μου άλλαξε και πάλι: έγινα ένας Αργεντίνος Εβραίος που είχε στόχο την κοινωνική δικαιοσύνη.

Από τότε, ήμουν ένας επαναστάστης και ένας μαχητής υπερ της κοινωνικής δικαιοσύνης και μου φάνηκε φυσικό να ενταχθώ στον ισραηλινό στρατό, στον οποίο υπηρέτησα ως γιατρός κατά τη διάρκεια του Πολέμου της Ανεξαρτησίας.

Αργότερα, όταν μετανάστευσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και ήμουν στο προσωπικό του σχολείου Wiltwyck, ήμουν ένας πολιτιστικά περιθωριακός και βρέθηκα να ταυτίζομαι με φτωχούς μαύρους ανθρώπους καθώς μάθαινα να μιλάω αγγλικά. Και καθώς έφτασα να αισθάνομαι ότι ανήκα στο προσωπικό, στα παιδιά και στις οικογένειες στο Wiltsyck, ένιωσα το κόσμο μου να μεγαλώνει και πάλι.

---

---

Η ιδέα μου ότι όλοι έχουμε πολλαπλούς εαυτούς με οδήγησε να αναπτύξω μια θεραπεία πρόκλησης, παρά μια θεραπεία που να είναι ήπια με τους ανθρώπους. Στόχος μου ως θεραπευτής δεν ήταν να είμαι προσεκτικός και να έχω ενσυναίσθηση, αλλά να παρεμβαίνω δημιουργώντας αβεβαιότητα στους θεραπευόμενούς μου σχετικά με το ποιοι ήταν, ποιοι είναι και τι είναι ικανοί να γίνουν. Δεν ενδιαφερόμουν για τον «αληθινό εαυτό» τους:

Ήθελα να βιώσουν έναν αριθμό εαυτών και την επέκταση της δυνατότητας που μπορεί να αυξηθεί από αυτή την εμπειρία. Πάνω απ’ όλα, θα ήθελα να αναγνωρίσουν ότι υπήρχαν περισσότεροι τρόποι ύπαρξης από εκείνους που είχαν βιώσει στην εμπειρία της ζωής τους μέχρι τώρα, όποια και αν ήταν αυτή. Αυτό που έκανα στη θεραπεία ήταν να λέω στους ανθρώπους: Ξέρεις, η αίσθηση του ανήκειν μπορεί να σου δώσει μια αίσθηση ασφάλειας, προστασίας, αρμονίας, αλλά σε περιορίζει και δημιουργεί ένα αόρατο μοτίβο σχέσης που ξεγελάει και σε κάνει να πιστέψεις ότι είναι ο μόνος τρόπος να υπάρχεις.

Έτσι, όταν κοιτάζω πίσω τη ζωή μου, βλέπω ένα προστατευμένο εβραϊκό παιδί, έναν αντιστασιακό νεαρό ενηλίκα, ένα επαναστάτη, έναν στρατιώτη, έναν ανήμπορο μετανάστη με τραύλισμα και πολλά, πολλά άλλα πράγματα. Στα 95 μου πλέον, θεωρώ τον εαυτό μου ότι έχει ταξιδέψει μέσα από τη ζωή, ως πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι και συλλογίζομαι μια φράση από τον Antonio Machado, έναν από τους αγαπημένους μου Ισπανούς ποιητές: «Ο δρόμος δεν είναι ο δρόμος. Φτιάχνετε το δρόμο περπατώντας τον».

Ελπίζω με το δικό μου περπάτημα να έχω καθαρίσει κάπως το δρόμο, για εκείνους που θα τον ακολουθήσουν.

* O Salvador Minuchin έφυγε από τη ζωή στις 29 Οκτωβρίου 2017, αφού είχε συμπληρώσει τα 96 του χρόνια, κάτι που και ο ίδιος ήθελε να επιτύχει. Η τελευταία του παρουσία ως Οικογενειακός Θεραπευτής ήταν στο Psychotherapy Networker Symposium τον περασμένο Μάρτιο, όπου είχε μία συγκινητική συζήτηση με την Sue Johnson, τη δημιουργό της θεραπευτικής προσέγγισης EFT.

Παρακολουθήστε τον Salvador Minuchin, σε μία σπάνια συνέντευξη να μιλά για το έργο, τη ζωή του και την οικογενειακή θεραπεία!

---

Πηγή: psychotherapynetworker.org
Συγγραφέας: Salvador Minuchin
Απόδοση – Επιμέλεια: PsychologyNow.gr