Τι Ήξερε και τι Εντόπισε ο Λιαντίνης στον Ταύγετο.

Τι Ήξερε και τι Εντόπισε ο Λιαντίνης στον Ταύγετο.

Φυσικά, ο Λιαντίνης δεν είναι νεκρός, αλλά όντως άφησε πίσω τον εαυτό του σε μια σπηλιά στον Ταύγετο. Τώρα είναι αλλού & η μελέτη του Λιαντίνη, βάσει της ειδικής οικολογικής του έρευνας (και ας μην ξεχνάμε τη σχέση του ιστορικού ονόματός του με την ιερή λέξη Λιάντη), για την Υποχθόνια, τον Κόσμο των Αθανάτων, και για τον ψυχικό νεραϊδιακό κόσμο, είναι ένα φαεινό παράδειγμα των σχέσεων της ψυχοστατικής συγκεκριμένων γεωγραφικών σημείων και των μυστηρίων τα οποία συμβαίνουν δια της μεταλλάξεως της ανθρώπινης υπόστασης στα σημεία αυτά, (και πολλά θα βρει κανείς αν διαβάσει προσεκτικά τα βιβλία του Λιαντίνη).

Βρίσκεται εις το χείλος του θανάτου, βρίσκεται στο μέσο ενός άξονα εκεί (μετά από την μελέτη που αυτός είχε κάνει), είναι ένας άξονας των δύο κόσμων, που υπάρχει στον Ταΰγετο. (το μέρος στο οποίο είχε πάει είναι το ιερό όρος της Ταϋγέτης, που είναι μία από τις 7 κόρες του Άτλαντα).

Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα τα τοπωνύμια της επιφάνειας αναφέρονται στον άλλο κόσμο, όταν π.χ. λέμε «οι Δελφοί», οι αληθινοί Δελφοί δεν είναι εδώ, είναι αλλού, αυτοί που ξέρουμε είναι ένα είδωλό τους, ή πχ η Αθήνα, ή η κάμινος όπως τη λέγανε στην αρχαιότητα, δεν είναι αυτή η αληθινή Αθήνα, εκείνη βρίσκεται εντός του άλλου κόσμου, και αξονικό σημείο επαφής των δύο πόλεων είναι ο βράχος της ΑκροΠόλεως.

Ο Λιαντίνης εντόπισε κάποιον άξονα ανάμεσα στους δύο κόσμους, (η περίπτωση Λιαντίνη είναι μια υπόθεση που όποιος την ψάξει βαθιά θα βρεθεί προ μεγάλων εκπλήξεων). Το ιερό όρος Τάλετον (το όρος Ταϋγέτη), βρίσκεται σε μία ρυμοτομία και διαρρύθμιση που για να τη μετρήσει κάποιος, ορθο-γραφικά, αριθμο-σοφικά, μαθη-ματικά, χαρτο-γραφικά, πρέπει να πάει στον ιερό του Αμύκλέου Απόλλωνος, στις Αμύκλες, και να οριοθετηθεί σε σχέση με την πυραμίδα του Ταύγετου.Ακριβώς στις 4.04 το πρωί, κάθε μέρα, αντανακλούνται οι πέντε πυραμίδες, της Αιγύπτου στο δέλτα του Τᨴυγετου, στο ναό Μίθρα του άρματος του ήλιου, που βρίσκεται στην κορυφή του Ταϋγέτου και σήμερα λέγεται Άη Λιας, είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο το οποίο μπορεί να το δει ο καθένας αν βρεθεί εκεί εκείνη την ώρα, μόνο που δεν πάει κανένας εκεί(το φαινόμενο μας θυμίζει ίσως τους λεγόμενους «Δροσουλίτες»).

Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται μια αλλοχρονική θέση των δύο αξόνων του Νοήμονος Συμπαντικού Οργανισμού (για τον οποίο θα μιλήσουμε εκτενώς σε άλλο άρθρο). Εμείς εδώ στην Γη νοούμεθα ως μικροοργανισμοί σε νοήμονα και ζώσα υλική κατάσταση, αλλά με πνευματική υπόσταση που αντικατοπτρίζει το μεγαοργανισμό που κυβερνά το Σύμπαν, και αυτή η σχέση καθρεπτίζεται στα πιο ιδιόμορφα από τα μέρη που μας περιβάλλουν.

Τις περισσότερες φορές αυτό ισχύει κυρίως ως προς ένα μέρος το οποίο είναι ορεινό, σχεδόν ποτέ δεν είναι πεδινό, κι όλο το επίκεντρο των μελετών αυτών, βρίσκεται σε σημείο ορεινά, στα οποία, προστρέχουν ειδικοί για να κάνουν τις μελέτες τους, ιδιωτικώς, αλλά στα ίδια ορεινά μέρη έχουμε και τους αρχαίους ναούς ή τα σημερινά μοναστήρια αλλά και τις βάσεις και τα ραντάρ, γιατί εκεί εκπέμπεται μια δύναμη από το Νοήμονα Συμπαντικό Οργανισμό, το πράνα (ή το πάρνα) και στα ορεινά είναι το αξονικό επίπεδο καθόδου του, μπορεί να εντοπιστεί η ροή του.Είναι πολύ βαρύ αυτό το θέμα, εκεί μπορεί να προκληθεί η καταλυτική ρήξη της κατάρας της ανθρώπινης Ειμαρμένης και φυλακής της ζωής, βασικά είναι ένας αποδέκτης του ανθρώπινου πόνου και της ιδιοτέλειας της εδώ καταστάσεως, που τη μετασχηματίζει σε μια ψυχική κατάσταση ενός είδους «αγιοσύνης» για όποιον συνδεθεί με τη ροή της, για αυτό και πηγαίνουν τα τάγματα να απομονωθούν σε τέτοια μέρη, για αυτό και σφραγίζουν ιερατικά ή στρατιωτικά την πρόσβαση σε αυτά.

Σε αυτό το θέμα ο κ Λιαντίνης είχε ανακαλύψει πάρα πολλά, και ήξερε ότι σε συγκεκριμένα περάσματα μπορούσε να δραπετεύσει από τον κόσμο του θανάτου προς τον Κόσμο των Αθανάτων. Έχω κάνει μια επίσκεψη στο μέρος από το οποίο νομίζω πως είχε «φύγει» ο κ Λιαντίνης, είναι ένα ειδικό σπήλειο, από το οποίο μπορεί να μελετήσει κανείς το ζήτημα των οπτασιακών πυραμίδων. Ναι, αντικατοπτρίζονται τέσσερις ή πέντε πυραμίδες στις 4.04 μετά τα μεσάνυκτα, από την Αίγυπτο στο ιερόν Τάλετον.

Το «αλώνι» το οποίο αναφέρει ο κ λιαντίνης στο βιβλίο του Γκέμμα, υπάρχει εκεί, στο οποίο αν κοιμηθεί κάποιος ένα βράδυ μόνος του, θα δει την «Επιούσια», δηλαδή στην αιθερική ουσία του λεγομένου «Κάρμα» καθώς περνά από το ιερό γεωγραφικό αυτό σημείο, θα δει την εικόνα του μηχανισμού που ρυθμίζει της ψυχοστασία των ανθρώπων του κόσμους μας. Σε αυτό το σημείο γίνεται η αποϋλοποίηση, στο «Αλώνι», (όπως και σε άλλα τέτοια μέρη) εκεί που εμφανίζονται οι Νεράιδες.

Η αποϋλοποίηση όμως γίνεται με την «Παρουσία», την κατάσταση κατά την οποία είμαστε συνειδητά ενεργοποιημένοι και συνδεδεμένοι με το μέρος, κι αυτό το πετυχαίνουμε ακολουθώντας συγκεκριμένες διαδρομές και έπειτα με την πολύωρη παραμονή εκεί και ακολουθεί η αρχή της διαδικασίας της μετουσίωσης.

Αλλά με την έναρξη αυτής της διαδικασίας, κάποιος πρέπει να εισέλθει εντός των στοών για να μπορέσει να προχωρήσει σε άλλο χρόνο και χώρο. Τα φαινόμενα αυτά συμβαίνουν δεν στον Άθω (στο όρος του Άθω, σε ειδικά σημεία που γίνονται σημεία και τέρατα, σημεία στα οποία εξαφανίζονται καλόγεροι, εκεί εμφανίζονται οι θρυλικοί «Εννέα Αόρατοι» κτλ, στον όλυμπο και στους Δελφούς υπάρχουν σημεία αποϋλοποίησης και αλλοχρονικής καταστάσεως, και αλλού.

https://www.epsilonellas.gr/

Tα 7 κλειδιά για την Υλοποίηση Θαυμάτων

από hlioyxoros 

Ευγνωμοσύνη, το πρώτο κλειδί υλοποίησης θαυμάτων

Πριν από κάθε σκέψη που εστιάζει σε μια επιθυμία. Πριν από έναν οραματισμό που προσπαθεί να δημιουργήσει μια νοητή εικόνα ευημερίας για το άμεσο μέλλον πρέπει να κρατήσουμε στο χέρι μας το πρώτο και πιο σημαντικό κλειδί. Ευγνωμοσύνη. Αυτή η κατάσταση για κάθε τι που μας περιβάλλει πρέπει να ποτίσει όλο μας το είναι.

Ευγνωμοσύνη για την μέρα που ήρθε για τον ήλιο που λάμπει για την φύση που παραμένει ζωντανή για να μας θρέψει για τους γονείς που μας φέρανε στον κόσμο για τους συγγενείς και τους φίλους για το σώμα που μας παραχωρήθηκε γι αυτή τη ζωή, Ευγνωμοσύνη για κάθε τι. Ευγνωμοσύνη ακόμη και για μια δύσκολη στιγμή που ήρθε σαν δάσκαλος που θέλει να μας διδάξει επειδή η κατανόηση μας ήτανε κοντή.

Ευγνωμονούμε όλα όσα υπάρχουν γύρω μας και μ’ αυτό τον τρόπο δικαιούμαστε ακόμη πιο πολλά. Αν δεν μπορέσουμε να νιώσουμε αυτό το συναίσθημα τότε ας αναρωτηθούμε γιατί πρέπει να ζητήσουμε άλλα.

Πέρα από καρμικές δοκιμασίες και απώλειες η έλλειψη ευγνωμοσύνης είναι υπεύθυνη για την έλλειψη ευημερίας. Η έλλειψη θα φέρει έλλειψη. Η ευγνωμοσύνη θα φέρει ευημερία.

Σκέψου πριν πόσες φορές ευχαρίστησες τον ήλιο που λάμπει στον γαλανό ουρανό αυτής της πατρίδας, Σκέψου πριν πόσες φορές ευχαρίστησες αυτό το απέραντο γαλάζιο που βρέχει τα πόδια σου. Πόσες φορές είπες νοερά ευχαριστώ στα πανέμορφα βουνά και δάση, στα μυρωδάτα λουλούδια και τα πολύτιμα καρποφόρα δένδρα που υπάρχουν σε τούτη τη γη. Σκέψου πριν πόσες φορές ευχαρίστησες τους γονείς σου για όσα έκαναν για σένα. Όλα μα όλα σου ήταν και είναι δεδομένα!!! Τώρα μπορείς να βρεις την αιτία που αυτή η πατρίδα γλιστράει απ’ τα χέρια σου, που τα παιδιά σου μοιάζουν να είναι ξένα.

Ευγνωμοσύνη σε κάθε μπουκιά που τρως, σε κάθε σταγόνα που πίνεις σε κάθε χαμόγελο που παίρνεις σε κάθε εικόνα που φτάνει στα μάτια σου. Ευγνωμοσύνη που υπάρχεις. Ευγνωμοσύνη… ευγνωμοσύνη.. ευγνωμοσύνη.

Τώρα μπορείς να σηκώσεις τα μάτια της ψυχής και να δεις τα δώρα σου.

Η τέχνη της μη προσκόλλησης, το δεύτερο κλειδί υλοποίησης θαυμάτων

Η εστίαση της σκέψης σε ένα αντικείμενο, μια κατάσταση ένα γεγονός έχει σαν αποτέλεσμα την έλξη όλων των παραπάνω και τον πολλαπλασιασμό τους. Ο άνθρωπος που επιθυμεί ο άνθρωπος που θέλει να υλοποιήσει στη ζωή του μια σκέψη πρέπει να έχει αυτό το κλειδί που θα του επιτρέψει να πετύχει τον σκοπό του.

Η τέχνη της μη προσκόλλησης είναι το δεύτερο κλειδί. Μετά την ευγνωμοσύνη που είναι το πρώτο , πρέπει να καταφέρει να βρει το δεύτερο.. Η προσκόλληση υποσυνείδητα υποθάλπει την έλλειψη. Παρόλο που επιφανειακά η προσκόλληση δίνει την αίσθηση της ζωηρής επιθυμίας και την ανάγκη να μην αποχωριστούμε από το γεγονός ή το αντικείμενο που επιθυμούμε, εν τούτοις υποδηλώνει φόβο, απώλειας ή μη απόκτησης, συνεπώς άγχος και έλλειψη εμπιστοσύνης. Άρα ενισχύει την έλλειψη οπότε θα φέρει περισσότερη έλλειψη.

Επειδή η υλοποίηση των θαυμάτων στη ζωή μας ξεκινά απ’ το υποσυνείδητο καλό είναι να ξέρουμε τι συμβαίνει εκεί και τι μηνύματα αποθηκεύονται χωρίς να το γνωρίζουμε. Η τέχνη της μη προσκόλλησης ουσιαστικά πετυχαίνεται με την απελευθέρωση μας από το κάθε τι, με την έννοια της πλήρης ανεξαρτησίας.

Επιθυμούμε το πλούτο αλλά μπορούμε να ζήσουμε πολύ όμορφα και χωρίς αυτόν. Αν αυτό εξ όψεως δείχνει οξύμωρο σε σχέση με την υλοποίηση των επιθυμιών απλά σας λέω ότι πρόκειται για τεχνική προσποίησης, Μια τεχνική που όσο πιο πολύ την εξασκήσουμε τόσο πιο γρήγορα θα εκληφθεί ως αληθινό γεγονός και θα περάσει το μήνυμα που θέλουμε στο υποσυνείδητο.

Η τέχνη της μη προσκόλλησης είναι η τέχνη της άνεσης. Άνεση να μπορούμε να περάσουμε καλά και με τα λίγα και με τα πολλά. Άνεση γιατί πρέπει να πιστεύουμε ότι τα έχουμε όλα και δεν μας λείπει τίποτε.. Η προσκόλληση γίνεται μανία και εμμονή και κατόπιν υποβόσκει ο φόβος της απώλειας ή τη μη αποδοχής.

Παίξε θέατρο μέσα στης ζωής το θέατρο. Γίνε ηθοποιός και ξεγέλασε τον εαυτό σου. Μη κολλάς σε τίποτε. Τίποτε δεν υπάρχει έξω από εσένα. Υπάρχεις κι αυτό από μόνο του είναι ένα θαύμα. Απαξίωσε τα όλα όσα θέλεις κι αυτά θα έρθουν δίπλα σου. Αυτό είναι νόμος είναι ο νόμος να μη κολλάς σε τίποτε. Είναι ο νόμος της ελευθερίας.

Η επιλογή, το τρίτο κλειδί της υλοποίησης θαυμάτων

Ο άνθρωπος καθημερινά έχει να αντιμετωπίσει τον ισχυρότερο αντίπαλο, τον ίδιο του τον εαυτό. Η αδυναμία ελέγχου της σκέψης τον οδηγεί σε λανθασμένες επιλογές. Η αιτία βρίσκεται ότι οδηγός σε κάθε του σκέψη είναι η επιθυμία ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η σκέψη να οδηγείται πάνω σε μια επιθυμία.

Ο άνθρωπος αφήνεται στα μέσα διαφήμισης. Δρα ανεξέλεγκτα με αποτέλεσμα αντί να ορίζει το μέλλον του να γίνεται πιόνι στις ορέξεις των μεγάλων κέντρων αποφάσεων και μαζικής παραγωγής προϊόντων. Ένας μέσος άνθρωπος μπορεί να αλλάξει την επιθυμία του πολλές φορές μέσα στη μέρα με αποτέλεσμα να μη μπορεί να ιεραρχήσει τις ανάγκες του.

Η υλοποίηση θαυμάτων προϋποθέτει ένα βασικό υλικό, την επιλογή του θαύματος. Την σαφή και ξεκάθαρη επιλογή της μιας και σφοδρής κάθε φορά επιθυμίας. Η δαιδαλώδη διαδρομή της σκέψης που γλιστρά ανάμεσα σε ένα παρτέρι από επιθυμίες σαν την μέλισσα που απομυζά την γύρη από λουλούδι σε λουλούδι δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Είναι το ταξίδι του ηττημένου συντρόφου του Οδυσσέα που ξεγελάστηκε από την θεά ύλη που ονομάζεται Κίρκη και μετατράπηκε σε γουρούνι. Μαγεμένος απ’ τα θέλγητρα της και ανήμπορος να ορθώσει το ανάστημα της επιλογής μέθυσε από το γλυκό κρασί της επιθυμίας.

Ο νικητής λέγεται Οδυσσέας και είναι αυτός που σοφά θα κάνει τη σωστή επιλογή. Θα απολαύσει την ύλη χωρίς να μαγευτεί απ’ αυτήν. Το τρίτο κλειδί για την υλοποίηση θαυμάτων είναι η σωστή επιλογή η ξεκάθαρη και μοναδική. Όλα τα άλλα θολό τοπίο ωσότου αυτή υλοποιηθεί. Καθάρισε το μυαλό από άχρηστες σκέψεις και άκουσε τη φωνή της καρδιάς. Αφουγκράσου το δικό της τραγούδι που σαν γλυκιά σειρήνα σε καλεί. Αυτή ξέρει τη σωστή επιλογή. Κλείσε τα μάτια της ύλης κι άκουσε τη φωνή της σιγής. Θα σου ψιθυρίσει αυτό που επιθυμείς. Όταν αυτό συμβεί τότε ξεκίνα.

Πίστη, το τέταρτο κλειδί για την υλοποίηση θαυμάτων

Η πίστη μπορεί να μετακινήσει μέχρι και βουνά. Η πίστη είναι κινητήριος δύναμη. Πίσω της κρύβεται η δύναμη της πρόθεσης και η εκδήλωση της ζωής. Πίστη δεν σημαίνει θρησκεία γιατί θρησκεία σημαίνει τυφλή πίστη. Πίστη σημαίνει απόλυτη εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη ότι θα λάβουμε αυτό που επιθυμούμε. Η έλλειψη πίστης ισοδυναμεί με ακύρωση της επιθυμίας τόσο σε επίπεδο νοητικό όσο και στη κοινή λογική. Αν δεν πιστεύω ότι θα λάβω τι νόημα έχει να επιθυμώ. Επιθυμία χωρίς πίστη είναι μια αφόρητη και ψυχοφθόρα αδύναμη ελπίδα που ατενίζει ένα θολό και αβέβαιο μέλλον. Είναι σαφώς προτιμότερο να μην επιθυμείς από το να επιθυμείς δίχως πίστη ότι θα πετύχεις.

Η εμπιστοσύνη ενεργοποιεί έναν αόρατο μηχανισμό προσέλκυσης του θαύματος. Όσο πιο δυνατή είναι η πίστη τόσο πιο πολύ αυξάνεται η ταχύτητα προσέλευσης του επιθυμητού αποτελέσματος. Για τον μαθητευόμενο μάγο η πίστη είναι το χρησιμότερο υλικό για το μαγικό του φίλτρο. Αφού ανακατέψει όλα τα υλικά με τη πίστη ολοκληρώνει τη συνταγή.

Η πίστη είναι η απόλυτη εντολή στο αόρατο τζίνι που θα εκτελέσει την αποστολή. Υπάρχει πριν από κάθε εικόνα πριν από το όνειρο πριν από κάθε επιθυμία. Όλα αυτά χωρίς την πίστη είναι άψυχα κι άχρωμα κάδρα κρεμασμένα στο σαλόνι του μυαλού σας που απλά σας θυμίζουν τι δεν μπορέσατε να αποκτήσετε.

Φαντασία, το πέμπτο κλειδί για την υλοποίηση θαυμάτων

Το θαύμα πριν γίνει ορατό υλοποιείται σε μια άλλη διάσταση σε μια άλλη κατάσταση που είναι φανταστική. Αυτό που δεν μπορούν να δούνε τα μάτια του φυσικού σώματος εκείνες τις πολύχρωμες ή άλλοτε μουντές εικόνες που ζωγραφίζουμε καθημερινά μες το μυαλό άλλοτε ονειροπολώντας κι άλλοτε συνειδητά το αποκαλούμε φαντασία.

Η φαντασία είναι ο κόσμος που βλέπουν τα μάτια της ψυχής, είναι ο κόσμος που πλάθει το δημιουργικό κομμάτι του εαυτού μας στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου. Η φαντασία είναι πραγματικότητα για μια άλλη διάσταση που το μυαλό του μέσου ανθρώπου δεν θέλει να παραδεχθεί. Η πραγματικότητα του καθενός είναι όλα όσα πιστεύει. Η πεζή πραγματικότητα βιώνεται από έναν πεζό άνθρωπο γι αυτό και όλα τα θαύματα σ’ αυτόν τον πλανήτη έγιναν από προσωπικότητες που είχαν όραμα. Ερευνήσετε όλους εκείνους τους σπουδαίους κοινούς θνητούς και θα διαπιστώσετε ότι πρώτα έφτιαχναν μια νοερή εικόνα όσων θέλανε να υλοποιήσουν και μετά το αποκτούσαν στη γη.

Μάθε να βλέπεις αυτό που επιθυμείς. Μάθε να το γεμίζεις με χρώματα με κίνηση και ζωή. Χαλάρωσε και οραματίσου συνειδητά με κάθε λεπτομέρεια αυτό που επιθυμείς, άκου τον ήχο δες το χρώμα νιώσε τη ζωή και θα εκπλαγείς ευχάριστα γιατί θα το βιώσεις στην υλική ζωή σου..

Κάνε ασκήσεις δημιουργικής φαντασίας. Πάρε στα χέρια σου ένα λεμόνι και περιεργάσου το καλά, τσίμπα το, δάγκωσε το μύρισε το. Μετά κλείσε τα μάτια και φέρε στο μυαλό όλες τις προηγούμενες εικόνες και αισθήσεις ξανά και ξανά. Παρατήρησε τις αντιδράσεις του σώματος σου. Η αίσθηση του ξινού θα γεμίσει με σάλιο το στόμα. Γιατί να συμβεί αφού όλα ήταν φανταστικά; Γιατί απλά η φαντασία είναι πραγματικότητα αρκεί να το πιστέψεις όπως έκανε και το σώμα σου.

Δημιουργικός οραματισμός, το έκτο κλειδί υλοποίησης θαυμάτων

Η πρακτική εξάσκηση είναι το βασικότερο κλειδί για να υλοποιήσουμε τις επιθυμίες μας. Η βασικότερη πρακτική είναι ο δημιουργικός οραματισμός.

Η άσκηση αυτή πρέπει να γίνεται σε χαλαρή κατάσταση του φυσικού σώματος και την απόλυτη ηρεμία του νου από σκόρπιες σκέψεις. Με τα μάτια της ψυχής βλέπουμε καθαρά την εικόνα που θέλουμε να βιώσουμε. Εμπλουτίζουμε την εικόνα με χρώματα και ήχο και της δίνουμε κίνηση. Στη συνέχεια αφήνουμε να μας κατακλύσει το υπέροχο συναίσθημα της επιτυχίας και της απολαβής.

Αυτή η άσκηση πρέπει να γίνεται καθημερινά χωρίς να παρεμβληθεί η λογική αναρώτηση «ως πότε» και «πότε θα λάβω». Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η εικόνα μας πρέπει να είναι ξεκάθαρη και ζωντανή. Είναι σκόπιμο πριν να ασχοληθούμε με τα χρώματα που υπάρχουν γύρω μας ώστε να μπορούμε να τα αναπαράγουμε εύκολα με τη φαντασία μας. Αν επιθυμούμε ένα αντικείμενο είναι επίσης χρήσιμο να το περιεργαστούμε στο φυσικό περιβάλλον πριν το οραματιστούμε.

Ένα αυτοκίνητο π.χ να πάμε να το δούμε από κοντά να το αγγίξουμε και αν είναι εύκολο να καθίσουμε και στη θέση του οδηγού. Αν επιθυμούμε να βιώσουμε μια κατάσταση τότε πρέπει να εξασκηθούμε στο να τη βλέπουμε σαν ζωντανή, σαν να συμβαίνει στο εδώ και στο τώρα. Τι θα μας πρόσφερε αυτό το βίωμα; Χαρά! Ας θυμηθούμε ένα χαρούμενο για μας γεγονός για να αναδυθεί το συναίσθημα αυτό από το αρχείο μας. Εξάσκηση δημιουργικού οραματισμού καθημερινά αυτό είναι το έκτο κλειδί υλοποίησης θαυμάτων.

Αποδοχή, το έβδομο κλειδί στην υλοποίηση θαυμάτων

Το έβδομο και τελευταίο κλειδί είναι η αποδοχή. Εφόσον έχουμε δουλέψει σωστά με τα έξη προηγούμενα κλειδιά τότε είναι η ώρα της αποδοχής του επιθυμητού στη ζωή μας. Αυτό το κλειδί στη διάσταση του Αστρικού δεν έχει καμία αξία αφού εκεί με τα έξη κλειδιά έχουμε κιόλας λάβει αυτό που θέλουμε. Όμως εδώ στην τρίτη διάσταση υπάρχει ο χρόνος. Ο χρόνος είναι η ψευδαίσθηση της καθυστέρησης. Ο φραγμός που υπάρχει ανάμεσα στην υλοποίηση και την απολαβή. Πολλές φορές η μη κατανόηση αυτής της συνθήκης προκαλεί αμφιβολίες και ταρακουνά την πίστη μας και με λίγα λόγια μπορεί να σπάσει κάποιο απ’ τα κλειδιά μας.

Όταν φυτέψουμε ένα σπόρο πρέπει να περιμένουμε να βλαστήσει και όχι να σκαλίζουμε στο μέρος που τον σπείραμε για να δούμε τι συμβαίνει. Αυτή η πράξη όπως καταλαβαίνεται καταστρέφει όλη την αρχική μας προσπάθεια. Συνεπώς η αποδοχή σημαίνει υπομονή ώσπου η επιθυμίας μας να περάσει το φράγμα του χρόνου και να εμφανιστεί μπροστά μας. Αν αδιόρατα μας φανεί ότι ο χρόνος κυλά αργά ας οραματιστούμε με πιο έντονα θετικά συναισθήματα την εικόνα μας. Η θετική δράση θα το φέρει πιο σύντομα κοντά μας.

Να θυμάστε ότι η επιθυμία μας θα πραγματοποιηθεί αργά ή γρήγορα, αυτό είναι νόμος μην αμφιβάλετε αφήστε το να συμβεί και θα συμβεί. Από αυτή τη στιγμή το μαγικό ραβδί είναι στα χέρια σας απολαύστε τη μαγεία των θαυμάτων.

Γνωστικισμός:
Αρχαίος και Σύγχρονος

Περίληψη

Ο Γνωστικισμός είναι μια φιλοσοφική και θρησκευτική κίνηση που άρχισε στους προ-Χριστιανικούς χρόνους. Ο όρος προέρχεται από την Ελληνική λέξη γνώση. Οι Γνωστικοί υποστήριζαν πως έχουν κρυφές γνώσεις για το Θεό, την ανθρωπότητα και το υπόλοιπο σύμπαν του οποίου ο κύριος πληθυσμός ήταν αδαής. Έγινε ένα από τα τρία κύρια θρησκευτικά συστήματα στον 1ο Χριστιανικό αιώνα, και είχε διακριθεί για:

Τις νέες πίστεις για τους Θεούς, τη Βίβλο και τον κόσμο που διέφερε από αυτούς άλλων Χριστιανικών ομάδων.
Την επιείκεια για διαφορετικές θρησκευτικές πίστεις μέσα και έξω από το Γνωστικισμό
Την έλλειψη διακρίσεων κατά των γυναικών.

Η κίνηση και το έντυπο υλικό της ουσιαστικά εξαλείφθηκαν με το τέλος του 5ου αιώνα CE από κυνηγούς αιρέσεων κυρίως από τον Χριστιανισμό. Οι πίστεις του περνούν σχεδόν μια αναγέννηση σε όλο τον κόσμο. Η αντικοινωνική κίνηση και κάποιοι άλλοι Χριστιανοί ιερείς διέσπειραν πολλές ψεύτικες πληροφορίες για την κίνηση (10,11,12)

Ιστορία

Ο Γνωστικισμός αποτελούνταν από πολλά συγκρητικά συστήματα πίστης που συνένωναν στοιχεία παρμένα από Ασιατικές, Βαβυλωνιακές, Αιγυπτιακές, Ελληνικές και Συριακές παγανιστικές θρησκείες, από την αστρολογία, και από τον Ιουδαϊσμό και το Χριστιανισμό. Αποτελούσαν το ένα από τα κύρια κλαδιά του πρώιμου Χριστιανισμού: τα άλλα δύο ήταν:

• Τα υπολείμματα από την Ιουδαϊκή Χριστιανική σέκτα που δημιουργήθηκε από τους μαθητές του Ιησού και
• Οι εκκλησίες που ξεκίνησαν από τον Αγ. Παύλο, που τελικά μεγάλωσαν και εξελίχθηκαν στον "βασικό" Χριστιανισμό με το τέλος του τρίτου αιώνα.

Κατά το δεύτερο αιώνα CE, πολλές Χριστιανικές - Γνωστικές σέκτες δημιουργήθηκαν μέσα στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία στα ανατολικά της Μεσογείου. Κάποιοι Γνωστικιστές εργάζονταν μέσα στον Ιουδαϊκό Χριστιανισμό και τις βασικές Χριστιανικές ομάδες, και επηρέασαν βαθιά τις πίστεις τους από μέσα. Άλλοι ίδρυσαν ξεχωριστές κοινότητες. Άλλοι ήταν ερημίτες θεραπευτές.

Όσο ο βασικός Χριστιανισμός μεγάλωνε σε δύναμη και οργάνωση, οι Γνωστικές σέκτες έφταναν σε αυξανόμενη πίεση και καταδίωξη. Σχεδόν εξαφανίστηκαν τον 6ο αιώνα. Η μοναδική ομάδα που επέζησε στους σύγχρονους καιρούς είναι η σέκτα Mandaean στο Ιράκ και το Ιράν. Αυτή η ομάδα έχει περίπου 15,000 μέλη (μία πηγή αναφέρει 1,500 μέλη), και μπορεί να εντοπιστεί η ιστορία της πίσω στην αυθεντική Γνωστικιστική κίνηση.
Πολλές νέες ανερχόμενες θρησκείες στη Δύση υιοθέτησαν αρχαίες Γνωστικιστικές πίστεις και έθιμα.

Πηγές για τις αρχαίες Γνωστικιστικές πληροφορίες

Μέχρι πρόσφατα, μόνο μερικά τμήματα της Γνωστικιστικής λογοτεχνίας ήταν γνωστό ότι υπήρχαν. Αυτά συμπεριλάμβαναν τον Ποιμένα των ανθρώπων, τον Ασκληπιό, Codex Askewianus, Codex Brucianus, Gospel of Mary, Secret Gospel of John, Odes of Solomon και Hymn of the Pearl. Η γνώση γι' αυτή την κίνηση τεκμηριώθηκε κυρίως από εκτεταμένες επιθέσεις που έγιναν κατά του Γνωστικισμού από Χριστιανούς αιρεσιολόγους (συγγραφείς κατά των αιρέσεων) του δευτέρου και των αρχών του τρίτου αιώνα. Αυτές συμπεριλάμβαναν Irenaeus (Ειρηναίος (130? - 200? CE), Clement of Alexandria (Κλήμης της Αλεξανδρείας) (145? - 213?), Tertullian (Τερτυλλιανός) (160? - 225?) and Hippolytus (Ιππόλυτος) (170? - 236). Δυστυχώς, οι κυνηγοί αιρέσεων δεν ήταν συνήθως ακριβείς ή αντικειμενικοί στην ανάλυση τους για το Γνωστικισμό.
Το 1945, ο Mohammed Ali es_Samman, ένας οδηγός καμηλών από το El Qasr της Αιγύπτου, πήγε μαζί με τον αδερφό του σε ένα απότομο βράχο κοντά στο Nag Hummadi, ένα χωριό στη νότια Αίγυπτο. Έψαχναν για γη πλούσια σε νιτρικό εστέρα που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν για λίπασμα. Βρήκαν ένα μεγάλο βάζο από πηλό που ήταν θαμμένο στο έδαφος. Ήταν αναποφάσιστοι για το αν θα το ανοίξουν. Φοβόταν ότι μπορεί να περιείχε ένα κακό πνεύμα· αλλά περίμεναν επίσης ότι μπορεί να περιέχει χρυσό ή άλλο υλικό μεγάλης αξίας. Φαίνεται ότι η δεύτερη εικασία τους ήταν πιο κοντά στην αλήθεια: το βάζο περιείχε μια βιβλιοθήκη των Γνωστικιστικών υλικών αμέτρητης αξίας. Διατηρήθηκαν 13 τόμοι, που αποτελούνται από 51 διαφορετικά έργα σε 1153 σελίδες. Οι 6 ήταν αντιγραφές εργασιών που ήταν ήδη γνωστές· 6 άλλες ήταν διπλές μέσα στη βιβλιοθήκη, και 42 ήταν καινούριες, άγνωστες εργασίες. Εμπεριέχονταν τα The Gospel of Thomas, Gospel of Truth, Treatise on the Resurrection, Gospel of Philip, Wisdom of Jesus Christ, Revelation of James, Letter of Peter to Philip, On the Origin of the World και άλλα συγγράμματα. Από αυτά, το Gospel of Thomas (Ευαγγέλιο του Θωμά) θεωρείται το πιο σημαντικό. Ήταν μια συλλογή από τα λεγόμενα του Ιησού που είχαν καταγραφεί πολύ νωρίς στη Χριστιανική εποχή. Ένας μεταγενέστερος Γνωστικιστής συγγραφέας έγραψε το Ευαγγέλιο. Κάποιοι φιλελεύθεροι θεολόγοι το αξιολόγησαν σαν ισάξιο σε σημασία με τα 4 Ευαγγέλια των Χριστιανικών ιερών εγγράφων.

Τα αυθεντικά γράφτηκαν στην Ελληνική γλώσσα κατά τη διάρκεια του δευτέρου και τρίτου αιώνα CE. Τα αντίγραφα του Nag Hummadi μεταφράστηκαν στην Κοπτική γλώσσα κατά τη διάρκεια του 4ου αιώνα CE, και προφανώς θάφτηκαν περίπου στο 365 CE. Κάποια Γνωστικιστικά κείμενα δεν ήταν μη-Χριστιανικά· άλλα ήταν σίγουρα μη-Χριστιανικά αλλά είχαν ενταγμένα Χριστιανικά στοιχεία· άλλα ήταν εξ ολοκλήρου Χριστιανικά κείμενα. Κάποια ανακυκλωμένα χαρτιά χρησιμοποιήθηκαν για να ενισχύσουν τους δερμάτινους συνδέσμους των βιβλίων. Βρέθηκε ότι είχαν γράμματα με ημερομηνία και επιχειρησιακά έγγραφα από τα μέσα του 4ου αιώνα. Τα βιβλία μπορεί να κρύφτηκαν για να διατηρηθούν ασφαλή κατά τη διάρκεια της θρησκευτικής εκκαθάρισης.

Τα κείμενα πέρασαν από τα χέρια πολλών μεσαζόντων, και τελικά συγκεντρώθηκαν και αποθηκεύτηκαν στο Κοπτικό Μουσείο του Καΐρου. Η έκδοση καθυστέρησε από την κρίση του Σουέζ, τον Άραβο-Ισραηλινό πόλεμο του 1967, και από ασήμαντες διαμάχες μεταξύ των μελετητών. Το πιο σημαντικό βιβλίο, το Gospel of Thomas, τελικά μεταφράστηκε στα Αγγλικά προς το τέλος της δεκαετίας του '60· τα υπόλοιπα βιβλία μεταφράστηκαν κατά τη διάρκεια των επόμενων δέκα χρόνων. Με πολλούς τρόπους, αυτά τα ευρήματα αποκαλύπτουν περισσότερα για την πρώιμη ιστορία του Χριστιανισμού απ' ότι κάνουν τα "Χειρόγραφα της Νεκρής Θάλασσας"

Δοξασίες

Τα ευρήματα του Nag Hummadi αποκάλυψαν ότι υπήρχε μια μεγάλη κλίμακα μεταξύ των διαφόρων ανεξάρτητων Γνωστικιστικών συστημάτων ή σχολών. Παρόλα αυτά, τα παρακάτω σημεία πιστεύεται ότι είναι γενικά ορθά στην κίνηση:

Ο Ρόλος τους: Πίστευαν ότι μόνο αυτοί καταλάβαιναν πραγματικά το μήνυμα του Χριστού, και ότι τα άλλα ρεύματα σκέψης μέσα στο Χριστιανισμό εξήγησαν λαθεμένα την αποστολή και τα λεγόμενα του Ιησού.

Γνώση: Η γνώση γι' αυτούς δεν ήταν μια διανοητική άσκηση· δεν ήταν μια παθητική κατανόηση κάποιων απόψεων περί πνευματικότητας. Αντίθετα, η γνώση είχε μια λυτρωτική και απελευθερωτική λειτουργία που βοηθούσε το άτομο να ξεφύγει από την εξάρτηση του από τον κόσμο.

Θεότητα: Ο Υπέρτατος Πατέρας Θεός ή ο Υπέρτατος Θεός της Αλήθειας είναι απόμακρος από τις ανθρώπινες υποθέσεις· δεν γνωρίζει και δεν αντιλαμβάνεται τις ανθρώπινες αισθήσεις. Αυτός / Αυτή δημιούργησε μια σειρά από υπερφυσικά αλλά πεπερασμένα όντα που λέγονταν Aeons. Ένα από αυτά ήταν η Σοφία, μια παρθένα, που διαδοχικά γέννησε έναν, νοητικά, κατώτερο Δημιουργό - Θεό, επίσης γνωστό σαν Δημιουργό. Αυτός ο κατώτερος Θεός δημιούργησε τη γη και τις μορφές ζωής. Αυτός είναι ο Θεός των Εβραϊκών κειμένων (Παλαιά Διαθήκη), μια θεότητα που εικονίζονταν βασικά σαν κακός, ζηλιάρης, αυστηρός, στερημένος από συμπόνια και προδιαθετειμένος στη γενοκτονία. Ο Δημιουργός "πιστεύει ότι είναι ανώτερος. Η υπερηφάνεια και η ανικανότητα είχαν σαν αποτέλεσμα την αξιοθρήνητη κατάσταση του κόσμου όπως τη γνωρίζουμε, και την τυφλή και αδαή κατάσταση των περισσότερων του ανθρώπινου είδους."

Δυϊσμός του πνεύματος και του σώματος: Το πνεύμα έχει θεϊκή και αληθινή προέλευση· το σώμα είναι έμφυτα γήινο και κακό. Οι Γνωστικιστές ήταν αντίθετοι με τον φυσικό κόσμο, την ύλη και το ανθρώπινο σώμα. Αλλά πίστευαν ότι η παγίδα σε ανθρώπινο σώμα ήταν οι σπίθες της θεότητας ή σπόροι φωτός που προέρχονταν στην ανθρωπότητα από τη Σοφία.

Σωτηρία: Ένα άτομο κερδίζει την σωτηρία μαθαίνοντας μυστικές γνώσεις των πνευματικών τους αποσταγμάτων: μια θεϊκή σπίθα φωτός ή πνεύματος. Μετά είχαν την ευκαιρία να ξεφύγουν από τη φυλακή των σωμάτων τους στο θάνατο. Η ψυχή τους μπορεί να ανέβει για να ξαναενωθεί με τον Ανώτατο Θεό τη στιγμή του θανάτου τους. Οι Γνωστικοί χώριζαν την ανθρωπότητα σε τρεις κατηγορίες:

Την πνευματική, που θα σωζόταν ανεξάρτητα από την συμπεριφορά τους στη γη
Την ψυχική, που θα σωζόταν αν ακολουθούσαν το μονοπάτι του Γνωστικισμού
Την κοσμική που ήταν χωρίς καμία ελπίδα χαμένοι.

Κακό: Δεν έβλεπαν τον κόσμο σαν να είχε δημιουργηθεί τέλεια και μετά να εκφυλιζόταν εξαιτίας του αμαρτήματος του Αδάμ και της Εύας. Αντίθετα έβλεπαν τον κόσμο σαν να ήταν κακός στις αρχές του, αφού τον δημιούργησε ένας κατώτερος Θεός.

Το σύμβολο του φιδιού: Κάποιες Γνωστικιστικές σέκτας σέβονταν το φίδι. Δεν έβλεπαν το φίδι σαν εκείνο που παρέσυρε το πρώτο ζευγάρι στην αμαρτία. Αντίθετα, το έβλεπαν σαν απελευθερωτή που έφερε στον Αδάμ και την Εύα τη γνώση πείθοντας τους να φάνε από το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού και έτσι να γίνουν κανονικοί άνθρωποι.

Χριστός: Η διαμάχη για το ρόλο του λυτρωτή στην Γνωστικιστική πίστη είναι μεγάλη αυτή την εποχή. Οι Γνωστικοί φαίνεται να βλέπουν το Χριστό σαν αποκαλυπτή ή απελευθερωτή, παρά σαν σωτήρα ή δικαστή. Ο σκοπός του ήταν να διαδώσει τη γνώση που θα απελευθέρωνε τους ανθρώπους από τον έλεγχο του Δημιουργού και θα τους επέτρεπε να επιστρέψουν στο πνευματικό τους σπίτι με τον Κατώτερο Θεό στο θάνατο. Κάποιες ομάδες Γνωστικών προώθησαν τον Docetism (Δοκητισμό), την πίστη ότι ο Χριστός ήταν αγνό πνεύμα και είχε μόνο ένα φανταστικό σώμα, ο Ιησούς εμφανιζόταν στους οπαδούς του σαν άνθρωπος. Δικαιολογούσαν ότι ένας αληθινός απεσταλμένος από τον Ανώτερο Θεό δεν θα μπορούσε να νικηθεί από το κακό του κόσμου, και δεν θα υπέφερε και θα πέθαινε. Αυτές οι δοξασίες θεωρήθηκαν αιρετικές από τους βασικούς Χριστιανούς. Κάποιοι Γνωστικοί πίστευαν ότι η ανάσταση του Χριστού έγινε πριν ή με το θάνατο του Ιησού στο σταυρό. Όρισαν την ανάσταση σαν να έγινε όταν το πνεύμα του ελευθερώθηκε από το σώμα του. Πολλοί Γνωστικοί πίστευαν ότι ο Ιησούς είχε και άντρες και γυναίκές μαθητές.

Το Σύμπαν: Αυτό χωρίζεται σε τρία βασίλεια:

1. Ο "γήινος Κόσμος". Η γη είναι το κέντρο του σύμπαντος, και συντάσσεται από τον κόσμο που γνωρίζουμε και ένα υπόκοσμο. Περιβάλλεται από αέρα και από 7 ομοαξονικές ουράνιες σφαίρες: μία για το καθένα, Φεγγάρι, Αφροδίτη, Ερμής, Ήλιος, Άρης, Δίας και Κρόνος. (Αν και ο πλανήτης Ουρανός είναι ορατός με γυμνό μάτι, δεν αναγνωρίζονταν σαν πλανήτης στους αρχαίους χρόνους.) Πέρα από τον Κρόνο υπάρχει ο Leviathan, ένα φίδι κουλουριασμένο σε ένα κύκλο, που δαγκώνει την ουρά του. Σ' αυτές τις σφαίρες ζουν δαιμονικές, τυραννικές οντότητες που ονομάζονται Archons. Πάνω απ' αυτές υπάρχει ο Παράδεισος που περιέχει το "Δέντρο της Ζωής", το "Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού", και το φλεγόμενο σπαθί της Γέννησης 3:24. Πέρα από τον Παράδεισο ήταν η σφαίρα των ακίνητων αστεριών, που χωρίζονταν στα 12 σύμβολα των ζωδίων.
2. Το "Ενδιάμεσο Βασίλειο" αποτελείται από ένα εσωτερικό μπλε κύκλο σκότους και ένα εξωτερικό κίτρινο δαχτυλίδι φωτός. Μέσα σ' αυτά τα δαχτυλίδια υπάρχει μια σφαίρα που είναι το βασίλειο της Σοφίας.
3. Το "Βασίλειο του Θεού" έχει δύο σφαίρες: μια εξωτερική του ακατάληπτου Ανώτερου Θεού, και ένα εσωτερικό δαχτυλίδι του Υιού.

Έθιμα

Λίγα πράγματα είναι γνωστά για τις ιεροτελεστίες, την οργανωτική δομή και τα έθιμα των αρχαίων Γνωστικών. Σχεδόν όλα τα Γνωστικιστικά κείμενα καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια διαφόρων εκστρατειών για την εξαφάνιση της κίνησης. Αν και κάποια από τα θρησκευτικά τους συγγράμματα διατηρήθηκαν, υπάρχουν λίγες πληροφορίες για το πώς οι ομάδες λειτουργούσαν. Θρησκευτικοί ιστορικοί πιστεύουν ότι:
Πολλοί Γνωστικοί ήταν πιθανόν μοναχοί θεραπευτές. Άλλοι ήταν μέλη του βασικού Χριστιανικού εκκλησιάσματος, που πιθανόν δημιουργούσαν μια κλίκα μέσα σε κάθε εκκλησία.
Δεν υπήρχε ομοφωνία σε "ένα κανόνα της γνωστικιστικής βίβλου." Πολλά βιβλία κυκλοφόρησαν σε διαφορετικές εκδόσεις, διάφορα σχολεία εντός της κίνησης είχαν την δική τους προνομιούχα έκδοση.
Πολλά Γνωστικιστικά κείμενα γράφτηκαν από (ή αποδόθηκαν σε) γυναίκες. Η Μαρία η Μαγδαληνή έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο σε πολλά Γνωστικιστικά κείμενα, αφού πολύ συχνά ήταν μόλις δεύτερη μετά τον Ιησού στη θέση. Χρησιμοποιούσαν τόσο γυναικείες όσο και αντρικές απεικονίσεις για τον Ανώτερο Θεό. Θεολόγοι υποθέτουν ότι είναι πιθανόν να θεωρούσαν τις γυναίκες ίσες με τους άντρες (ή σχεδόν ίσες) στις κοινωνίες τους.
Κάποιες ομάδες έχυναν μία ουσία πάνω στο κεφάλι ενός μέλους όταν είχε πεθάνει ή πέθαινε, και απάγγελναν συγκεκριμένα ιερά λόγια. Αυτό γινόταν για να βοηθήσει την ψυχή του ανθρώπου να αναρριχηθεί μέσα από τους επικίνδυνους θεούς Archons προς τον Ανώτερο Θεό.
Κάποιες Γνωστικιστικές ομάδες είχαν μια τελετουργία στην οποία τα νέα μέλη βαπτίζονταν λέγοντας: "Στο όνομα του Πατέρα αγνώστου σε όλους, στην Αλήθεια, Μητέρα όλων, στον ένα που ήρθε προς τα κάτω, επί του Ιησού, στην ένωση, την απολύτρωση και την θεία κοινωνία των δυνάμεων."
Η σεξουαλική έκφραση φαίνεται ότι εξαφανίστηκε σε κάποιες Γνωστικιστικές ομάδες, τα μέλη αναμενόταν να απέχουν. Σε άλλους, φαίνεται να υπήρχε μια τελετουργία για τη μαγεία του σεξ.

Αρχαίοι Γνωστικοί Αρχηγοί

Simon Magus (Σίμων ο Μάγος): Ήταν ένας απ' τους πρώτους Γνωστικούς. Ήταν ειδικευμένος στις τέχνες της μαγείας. Ερμήνευσε τον Κήπο της Εδέμ, την έξοδο από την Αίγυπτο και την διάσχιση της Ερυθράς θάλασσας σαν αλληγορίες.
Marcion (Μαρκίων): (85-169 CE) Οργάνωσε μια σειρά Γνωστικιστικών συναθροίσεων στην ανατολική Μεσόγειο που διατηρήθηκαν στον 3ο αιώνα CE. Έγραψε ένα βιβλίο το Αντιθέσεις που του επέφερε αφορισμό από τους Χριστιανικούς αρχηγούς της Ρώμης. Απέρριψε το θεσμό του γάμου. Πίστευε ότι ο Δημιουργός κανόνισε τη δίωξη και τη σταύρωση του Ιησού. Αλλά ο θάνατος του Χριστού στο σταυρό ήταν μόνο μια ψευδαίσθηση, αφού ο Ιησούς δεν είχε φυσικό σώμα.

Valentinus (Βαλεντίνος): Γεννήθηκε στην Αίγυπτο, ταξίδεψε στη Ρώμη γύρω στο 140 CE και μετά πήγε στην Κύπρο. Ήταν εκείνος που ανακάλυψε ίσως το πιο μεγάλο και πιο σημαντικό σχολείο Γνωστικισμού που διατηρήθηκε μέχρι την εξαφάνιση του τον 4ο αιώνα CE. Δίδαξε ότι οι ομάδες των Aeons έφτιαχναν το "πλήρωμα (πληρότητα) του Υψηλού Θεού. Μια ομάδα, οι Ogoad ονομάζονται: Βάθος, Σιωπή, Διάνοια, Αλήθεια, Έκφραση, Ζωή, Άνθρωπος και Εκκλησία. Μια άλλη ομάδα ήταν οι Decad (10) και Dodecad (12). Η τελευταία από την Dodecad ήταν η Σοφία.

Carpocrates (Καρποκράτης): (140 CE περίπου), δίδαξε τη μετεμψύχωση. Ένα άτομο πρέπει να ζήσει πολλές ζωές και να προσροφήσει μια μεγάλη κλίμακα εμπειριών πριν να έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει στο Θεό. Εξασκούσαν την ελεύθερη σεξουαλικότητα. Πίστευαν ότι ο Ιησούς ήταν ο γιος του Ιωσήφ.

Αλληλεπίδραση μεταξύ Γνωστικισμού και πρώιμου βασικού Χριστιανισμού

Κάποιες Γνωστικιστικές δοξασίες και κάποιοι αρχηγοί μπορεί να φίλτραραν το βασικό Χριστιανισμό και να επηρέασαν τους συγγραφείς των Χριστιανικών ιερών κειμένων (Καινή Διαθήκη)Κάποιοι θεολόγοι πιστεύουν ότι οι Carpocratian (Καρποκράτες) Γνωστικοί ήταν ο στόχος της επίθεσης του Ιούδα για "... συγκεκριμένους άντρες" που "μυστικά εισχώρησαν μεταξύ αυτών,". Το βιβλίο του Ιούδα, εδάφια 4-19, ασχολείται κυρίως με αυτούς.

Ο Simon Magus, ένας πρώιμος Γνωστικός, μπορεί να ήταν ο Πέτρος που αναφέρεται στις πράξεις 8:9-24. O Simon πίστευε στον Ιησού και βαπτίστηκε μια ομάδα άλλων πιστών. Αλλά κανένας δεν έλαβε το Άγιο Πνεύμα μέχρι που ο Πέτρος και ο Ιωάννης ακούμπησαν τα χέρια τους στους νέους προσήλυτους. Ο Simon ρώτησε για την εναπόθεση των χεριών των αποστόλων για ευλογία και ακόμη πρόσφερε χρήματα. Ο Πέτρος αρνήθηκε, επειδή η καρδιά του Simon δεν ακολουθούσε το Θεό.

Ο Ματθαίος 4:8-9 περιγράφει πως ο Σατανάς πήρε τον Ιησού σε ένα πολύ ψηλό βουνό και του προσέφερε όλα τα βασίλεια του κόσμου αν ο Ιησούς τον προσκυνούσε και τον λάτρευε. Αυτό το τμήμα ήταν πάντα δύσκολο να κατανοηθεί, επειδή συμπεραίνει ότι ο κόσμος ανήκε στο Σατανά και ήταν δικός του για να τον δώσει στο Χριστό. Αλλά το εδάφιο ταιριάζει απόλυτα με τη Γνωστικιστική δοξασία.

Παραπομπές

1. Joscelyn Godwin, "Mystery Religions of the Ancient World", (1981), P. 84
2. C.S. Clifton, "Encyclopeia of Heresies and Heretics", ABC-CLIO, Santa Barbara CA, (1992)
3. G. Filoramo, "A History of Gnosticism", Basil Blackwood Ltd, Oxford UK (1991)
4. R.W. Funk, et al, "The Five Gospels", Macmillan, New York, (1993)
5. I. Hexham, "Concise Dictionary of Religion", Downers Grove, IL, (1993), P. 92
6. Stuart Holroyd, "The Elements of Gnosticism", Shaftesbury, Dorset, UK, (1994)
7. H.A. Mather & L.A. Nichols, "Dictionary of Cults, Sects, Religions and the Occult", (1993), P. 111
8. E. Pagels, "The Gnostic Gospels", London (1980)
9. Kurt Rudolph, "Gnosis: The nature and History of Gnosticism", Harper, San Francisco, (1987)
10. An interpretation of ancient Gnosticism from a conservative Christian perspective by the Christian Research Institute is at: http://www.wherry.com/~gbisaga/CRJ0040A.html
11. The Gnostic Friends Network has a list of "Links to 23 Selected Anti-GnosticSites" at:http://www.enemies.com/visitor/badlinks.html 
12. The Gnosis Site has an essay: "Sites that Slander Gnosticism" at:http://www.teleport.com/~jhjensen/gnosis/slander.htm

Πηγές πληροφοριών από το Internet

Newsgroup alt.religion.gnostic relates to Gnosticism.
The Gnostic Network contains "An Exploration Into the Spirit, the Creator And the Nature of the Universe" at:http://www.trufax.org/menu/gnostic.html
The Gnosis Site is at: http://www.teleport.com/~jhjensen/gnosis/gnosis.htm
The Gnostic Friends Network has a description of ancient Gnosticism at:http://www.enemies.com/index.html
The Gnostic Society in Norway has a major web site devoted to an historical review of Gnosticism. See:http://home.sol.no/~noetic/6.htm
Paul Harrison has written "A history of pantheism and scientific pantheism" which includes selected passages from the Gospel of Thomas and the Gospel of Eve. See: http://members.aol.com/Heraklit1/gnostic.htm
The Gnostic Society in California has RealAudio lectures available at:http://www.gnosis.org/~gnosis/gnostsoc.htm
Stephan A. Hoeller (Tau Stephanus), a Gnostic Bishop, maintains a bibliography of Gnostic books and a recommended basic library. See: http://www.webcom.com/gnosis/readlist.htm
Stephan A. Hoeller also has a very readable "Brief Summary of Gnosticism" at:http://www.gnosis.org/gnosis/gnintro.htm
A list of Gnostic links is at: http://www.gentech.com/~employee/glenn/bookmark.htm
GNOSIS is "A Journal of the Western Inner Traditions (ISSN 0894-6159), ...a quarterly magazine devoted to the exploration of the spiritual and esoteric paths of the Western Hemisphere." Much of its material deals with Gnosticism. Their home page is at: http://www.lumen.org/about_gnosis/about_gnosis.html

Site: http://www.religioustolerance.org/gnostic.htm

πηγή:esoterika.gr

ΠΕΡΟΥ: Η πύλη των θεών στην λίμνη Τιτικάκα!

ΠΕΡΟΥ: Η πύλη των θεών στην λίμνη Τιτικάκα!

1300 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Λίμα στο Περού κοντά στις όχθες της λίμνης Τιτικάκα βρίσκεται ένα μέρος που κεντρίζει τους επισκέπτες από όλο τον κόσμο…
Οι Σαμάνοι έρχονται ακόμα για τελετουργίες και για να προσευχηθούν στο πέτρινο τείχος του ορπεδίου, όπως κάνουν εδώ και γενιές.
Περού…μια χώρα γεμάτη μυστήριο..θρύλους…ένας τόπος οποu έχουν κατοικίσει και μεγαλουργήσει μερικοί εκ των πιο παράξενων και μυστήριων πολιτισμών του πλανήτη αυτού…

Στην ευρύτερη περιοχή λοιπόν της λίμνης Τιτικάκα, στα σύνορα του Περού με τη Βολιβία – είναι ένα από τα πιο παράξενα μέρη στον κόσμο τόσο από ιστορικής/ αρχαιολογικής σημασίας με τα μυστηριώδη μεγαλιθικά μνημεία όσο και από μεταφυσικής σημασίας χάρη στους θρύλους – υπάρχει η “Puerta de Hayu Marka”…η Πύλη των Θεών / Πνευμάτων..
Η τεραστια και μυστηριωδης λοιπον πυλη βρισκεται 35 χλμ απο την πολη Puno, στα ορη Hayu Marca…ενα μερος που οι ιθαγενης τρεφουν μεγαλο σεβασμο απο τα αρχαια χρονια, καθως την θεωρουν ακομα και σημερα ως την «Πολη των Θεων», – κατι που δεν εχει εξερευνηθει ακομα εξαιτιας της βραχωδους επικινδυνης περιοχης.
Ακομα και σημερα που μιλαμε…καμια πολη δεν εχει ανακαλυφθει, αλλα πολλοι απο τους βραχωδης σχηματισμους της περιοχης μοιαζουν εκπληκτικα με τεχνητες κατασκευες.
Το συγκεκριμενο Αmaru Maru ειναι ενας τεραστιος πετρινος σχηματισμος, που αποτελειτε απο γιγαντιους ογκολιθους που φαινονται να ειναι τεχνητα λαξευμενοι και τοποθετημενοι ο ενας πανω στον αλλον.
Στο κεντρο τους βρισκεται ενας τεραστιος ογκολιθος διαστασεων 7 επι 7 μετρων…μια τεραστια πετρινη πλακα..
Το πιο περιεργο απο ολα ωστοσο ειναι οτι στην βαση του εχει λαξευτει μια… « Πυλη» με διαστασεις 2 επι 2….η οποια δεν οδηγει πουθενα !;!
To μυστηριο ωστοσο δεν τελειωνει εδω..καθως στην «Πορτα» αυτην υπαρχει μια μικρη στρογγυλη υποδοχη…ενα βαθουλωμα..
Το θεμα ειναι…τι κανει αυτη την μυστηριωδη «Πυλη»..τοσο ενδιαφερουσα..; Γιατι καποιος να μπει στον κοπο να κανει μια πυλη…στο πουθενα;!!;
Θρυλοι..
Οι θρυλοι των Ινκας λενε οτι πορτα αυτη αποτελεί μια πύλη εισόδου σε άλλους κόσμους, στην πατρίδα των αρχαίων Θεών του Περού, που κατέβηκαν από τα άστρα και δίδαξαν τους ανθρώπους.
Αναφερουν ακομα οτι για πολλες γενιές, Σαμάνοι έχουν έρθει για να εκτελέσουν τα τελετουργικά και να προσευχηθουν σε αυτό το μυστηριώδες πέτρινο τοίχο γνωστό ως Puerta De Hayu Marka, ή «Πύλη των Θεών».
Υπαρχουν ακομα θρυλοι που αναφερουν ότι ο πρώτος ιερέας, που είναι γνωστoς ως Amaru Meru, ήρθε σ ‘αυτούς από αυτή την πόρτα.
Ακομα αναφερόταν πως στους παλιούς χρόνους, μεγάλοι ήρωες πήγαιναν να συναντήσουν και να ενωθούν με τους θεούς τους και πέρναγαν μέσα από την πύλη για μια νέα αθάνατη ζωή, και σε πολλές σπάνιες περιπτώσεις εκείνοι οι ήρωες – άνθρωποι επέστρεφαν, περνώντας μέσα από την πύλη, με τους θεούς τους για να “επιθεωρήσουν όλες τις περιοχές του βασιλείου”.

Aramu Maru και οι Ισπανοι Κονκισταδόρ…
Ένας ακομα θρύλος λεει πως τον καιρό των Ισπανών Κονκισταδόρ που έφτασαν στο Περού και λεηλάτησαν την πόλη και όλες τις περιοχές, κλέβοντας χρυσό και πολύτιμες πέτρες των φυλών των Ίνκας, ένας ιερέας των Ίνκας του Ναού των επτά ακτινών του Aramu Maru, διέφυγε από τον ναό με ένα ιερό χρυσό δίσκο γνωστό σαν “Το κλειδί των θεών των επτά ακτίνων” και κρύφτηκε στα όρη Hayu Marca.
Έφτασε στην πύλη που φυλαγόταν από ιερείς σαμάνους. Τους έδειξε το κλειδί των θεών και έκαναν μια τελετή και τοτε φάνηκε ένα μπλε φως και η πόρτα μετατράπηκε σε υδάτινη επιφάνεια…. ο ιερεας Aramu Maru παρέδωσε τον χρυσό δίσκο στον ιερέα σαμάνο και πέρασε την πυλη και εξαφανίστηκε από τα μάτια τους.
Οι αρχαιολόγοι ωστοσο ανακάλυψαν ένα μικρό κυκλικό βαθούλωμα στο κέντρο της πυλης , που φαίνεται να προσθέτει κύρος στους θρυλους των Ίνκας… Ειναι αραγε αυτο το βαθουλωμα η «κλειδαρότρυπα» που χρησιμοποιείται για να ανοιξει η πυλη;
Ο θρύλος κλείνει με την προφητεία πως η πύλη των θεών θα ανοίξει μια μέρα και θα είναι πολύ πιο μεγάλη από ότι είναι τώρα, και θα επιτρέψει στους θεούς να επιστρέψουν …
Η ανακαλυψη
Η ανακαλυψη απο τον δυτικο κοσμο εγινε απο τον Jose Luis Delgado Mamani το 1996 τυχαία κατά την διάρκεια μιας πεζοπορίας στην προσπάθειά του να γνωρίσει την περιοχή , από την στιγμή την οποία η δουλειά του ήταν οδηγός ορειβατών.
Οπως λεει χαρακτηριστικα..
“Όταν είδα για πρώτη φορά την κατασκευή, λίγο έλειψε να λιποθυμήσω… Είδα σε όνειρο μια τέτοια κατασκευή , επανειλημμένως εδώ και πολλά χρόνια, αλλά στο όνειρο το μονοπάτι προς την πύλη ήταν στρωμένο με ροζ μάρμαρο . Από την μια και την άλλη πλευρά υπήρχαν αγάλματα στην σειρά και αυτά από ροζ μάρμαρο. Στο όνειρο έβλεπα επίσης πως η μικρή πύλη ήταν ανοιχτή και ένα λαμπερό μπλε φως προερχόταν από κάτι που έμοιαζε με φωτεινό τούνελ. Μίλησα πολλές φορές στην οικογένειά μου για αυτά τα όνειρα , και έτσι όταν βρέθηκα μπροστά σε αυτή την κατασκευή με την μικρή πύλη στην βάση, ήταν για μένα μια Θεϊκή αποκάλυψη. Πως γίνεται να εξηγήσουμε αυτό το περίεργο φαινόμενο;”
Αισθηση και Βιωματα οσων το επισκεφτονται
Οι μαρτυριες ως σημερα (δεν μπορω να ξερω αν ειναι αξιοπιστες φυσικα) μιλανε για μια αίσθηση ενέργειας και περίεργων εμπειριών όπως οράματα άστρων, στήλες φωτιάς και ήχοι από μια περίεργοι ρυθμική μουσική σε οσους ακουμπησαν την πυλη..
Κάποιοι άλλοι ισχυριζονται πως “είδαν” ένα τούνελ στο εσωτερικό της κατασκευής, παρόλο που κανείς δεν βρήκε ακόμη κάποια σχισμή που να μαρτυρούσε την δυνατότητα κάποιου ανοίγματος στην πύλη…
Ενδιαφερον ειναι το γεγονος οτι η κατασκευή μοιάζει πάρα πολύ με την πύλη του ήλιου τουTiahuanaco και άλλων 5 αρχαιολογικών χώρων και τοποθεσιών που συνδέονται και ενώνονται μεταξύ τους με ευθείες γραμμές (ένα σταυρό με τις γραμμές που ενώνονται μεταξύ τους στο σημείο που βρίσκονται το οροπέδιο και η λίμνη Titicaca).
Λέγεται ότι η πύλη γίνεται ημι-διαφανής, όταν ο ήλιος δύει.
Αρχαιολογικες Ερευνες
Αφου ανακαλυψε την πυλη , ο Mamani επικοινώνησε με τις αρχαιολογικές αρχές του Puno, της Paz και της Λίμας, και αρχαιολογοι και ιστορικοι των Ινκας εισέβαλαν στην περιοχή.
Ακομα και σημερα συγκεκριμενες πληροφοριες δεν εχουν δοθει στο κοινο…
Αυτο που ωστοσο η επιστημονική γνώμη λεει, είναι πως δεν υπάρχει καμία πραγματική και ορατή πύλη, από την στιγμή την οποία το πλαίσιο και η είσοδος και το πίσω μέρος του τοίχου είναι χαραγμένα και σκαλισμένα πάνω στον ίδιο βράχο.

Πυλες ανα τον Κοσμο
Όπως και να έχει, «περιεργες πυλες» φαινεται να υπαρχουν σε αρκετα μερη του πλανητη…και παρατηρειται ομοιοτητα στους θρυλους καθως σχεδον ολοι οι θρυλοι μιλανε για την διευλευση Θεων μεσα απο αυτες..
Η πύλη της Νάξου (Πορτάρα) σύμφωνα με τους καθηγητές τις αρχαιολογίας R.Desboroughκαι R. Popham πρέπει να ήταν αντίγραφο μιας αρχαιότερης κατασκευής ενώ η ηλικία της Πύλης της Νάξου, δεν ξεπερνά το 500 π.χ.
Η Χρυσούλα Καρδάρα – κυρίως υπεύθυνη για τις ανασκαφές στο νησί – λεει οτι ότι δεν έχει στην πραγματικότητα στοιχεία κλασικής περιόδου αλλά είναι αντίγραφο αντίστοιχων πυλών της περιόδου πριν από την έκρηξη του ηφαιστείου της Θύρας, δηλαδή πολύ πριν το 1613 π.χ!!! (θυμίζει την αιγυπτιακή πύλη του Αμπού Σιμπέλ).
Στους Ασσυριους θα βρουμε παλι τετοια παραδειγματα..οπως η Πύλη της Χατούσας ..
Η συγκεκριμένη πύλη διακοσμείται με λέοντες και γρύπες. Η Πύλη της Χατούσας είναι προσανατολισμένη προς τον αστερισμό του Λέοντα, όπως ακριβώς υποδεικνύει και η θέση της Πύλης της Νάξου.
Στην περιοχή του Wyoming με την ονομασία MatoTeepee, υψώνεται ο «Οφθαλμός των θεών». Σε παράδοση της φυλής των Αrapacho Iνδιάνων υπάρχει καταγεγραμμένα ο θρύλος της ύπαρξης μίας πύλης πάνω εκεί στον λόφο.
Στην Κένυα και στο όρος Kere Nyaga υψώνονται δύο πύλες οι οποίες μεταφραζόμενες σημαίνουν «τα ανοίγματα προς τον ουρανό».
Στο Ιράν υπάρχει ένας λόφος Ushi darena o οποίος μεταφράζεται ως «Ο λόφος του φωτός », διότι στην κορυφή του υπάρχουν απομεινάρια πύλης με την ίδια ονομασία.
Στην Τανζανία υπάρχει η πύλη OI Doinyo Lengai ( Το πέρασμα στη γη των θεών).
Λειτουργησε η Πυλη;

Με καθε επιφυλαξη θα αναφερθω σε ενα γεγονος ..που εγινε οχι μονο στο Μεξικο και την γυρω περιοχη..αλλα συνεβη και στην Σιβηρια..και στην Σκανδιναβια…
Στις 25 Δεκεμβρίου 2011, πάνω από την πόλη του Μεξικού εντοπίστηκε ενα περιεργο φαινομενο…
Κυκλοφορει ευρεως οτι ηταν λογω ανοιγματος της πυλης..

axioperierga

Ο Φύλακας της Πύλης

του Νικήτα Κόραλη

Στο θρυλικό μυθιστόρημα του Edward Bulwer-Lytton Zanoni (1854), ο ήρωας, ένας νεαρός Άγγλος ονόματι  Γκλύντον, ζητάει από ένα μυστηριώδη σοφό, τον Μεζνούρ, να τον καθοδηγήσει. Ο Μεζνούρ τελικά συμφωνεί και τον παίρνει μαζί του για μια μακρά περίοδο εκπαίδευσης. Πριν την τελική μύηση, ο Μεζνούρ αφήνει το μαθητευόμενό του μόνο του για ένα μήνα, δίνοντάς του μία εντολή: «Μην μπεις σε αυτήν την αίθουσα, μέχρι να επιστρέψω!»

Ο νεαρός όμως υποκύπτει στον αναπόφευκτο πειρασμό. Μπαίνει στο αλχημικό εργαστήριο του δασκάλου του κι εκεί ένα υγρό μέσα σε ένα δοκιμαστικό σωλήνα τραβάει την προσοχή του. Το πίνει και αμέσως μπροστά στα μάτια του υλοποιείται ένα στοιχειό, με μια παράξενη και τρομακτική μορφή: «Ένα ανθρώπινο κεφάλι, καλυμμένο με ένα σκούρο πέπλο μέσα από το οποίο άστραφταν δύο μάτια με δαιμονική και άγρια φλόγα, που πάγωσαν το μεδούλι στα κόκαλά του».

Μόλις ο Γκλύντον αντίκρισε το φοβερό φάντασμα ζάρωσε από το φόβο του, καθώς εκείνο όρμησε επάνω του λέγοντας: «Έχεις μπει στην απαγορευμένη περιοχή. Είμαι ο Φύλακας της Πύλης. Τι θέλεις από μένα; Δεν είμαι αυτός που αγαπάς περισσότερo; Δεν απαρνήθηκες τα πάντα για χατίρι μου; Δεν θέλεις να γίνεις σοφός; Η δική μου είναι η άχρονη σοφία. Φίλησε με, θνητέ εραστή μου».

Ανίκανος να αντέξει στον τρόμο που του προκάλεσε η θέα του φαντάσματος, ο Γκλύντον λιποθύμησε. Όταν μετά από ώρα συνήρθε, ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Σε όλο το υπόλοιπο μυθιστόρημα καλείται να παλέψει με την έμμονη εικόνα του Φύλακα της Πύλης, την οποία τελικά ξεπερνά με μεγάλη όμως δυσκολία.

Σήμερα υπάρχει διαδεδομένη η πεποίθηση ότι ο Bulwer-Lytton, ο μεγάλος αυτός συγγραφέας της βικτοριανής εποχής, ήταν μυημένος στους Ροδόσταυρους. Ο ίδιος άφησε να εννοηθεί πως το Zanoni περιλάμβανε μυστικά της αποκρυφιστικής γνώσης. Όπως και να είναι, ο Φύλακας της Πύλης είναι μία φιγούρα που εμφανίζεται επανειλημμένα στην εσωτερική παράδοση. Συνήθως έχει τη μορφή με την οποία εμφανίζεται και στο Zanoni: αυτήν του αποτρόπαιου και φοβερού στοιχειού, το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Ο Μεζνούρ, πριν ακόμη αναχωρήσει για το ταξίδι του, είχε προειδοποιήσει τον Γκλύντον ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να αντιμετωπίσει το Φύλακα ως μέρος της μύησής του. Το πρόβλημα συνεπώς δεν ήταν ότι ο νεαρός υποψήφιος κάλεσε το πνεύμα του Φύλακα, αλλά ότι το κάλεσε πολύ νωρίς, εν αγνοία του, και χωρίς να είναι καθόλου έτοιμος για μια τέτοια συνάντηση.

Τι είναι όμως στ’ αλήθεια ο Φύλακας της Πύλης και γιατί πρέπει (και πώς) να αντιμετωπιστεί;

Η ΕΙΣΟΔΟΣ

Κάθε κατάσταση συνείδησης είναι από μόνη της ένας κόσμος, ένα διαφορετικό πεδίο, που καταλαμβάνει το δικό του «χώρο». Θα πρέπει συνεπώς να υπάρχει ένα είδος εισόδου, ένα «κατώφλι», ανάμεσα σε κάθε ένα από αυτά τα επίπεδα, που να λειτουργεί τόσο ως εμπόδιο, ως φράγμα, όσο και ως είσοδος, πύλη. Ένα τέτοιο κατώφλι περνάμε κάθε πρωί που ξυπνάμε.

Όποιος έχει παραμείνει έστω κάποιες στιγμές σε αυτή την παράξενη κατάσταση του μισο-ύπνου ή μισο-ξύπνιου, στο μεταίχμιο ανάμεσα στον ύπνο και στο ξύπνημα, γνωρίζει πως αυτό που αντιλαμβάνεται ως πραγματικότητα είναι κάτι πολύ διαφορετικό από τη συνηθισμένη κατάσταση που βιώνει στην καθημερινότητά του. Μερικές φορές σε μια τέτοια κατάσταση μπορεί κανείς να βιώσει αυτό που λέμε «συνειδητό ονείρεμα», δηλαδή να έχει επίγνωση ότι ονειρεύεται τη στιγμή που αυτό συμβαίνει.

Γιατί το αναφέρουμε αυτό; Γιατί η κατάσταση αυτή ανάμεσα στον ύπνο και στον ξύπνιο είναι ό,τι πιο κοντινό μπορεί να βιώσει ένας συνηθισμένος άνθρωπος σε σχέση με τον Φύλακα της Πύλης. Μόνο που υπάρχει μια τεράστια διαφορά. Η συνάντηση με τον Φύλακα της Πύλης γίνεται πάντα στο πλαίσιο μιας εσωτερικής πορείας που επιχειρεί ηθελημένα και συγκεκριμένα κάποιος υπό την καθοδήγηση ενός δασκάλου.

Σύμφωνα με τις λιγοστές περιγραφές που είναι διαθέσιμες, ο υποψήφιος που, όπως και ο Γκλύντον, θα επιχειρήσει να προχωρήσει χωρίς επαρκή προετοιμασία, είναι πιθανό να αντιμετωπίσει πολλά προβλήματα, όπως νευρική κατάρρευση, παραφροσύνη και, σπάνια, ακόμη και το θάνατο.

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΗ ΓΝΩΣΗ

Στην Καμπαλά, ο Φύλακας της Πύλης συσχετίζεται με την αρχή Νταάτ ή Γνώση. Σχεδόν όλοι όσοι έχουν μελετήσει το γνωστό καμπαλιστικό σύμβολο του Δένδρου της Ζωής έχουν προβληματιστεί με την Νταάτ, διότι το Δένδρο έχει δέκα αρχές ή σεφιρώθ. Δέκα, ούτε εννιά ούτε έντεκα, σύμφωνα με το Σεφέρ Γετζιράχ, το βιβλίο που αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της μυστικής καμπαλιστικής γραμματείας, και χρονολογείται μεταξύ του 3ου και 6ου μ.Χ. αιώνα. Παρ’ όλα αυτά η Νταάτ στο Δένδρο της Ζωής εμφανίζεται παραδόξως ως το ενδέκατο στοιχείο, σαν μια ενδέκατη μη-σεφιρά.

Οι σεφιρώθ θεωρούνται εκπορεύσεις του θεϊκού, οι οποίες εκδηλώνονται στους κόσμους του πνεύματος, της ψυχής και της ύλης. Το ανώτερο στοιχείο ή σεφιρά, το Κέτερ ή Κορώνα, βρίσκεται στο σημείο όπου η υπερβατική θεότητα ξεκινά να εκδηλώνεται στο φαινομενικό κόσμο. Η κατώτατη σεφιρά, η Μαλκούτ, αναφέρεται στην υλική ενσάρκωση στην πιο απτή της μορφή. Οι άλλες σεφιρώθ, οι οποίες μεσολαβούν μεταξύ των δύο, της Κέτερ και της Μαλκούτ, καθιστούν κάθε δημιουργία δυνατή.

Σε αυτό το σχήμα, η Νταάτ, δηλαδή ο Φύλακας της Πύλης ή της Οδού, φαίνεται πως είναι περισσότερο κάτι που ελέγχει κάποιο χώρο παρά μια αρχή ή σεφιρά. Μερικοί Καμπαλιστές ισχυρίζονται πως είναι ένα άδειο σημείο, ένα κενό που άφησε η Μαλκούτ, όταν, με την Πτώση του Αδάμ, έχασε τη θέση της ψηλά στο Δένδρο και έπεσε στο κατώτερο σημείο.

Όσο δυσνόητη και αν φαίνεται, η ιδέα αυτή μπορεί να μας δώσει μία ένδειξη όσον αφορά την ταυτότητα του Φύλακα της Πύλης. Όπως είπαμε Νταάτ σημαίνει γνώση και εδώ σαφώς μιλούμε για γνώση ενός πολύ ανώτερου είδους από απλές χρηστικές πληροφορίες ή τεχνικές ικανότητες. Αν μάλιστα μιλάμε για Γνώση σχετικά με την Πτώση, τότε η Νταάτ μπορεί να αναφέρεται μόνο σε ένα πράγμα: στο «Δένδρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού» από το οποίο απαγορευόταν να φάει ο άνθρωπος.

Συνεπώς θα μπορούσε να πει κανείς πως ο Φύλακας της Πύλης είναι το Δένδρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού. Το φάγωμα του «φρούτου» αυτού του δένδρου δεν ήταν μία απλή πράξη ενός μυθικού προγόνου μας χιλιάδες χρόνια πριν. Στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να δούμε αυτή την πράξη σαν κάτι που κάνει ο καθένας από εμάς συνέχεια. Είναι ένα θεμελιώδες μέρος της ανθρώπινης κατάστασης.

Ο Φύλακας της Πύλης φαίνεται πως είναι ο πυρήνας της ανθρώπινης ψυχής, η πρωταρχική μας ουσία, εκεί όπου στον καθένα μας η απόφαση για «τη γνώση του Καλού και του Κακού» λαμβάνει χώρα. Ο μόνος τρόπος για να μάθει κανείς κάτι άμεσα ο ίδιος, είναι να το βιώσει. Το σύνολο της ανθρώπινης κατάστασης είναι αποτέλεσμα της απόφασής μας να «γνωρίσουμε» τον ανάμικτο κόσμο του Καλού και του Κακού που συναντάμε κάθε μέρα και στιγμή. Πώς όμως γίνεται αυτό;

Ας ξεκινήσουμε με τη βασική πίστη ή αρχή που μοιράζονται όλες οι μεγάλες θρησκείες, σύμφωνα με την οποία ο Θεός είναι η πηγή του Καλού και της Ζωής. Ο Θεός επίσης είναι και η δική μας πηγή προέλευσης. Ουσιαστικά δεν μπορούμε ποτέ να αποκοπούμε από τον Θεό, από αυτή την Ύψιστη Παρουσία, αλλά μπορούμε –και μάλιστα έτσι ζούμε στη συντριπτική μας πλειοψηφία– να πάψουμε να έχουμε επίγνωση της ύπαρξής Του.

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι δεν συμπεριλαμβάνουμε στη ζωή μας αυτή την Ανώτερη Ενέργεια, δεν συνδεόμαστε μαζί της κατά ένα συνειδητό τρόπο. Και αυτή μου φαίνεται πως είναι η κεντρική ιδέα πίσω από τον Φύλακα της Πύλης: σηματοδοτεί τη «γνώση του Καλού και του Κακού», στέκοντας ως ένα εμπόδιο που πρέπει με τη γνώση αυτή να ξεπεραστεί, ώστε έτσι και μόνο έτσι να αποκτήσουμε επίγνωση του Θεϊκού. Θα λέγαμε (στη δική μας περιορισμένη γλώσσα) πως είναι ο «εχθρός», που στη συνέχεια γίνεται «σύμμαχος». Κι αυτό όχι κάπου εκεί «έξω», αλλά μέσα στον ψυχισμό μας, στο ίδιο μας το σώμα.

Η ΚΑΤΑ ΜΕΤΩΠΟΝ ΕΠΙΘΕΣΗ

Ορισμένοι Καμπαλιστές αποκαλούν την Νταάτ «σπόρο του Εγώ». Είναι το σημείο μέσα μας όπου χάνουμε την επίγνωση της ενότητάς μας με το θεϊκό και βιώνουμε τους εαυτούς μας ως ξεχωριστές οντότητες, απομονωμένες η μία από την άλλη και από το σύμπαν. Η απόφαση αυτή δεν είναι συνειδητή: συμβαίνει σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο του ψυχισμού μας, χωρίς να έχουμε επίγνωση, κι αυτό γιατί υπάρχει ένα εμπόδιο διαρκές που μας μπλοκάρει και που δεν είναι άλλο από τις ποικίλες επιδράσεις και τους αμέτρητους περιορισμούς που δεχόμαστε από το περιβάλλον μας και την κοινωνία. Συνήθως αντιλαμβανόμαστε αυτή την διαδικασία ως μία ασαφή αλλά ψυχοφθόρα δυσαρέσκεια όσον αφορά το πώς έχουν τα πράγματα. Όμως στην πιο απτή και καθαρή της μορφή είναι μια εμπειρία τρομερής οδύνης και στέρησης. Νιώθει κανείς μια έλλειψη οντική, υπαρξιακή, θα λέγαμε, που δεν μπορεί να πληρωθεί από καμία επίγεια χαρά ή επίτευγμα.

Ένας από τους τρόπους αντιμετώπισης αυτής της έσχατης αγωνίας περιγράφεται στο μυθιστόρημα του Bulwer-Lytton, και είναι η κατά κατά μέτωπον συνάντηση. Ο ασκούμενος πρέπει να ξεπεράσει όχι μόνο τους κοινούς του φόβους και τις συνηθισμένες ανησυχίες του, αλλά εντέλει τον αρχέγονο φόβο που φωλιάζει μέσα μας και έχει να κάνει με την εμπειρία μας ως ξεχωριστά όντα. Όπως τονίζεται και στο μυθιστόρημα, δεν μπορεί κάποιος να κάνει αυτό το ταξίδι χωρίς να υποβληθεί πρώτα σε έναν ουσιαστικό ψυχικό αλλά και σωματικό εξαγνισμό. Ο Γκλύντον υποβάλλεται σε διάφορες δοκιμασίες και στερήσεις για να προετοιμαστεί να συναντήσει τον Φύλακα της Πύλης. Όμως κάποια στιγμή, η αγανάκτηση που του προκαλούν όλες αυτές οι δοκιμασίες (και την οποία δεν μπορεί να περιέξει, να τη μετασχηματίσει) τον οδηγούν στο απερίσκεπτό του πείραμα. Παρόλα αυτά και ανεξάρτητα πόσο καλά προετοιμασμένος είναι, ο Μεζνούρ τον προειδοποιεί ότι αυτή η αναμέτρηση θα είναι επικίνδυνη.

Όσο συμβολικές ή ακόμη και αποσπασματικές να είναι αυτές οι θεωρήσεις που προσεκτικά μέχρι τώρα παρουσιάσαμε, ασφαλώς υπονοούν αλλά και εγείρουν ζητήματα που αντιμετωπίζει κάθε (σοβαρός) πνευματικός αναζητητής κάποια στιγμή. Και τούτο γιατί έχουν να κάνουν με το έσχατο ερώτημα της σχέσης με την Ανώτερη Δύναμη, όπως κι αν την ονομάζει κανείς. Η αναμέτρηση με τον Φύλακα της Πύλης προϋποθέτει μία επίπονη προσέγγιση, μέχρι τη στιγμή που κανείς να είναι έτοιμος για την «τελική επίθεση στις πύλες Παραδείσου». Ο Χριστός αναφέρεται ακροθιγώς σε αυτήν την προσέγγιση όταν λεει στο Κατά Ματθαίον 11:12: «… εκβιάζουν την βασιλείαν των ουρανών και βιασταί την αρπάζουν».

Βέβαια, πολλές είναι οι παρερμηνείες μέχρι σήμερα αυτής της παρότρυνσης, κυρίως σε αποκρυφιστικούς κύκλους. Παρόλο που και στο Zanoni γίνεται λόγος γι’ αυτήν την προσέγγιση με την ιδιαίτερη ορολογία του αποκρυφισμού του 19ου αιώνα, το είδος αυτό της κατά μέτωπον επίθεσης εναντίον του τελευταίου εμποδίου της ψυχής εξακολουθεί να συναντάται μέχρι σήμερα σε σαμανιστικές και μαγικές ατραπούς που επιβιώνουν σε κάποια σημεία του πλανήτη (και όχι βέβαια στην πληθώρα των ψευτοσυστημάτων σαμανιστικού ή μαγικοτελετουργικού χαρακτήρα που διαφημίζονται ως τέτοια στα μέσα ενημέρωσης).

Ήδη, όπως καταλαβαίνετε, μιλάμε για ένα ζήτημα που δεν είναι απλά χόμπι ή ευκαιριακή ενασχόληση, αλλά στόχος ζωής. Κάτω από αυτό το πρίσμα, και στο πλαίσιο ενός άρθρου, αξίζει να αναφέρουμε ότι κανείς προετοιμάζεται σταδιακά για μια τέτοια σύγκρουση ξεκινώντας με πολύ απλές και σχετικά εύκολες εσωτερικές συγκρούσεις. Από την άλλη, αξίζει να λάβετε υπόψη σας ότι οι προσεγγίσεις αυτές δεν θα άντεχαν στο χρόνο αν δεν είχαν κάποια επιτυχία. Γιατί, πώς θα μπορούσαμε να είχαμε στη διάθεσή μας έστω κάποιες περιγραφές γι’ αυτή την περίφημη συνάντηση, αν δεν υπήρχαν ορισμένοι που ήρθαν αντιμέτωποι με τον Φύλακα και επέζησαν για να αφηγηθούν την αναμέτρηση;

Όμως και οι κίνδυνοι έχουν τη γοητεία τους. Υπάρχει κάτι στον ανθρώπινο ψυχισμό που αγαπάει τον κίνδυνο και τον αναζητάει. Η δίψα για τολμηρές περιπέτειες, η οποία εκδηλώνεται σε δραστηριότητες που κυμαίνονται από την ορειβασία μέχρι τις πολεμικές τέχνες, είναι στοιχείο που συναντιέται και στην πνευματική αναζήτηση. Μερικοί ικανοποιούν αυτή τη δίψα ταξιδεύοντας σε επικίνδυνα και απομακρυσμένα μέρη της Γης προς αναζήτηση της Μυστικής Γνώσης. Άλλοι την ικανοποιούν με ακραίες μορφές πρακτικής –όπως βασανιστικές στερήσεις και δοκιμασίες. Όπως έχει δείξει η εμπειρία, υπάρχει ένα είδος ανθρώπου που αναζητάει τη Γνώση ακολουθώντας τέτοιες μορφές πνευματικών δρόμων, και το οποίο δεν θα ήταν ευχαριστημένο με κάτι πιο ήπιο. Υπάρχουν «αθλητές» και τύποι περιπετειώδεις και στην πνευματική ζωή και τους αξίζει κάποιος σεβασμός…

Η ΦΥΛΑΚΗ

Όπως και να έχει, η άμεση αντιμετώπιση του Φύλακα της Πύλης είναι μια εξαιρετικά επίπονη και με πολλούς κινδύνους πορεία προς τη Φώτιση.

Ασφαλώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος ο Φύλακας –που, αξίζει να το τονίσουμε, είναι ένας ευαίσθητος εσωτερικός μηχανισμός– να μη λειτουργήσει, να μην κάνει πέρα, και να καταστραφεί. Τότε, όπως και ο Γκλύντον, ο αναζητητής θα ακινητοποιηθεί και θα παγιδευτεί μέσα σε φόβους και εμμονές. Σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να χρειαστούν χρόνια σωστής πνευματικής και ψυχολογικής εργασίας για να απελευθερωθεί κανείς. Αλλά μπορεί και να μην καταφέρει ποτέ να βγει από τη φυλακή μέσα στην οποία έχει κλειστεί από τις δικές του πράξεις, αν θυμηθούμε έναν άλλο παράδειγμα, αυτό του Τζέφρι Φέρμιν, του αλκοολικού Πρόξενου στο εξαιρετικό μυθιστόρημα Under the Volcano (Κάτω από το Ηφαίστειο) του Malcolm Lowry, που έγινε και υπέροχη κινηματογραφική ταινία.

Συνυφαίνοντας καμπαλιστικούς συμβολισμούς σε όλη την πλοκή του μυθιστορήματός του, o Lowry καθιστά σαφές πως ο Πρόξενος –ένας αποτυχημένος μάγος– έχει πέσει στην Άβυσσο, που είναι ένα άλλο όνομα για την Νταάτ. Αντίθετα με τον Γκλύντον, όμως, δεν καταφέρνει να ελευθερώσει τον εαυτό του. Πεθαίνοντας με ατιμωτικό τρόπο, στο τέλος του βιβλίου, πέφτει σε ένα λάκκο που συμβολίζει την Άβυσσο.

Ο ΑΡΜΟΝΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ

Υπάρχει κάποιος άλλος τρόπος προσέγγισης του Φύλακα της Πύλης; Μια απάντηση μπορεί να κρύβεται στην ιδέα ότι η Νταάτ δεν είναι πραγματικά σεφιρά, που υποδηλώνει πως, αντίθετα με τις άλλες αρχές στο Δένδρο της Ζωής, δεν είναι μια σταθερή κατάσταση. Το σημείο της Νταάτ μπορεί να το έχει στην κατοχή του, να το εξουσιάζει –όπως είδαμε– ο Φύλακας, και για τους περισσότερους ανθρώπους αυτό είναι κάτι που ισχύει, άσχετα αν το γνωρίζουν ή όχι. Αλλά η Καμπαλά επίσης διδάσκει πως η Νταάτ είναι ο τόπος του Αγίου Πνεύματος (όρος που υπάρχει και στον Ιουδαϊσμό και στο Χριστιανισμό).

Γενικά, το Άγιο Πνεύμα είναι ένας είδος απεσταλμένου που θυμίζει στον αναζητητή την παρουσία του Θεού, ειδικότερα σε κρίσιμες ή δύσκολες στιγμές. Το Άγιο Πνεύμα είναι έτσι μία γέφυρα μεταξύ των ανώτερων επιπέδων του θεϊκού και των κατώτερων επιπέδων της ατομικής ψυχής.

Πρακτικά, αυτό σημαίνει πως ο ασκούμενος έχει μια επιλογή. Μπορεί να προσπαθήσει να ανοίξει τις πύλες του Ουρανού δια της βίας, ερχόμενος αντιμέτωπος με τον Φύλακα –προσπάθεια η οποία υπόσχεται δραματική επιτυχία αλλά και εξίσου δραματικούς κινδύνους. Ή μπορεί να προκαλέσει την παρουσία του Αγίου Πνεύματος (της Δύναμης Άνωθεν αν προτιμάτε) με λιγότερο εντυπωσιακά μέσα, όπως είναι η προσευχή και ο διαλογισμός. Οι πνευματικοί δάσκαλοι δεν κουράζονται ποτέ να λένε πως οι πρακτικές αυτές μπορεί να περάσουν χρόνια πριν να έχουν αποτέλεσμα, ταυτόχρονα όμως είναι και πολύ λιγότερο επικίνδυνες από την «κατά μέτωπον επίθεση», που εκτός των άλλων προϋποθέτει έναν πολύ υγιή και δυνατό διανοητικά, συναισθηματικά και σωματικά οργανισμό.

Αν η Νταάτ είναι ένα είδος στενής πύλης για το θεϊκό βασίλειο, ο διαλογισμός ορθά επιχειρούμενος (σε συνδυασμό με ασκήσεις που κάθε πνευματικός δρόμος έχει) μπορεί να λειτουργήσει ως ένας ήπιος τρόπος διάνοιξής της, ώστε η Δύναμη Άνωθεν να έρθει κάποια στιγμή (συχνά εκεί που δεν το περιμένει κανείς…) και να πάρει τη θέση της στο σώμα του ασκούμενου. Αν η πύλη ανοιχτεί δια της βίας, πολύ σύντομα ή πολύ απότομα, τότε ο αναζητητής δεν θα βιώσει ειρήνη αλλά τρομερή αναστάτωση. Μία λιγότερο επεμβατική προσέγγιση από την πλευρά μας, μπορεί να κάνει πιο εύκολη και πιο αρμονική τη συνύπαρξη των πνευματικών μας ανακαλύψεων με τις φροντίδες και τα προβλήματα της καθημερινής μας ζωής.

Τουλάχιστον έτσι έχουν τα πράγματα θεωρητικά. Στην πραγματικότητα, ο (αληθινά) πνευματικός δρόμος δεν ήταν και ούτε μπορεί ποτέ να είναι μια εύκολη υπόθεση. Άσχετα με το πόσο προσεκτικός μπορεί να είναι κανείς, πάντα έρχεται μια στιγμή όπου οι δυνάμεις που αποδεσμεύονται στην ψυχή του νιώθει να τον κάνουν κομμάτια. Και βέβαια, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο ακόμη και εκείνοι που ακολουθούν ένα λιγότερο επιθετικό μονοπάτι από αυτό που περιγράφεται στο Zanoni, να χρειαστεί κάποια στιγμή να «εφορμήσουν» στην πύλη.

Η αλήθεια είναι ότι στον αληθινά πνευματικά δρόμο δεν χωρούν ούτε δόγματα, ούτε προκαταλήψεις. Υπάρχουν φορές όπου μόνο ακραία μέτρα μπορούν να φέρουν κάποιο αποτέλεσμα και φορές που τα μέτρα αυτά γίνονται μπούμερανγκ και χτυπούν εκείνον που τα επιχειρεί, αφήνοντάς τον σε μια κατάσταση παρόμοια με αυτή του Γκλύντον.

Για όλους αυτούς τους λόγους, είναι συνήθως καλύτερα να αναζητάει κανείς την έμπειρη συμβουλή αλλά και τη βοήθεια κάποιου πιο προχωρημένου στο Δρόμο, ώστε όταν έρθει η ώρα να είναι έτοιμος να καταπιεί τη «φωτιά» της Γνώσης, τη στιγμή ακριβώς που κάτι τέτοιο μπορεί να τον ωφελήσει στο μέγιστο βαθμό.

---

WHO IS WHO

Ο Νικήτας Κόραλης είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού ΑΒΑΤΟΝ.

---

 http://www.archetypo.com.gr/