Translate

Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

σεξουαλική ενέργεια: η δύναμη της δημιουργίας

Σεξουαλική Ενέργεια: Η Δύναμη της Δημιουργίας
Το σεξ , …..η σεξουαλικότητα , είναι ένα ζήτημα πολύ προσωπικό και ιδιαίτερο , που ο κόσμος έχει μάθει να το περιβάλει πολλές φορές με μυστήριο, και με δογματισμό, αναγνωρίζοντας όμως σε αυτό μια τεράστια ενεργειακή δύναμη ευχαρίστησης και πληρότητας .
Αλλά και πολλές φορές μια αδυναμία να συνεργαστεί αρμονικά με αυτήν την ενέργεια .
Καταλήγει ένα ζήτημα << μην αγγίζετε >> από την πλευρά των περισσοτέρων θρησκειών με σημαία την << αγνότητα >> .
Περίεργο και δύσκολο στην κατανόηση του και από τους ειδικούς, λόγω της ποικιλίας της έκφρασης του, αλλά και διότι δεν υπάρχει η απαραίτητη ειλικρίνεια απέναντι στον εαυτό μας, και η βαθιά και προσωπική γνώση ελλείψει της παρατήρησης της ενέργειας αυτής, και αυτοπαρατήρησης του εαυτού.
Αρκούμενοι μοναχά στο θεωρητικό μέρος και στην βιβλιογραφία που υπάρχει για αυτό το θέμα που τις περισσότερες φορές μας μπερδεύει αν δεν υπάρχει και η αντίστοιχη προσωπική εμπειρία και παρατήρηση .
Οι φιλόσοφοι , και οι δάσκαλοι του εσωτερισμού προσέγγιζαν το θέμα της σεξουαλικότητας με ένα ποιητικό και <<υπερβατικό>> τρόπο που όμως δεν γίνεται εύκολα αντιληπτός από τον άνθρωπο που δεν μελετάει αυτά τα ζητήματα , ή που είναι “αμύητος”
Ο άνθρωπος αρκείται στην ικανοποίηση των σεξουαλικών του ορμών, ανεξάρτητα το ποιες είναι αυτές .
Πολλές φορές άνθρωποι κρύβονται από την κοινωνία διότι αισθάνονται μειονεκτικά και αφύσικοι λόγω των σεξουαλικών τους προτιμήσεων και επιλογών, άλλοι αισθάνονται ντροπή και ενοχές για τις ορμές τους, άλλοι ασυνείδητοι, πολλές φορές καταφεύγουν σε βίαιες πράξεις κατά των συνανθρώπων τους, και άλλοι αισθάνονται υπερήφανοι, και << καθώς πρέπει >> πιστεύοντας ότι είναι φυσιολογικοί [ ή έτσι νομίζουν], αφού η σεξουαλική τους συμπεριφορά είναι σύμφωνα με τα κοινωνικά και θρησκευτικά τους πρότυπα.
Η κοινωνία επηρεασμένη από τα θρησκευτικά και κοινωνικά δόγματα, από τα έθιμα κατά τόπους, αντιδρά διαφορετικά σε κάθε περίπτωση, και σε κάθε έκφραση αυτής της ενέργειας από τους ανθρώπους, φτάνοντας σε σημείο να θεωρείται φυσιολογική ή και πρωτοποριακή μια συμπεριφορά στην δύση, ενώ στην ανατολή μια ίδια συμπεριφορά να λιθοβολείται μέχρι θανάτου .
Όλοι όμως συμφωνούμε, ανεξάρτητα το πώς διαχειριζόμαστε την σεξουαλικότητα μας, ότι η σεξουαλική πράξη είναι απολαυστική, προσφέρει χαρά, και μας προκαλεί μεγαλειώδη ευφορία.
Μάλιστα το πιο χαρακτηριστικό ψυχολογικό επιπρόσθετο της εποχής μας είναι η… λαγνεία …..έχει μάλιστα εισχωρήσει τόσο βαθειά στο υποσυνείδητο μας, ώστε οι διαφημιστές χρησιμοποιούν την σεξουαλικότητα, σαν το βασικότερο μέσον προώθησης προϊόντων, προβάλλοντας σεξουαλικά υπονοούμενα και εικόνες παντού, ακόμα και όταν διαφημίζουν κρεμάστρες, και σκούπες.
Είναι πολύ χαρακτηριστική η προπολεμική περίοδος όπου χαρακτήριζαν τις γυναίκες ηθοποιούς του κινηματογράφου που τραβούσαν την προσοχή των ανδρών σαν < VAMP >, μια λέξη η οποία προέρχεται από την λέξη Vampire [νυχτερίδα που τρέφεται με αίμα], και επίσης παραπέμπει στο γνωστό μυθιστόρημα του Μπραμ Στόουκερ με τον κόμη Δράκουλα.
Οι Vamp έχουν γίνει σήμερα πλέον Star στο κινηματογράφο, αλλά η τακτική της <<κλοπής>> της ενέργειας ήταν ανέκαθεν και συνεχίζει να είναι το πρωτεύον ζήτημα για την …..επιβίωση όλων των όντων είτε αυτό συμβαίνει συνειδητά είτε ασυνείδητα ..
Η σεξουαλική ενέργεια, καταλήγει να είναι η πιο ισχυρή ενέργεια στη φύση, και οι μύθοι, οι ιστορίες και τα διηγήματα που μιλούν για τον έρωτα που είναι και ο ρυθμιστής αυτής της δύναμης, βρίσκονται κάτω από κάθε πέτρα που θα σηκώσουμε.
Πιο απλά, όλα στον κόσμο μας γίνονται, και όλα κινούνται γύρω από τον έρωτα και την πανίσχυρη σεξουαλική ενέργεια, που επίσης με διαφορετική ονομασία είναι η… δημιουργική μας ενέργεια.

«Έρως ανίκατε μάχαν.».

Η σεξουαλική ενέργεια υπάρχει π α ν τ ο ύ, σε όλες τις μορφές, σε όλα τα επίπεδα, και διαστάσεις και τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτήν, ο φυσικός κόσμος, κάθε σκέψη, συναίσθημα, κίνηση, υλικό αντικείμενο μεγάλο ή μικρό, όλα όσα υπάρχουν οφείλουν την ύπαρξη τους σε αυτήν παγκόσμια δημιουργική δύναμη.
Ο Freud είχε καταγράψει την ύπαρξη βιολογικής σεξουαλικής ενέργειας μέσα στο φυσικό σώμα, την οποίαν και ονόμασε “libido”, και την περιέγραψε σαν….<< κάτι το οποίο είναι ικανό να αυξηθεί και να μειωθεί, να μετατοπιστεί (μετατεθεί) και να εκφορτιστεί, και το οποίο εκτείνεται, διευρύνεται, στην ανάμνηση μιας ιδέας σαν μια ηλεκτρική φόρτιση στην επιφάνεια του σώματος. >>
<< Η “libido”, εμφανίζεται από την βρεφική ηλικία, και είναι η ενέργεια που ωθεί το άτομο για ζωή.>> , μας λέει επίσης ότι…<< η συμπεριφορά του ανθρώπου διέπεται από την υποσυνείδητη προσπάθειά του να ικανοποιήσει την σεξουαλική του αυτή ορμή>>.
Με την σειρά του ο Wilhelm Reich αναφέρει ότι <<Η σεξουαλική ενέργεια είναι αυτή που κυβερνά τη δομή των ανθρωπίνων σκέψεων και συναισθημάτων.>>
Ο Πλάτωνας θεωρούσε τον έρωτα……<< μία θεία τρέλα, ένα παραλήρημα εμπνευσμένο από το Θεό>> .
Στο “Συμπόσιο”, η Διοτίμα εξηγεί στο Σωκράτη ότι ο ……<< έρωτας είναι επιθυμία για αιωνιότητα>>.
«Κάθε άνθρωπος γίνεται ποιητής όταν έρθει σ’ επαφή με τον έρωτα κι αν ακόμα πρώτα δεν αγαπούσε τις Μούσες.» Πλάτων
Ο έρωτας έτσι όπως τον έχουμε βιώσει σαν εμπειρία , φαίνεται ότι είναι μία διαδικασία ολοκλήρωσης, γιατί ερωτευόμαστε όταν είμαστε έτοιμοι να διαφοροποιηθούμε, όταν είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε ζωή, να αφήσουμε πίσω το παλιό και να ανοιχτούμε στο καινούριο. Μια πρώτη εμπειρία συνήθως συμβαίνει στην ηλικία των 20-21 ετών.
Όταν είμαστε ερωτευμένοι, είμαστε έτοιμοι να κατακτήσουμε τον κόσμο και να ξεκινήσουμε να δημιουργούμε κάτι δικό μας, κάτι καινούριο μαζί με τον άνθρωπο που έχουμε αγαπήσει.
Έχει ειπωθεί ότι η ενέργεια η οποία παράγεται κατά την διάρκεια που ένα ζευγάρι βρίσκεται σε ερωτική συνεύρεση, είναι ικανή να κινήσει όλες της ηλεκτρικές συσκευές ενός σπιτιού για μερικές ώρες .
Η σεξουαλική πράξη και ο οργασμός, είναι η μεγαλύτερη και η υπέρτατη ευχαρίστηση για τον άνθρωπο ο οποίος και διαφοροποιείται από τα ζώα τα οποία συνευρίσκονται μονάχα όταν πρόκειται να αναπαραχθούν .

Όμως ……. Είναι ο έρωτας μόνο αυτό;

Είναι μόνο η εκτόνωση , η σεξουαλική ευχαρίστηση και η αναπαραγωγή του είδους ;….
Ο Ευριπίδης και πολύ άλλοι διαχωρίζουν τον έρωτα σε θετική και αρνητική δύναμη, καθώς μπορεί να οδηγήσει τόσο στην Αρετή, όσο και στην Αθλιότητα.
Παρόμοιες πεποιθήσεις ή γνώσεις, οδήγησαν και πολύ κόσμο στην αποχή από την σεξουαλική πράξη όπως οι αναχωρητές, [ καλόγεροι, καλόγριες ] με στόχο την αρετή [ αγνότητα ] και την πνευματική τους ανάπτυξη.
Η συγκράτηση και ο έλεγχος αυτής της ενέργειας, σύμφωνα με τις θρησκείες, έδινε περισσότερη ώθηση στο πνεύμα να εξελιχθεί, κατακτώντας την αγνότητα.
Από την άλλη, εδώ και χιλιάδες χρόνια υπήρχαν και υπάρχουν οι σχολές μιας σεξουαλικής επιστήμης που χάνεται στα βάθη των αιώνων.
Η επιστήμη αυτή διδάσκονταν σε μυστικιστικές σχολές, μυστικά τάγματα, και εσωτεριστικούς κύκλους.
Αυτή η επιστήμη αναφέρεται στον έλεγχο της σεξουαλικής ενέργειας, και στην μη έγχυση του σπέρματος, [που συμβολίζεται με το στοιχείο νερό ] αλλά εξασκώντας την σεξουαλική πράξη – επαφή.
Αναφέρεται στην μετατροπή του σπέρματος το οποίο αναζωογονεί και θεραπεύει το φυσικό σώμα, και επίσης την μετατροπή της βαριάς σεξουαλικής ενέργειας σε πιο << λεπτή>> και πνευματική, η οποία δημιουργεί ή αναγεννά τα εσωτερικά σώματα του ανθρώπου [αιθερικό, αστρικό, διανοητικό, και αιτιατό], και τελικά οδηγεί στην ολοκληρωτική απελευθέρωση …
Σε πολλούς αρχαίους ναούς σε όλο το κόσμο υπάρχουν σύμβολα [lingam – yoni ] και αγάλματα τέτοιου είδους, και ειδικότερα στην Ινδία όπου σώζονται εκατοντάδες ανάγλυφα με ερωτικές περιπτύξεις και συμβολισμούς με θεότητες .
Είναι ξεκάθαρο ότι τελικά η σεξουαλική ενέργεια πέρα από την ευχαρίστηση και την χαρά που προσφέρει, και πέρα ακόμα και από την αναπαραγωγή του είδους, είναι κάτι πολύ περισσότερο, και είναι πολύ ενδιαφέρον να το ερευνήσουμε.
Μην ξεχνάμε όμως ποτέ ότι στον δρόμο της αναζήτησης μπορούμε να ακούσουμε και να διαβάσουμε πολλά όμορφα και γοητευτικά, επίσης και παράξενα και περίεργα, ίσως και κάποια να μας βολεύουν ψυχολογικά και άλλα να μας κάνουν να αισθανόμαστε αμηχανία .
θα πρέπει λοιπόν να λειτουργούμε διαισθητικά και με διάκριση, και να μην ξεχνάμε ποτέ, ότι δεν υπάρχει καλύτερη πηγή πληροφόρησης από τον ίδιο μας τον εαυτό .
Ο Ησίοδος στη Θεογονία τίθεται υπέρ μιας κοσμογονικής καταγωγής του έρωτα, αναφέρει πως ο Έρωτας προήλθε πρώτος από το Χάος μαζί με τη Γαία.
Σύμφωνα όμως με την ορφική διδασκαλία, ο Έρωτας προήλθε από το «κοσμικό αυγό» που άφησε η Νύχτα στους κόλπους του Ερέβους.
Υπάρχουν και πολλές άλλες μυθολογικές αναφορές αλλά όλες πάντα, κατατάσσουν τον έρωτα σε θέση κλειδί στη δημιουργία.

Ο νόμος της δημιουργίας…… [ ο νόμος του τρία ].

Ο Έρωτας δε γεννά, αλλά…. Ενθαρρύνει, εναρμονίζει, ενώνει , και διευκολύνει την αλλαγή και τη δημιουργία.
Ο νόμος του τρία… είναι ο νόμος της δημιουργίας… για να δημιουργηθεί κάτι χρειάζονται δυο αντίθετες δυνάμεις, μια δύναμη πχ. αρσενική και μια θηλυκή.
Καθώς έχουμε τις δυο αντίθετες, χρειαζόμαστε και μια άλλη [τρίτη] δύναμη η οποία θα εναρμονίσει τις δυο, και θα τις κάνει να συνεργαστούν για να δημιουργήσουν …. …
Η τρίτη δύναμη με όποιο τρόπο και αν εκφράζεται, είναι η σεξουαλική ενέργεια, η δημιουργική ενέργεια …..ο έρωτας !!!.
Για παράδειγμα ένας άνδρας [1] και μια γυναίκα [2] για να δημιουργήσουν και να επεκταθούν χρειάζονται μια τρίτη δύναμη που θα τους φέρει σε επαφή, έτσι η ερωτική έλξη που αισθάνονται ο ένας για τον άλλον είναι η τρίτη δύναμη [3]
Επίσης ο ηλεκτρισμός είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως δρα ο νόμος του τρία και δημιουργεί το……. φως ! .
Ας κάνουμε μια προσπάθεια να προσεγγίσουμε αυτόν τον νόμο με την βοήθεια των σχημάτων .
Ο κύκλος θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει το άπειρο, [το είναι], θεωρείται το τελειότερο γεωμετρικό σύμβολο και έχει και μια περίεργη ιδιότητα. Δεν έχει αρχή ούτε τέλος.
Περιέχει όλα τα σχήματα τα οποία βρίσκονται << εν δυνάμει >> και έτοιμα να εκφραστούν.
Όταν στο κέντρο του κύκλου τοποθετήσουμε μια τελεία, [ ένα σημείο] τότε μέσα από το άπειρο έρχεται, [εμφανίζεται] η πρώτη αρχή δυναμικά σε ύπαρξη, [το ένα, το Ατμαν].
Τότε το σημείο κυριαρχεί μέσα στο άπειρο κενό και αναβλύζει κίνηση από το πουθενά, ο λόγος είναι παρών στο κέντρο του κύκλου και συμβολίζεται με το σημείο μας.
Όταν πάρουμε σαν βάση το αρχικό αυτό σημείο, και με μια κάθετο [ ακτίνα ] χωρίσουμε στα δυο τον κύκλο, τότε από το κέντρο του κύκλου [το σημείο], εκδηλώνεται μια δεύτερη δυναμική [δεύτερη αρχή], η οποία εκτείνεται προς δυο αντίθετες κατευθύνσεις, και χωρίζει τον κύκλο σε δυο ίσα μέρη.
Τώρα υπάρχουν δυο δυνάμεις που εκφράζονται και σχηματίζουν δυο ημικύκλια, και φαίνεται να είναι [ νοητικά ] αντίθετες.
Στην ουσία όμως και στην πηγή τους είναι πάντα η ίδια αρχή.
Έτσι ο κύκλος χωρίζεται σε δυο ημικύκλια τα οποίο θεωρούμε σαν…. ύλη και πνεύμα, αρσενικό και θηλυκό ή καλό και κακό, φως και σκοτάδι.
Είναι όμως πάντα η ιδία αρχή, και αν και εκδηλώνονται φαινομενικά αντίθετα, είναι για να εξυπηρετήσει την κίνηση της εκδήλωσης και την εμπειρία της πρωταρχικής ενέργειας [ ότι είναι πάνω είναι και κάτω , ότι είναι κάτω είναι και πάνω ].
Στη συνέχεια όταν μια δεύτερη ακτίνα ξεπηδά από την πρώτη αρχή, [ οριζόντια ] τότε έχουμε μια δεύτερη διάμετρο που τέμνει την πρώτη διάμετρο σε ορθή γωνία …και σχηματίζει σταυρό μέσα στο κύκλο [ τρίτη αρχή ].
Ο σταυρός είναι ένα παγκόσμιο σύμβολο το οποίο δεν μπορεί να σχηματιστεί αν δεν προηγηθεί η αρχική πολικότητα [ αρσενικό θηλυκό , ύλη και πνεύμα ].
Η τρίτη αρχή,[ η οριζόντια γραμμή στον κύκλο ] ενώνει τα δυο αντίθετα μέρη, με αποτέλεσμα από αυτή την ενωτική δραστηριότητα να εκδηλώνεται ο νόμος της δράσης και της αντίδρασης, ή αιτία και το αποτέλεσμα, τότε έχουμε συνεχή δραστηριότητα, αλλαγή, δημιουργία, ή και καταστροφή .
Η σύνθεση αυτή είναι η συνεχής κίνηση η ροή και σχετίζεται με την τρίτη αρχή επίσης του κυμβάλειου [ την αρχή της δόνησης ]
Αυτή η σύγκρουση – σύνθεση των αντιθέτων, είναι ο <<πόλεμος>> του Ηράκλειτου………<< Πόλεμος πάντων πατήρ εστί……..>> και η ροή, << τα πάντα ρέει >>.
Ο κύκλος χωρίζεται σε τέσσερα μέρη, και έτσι συμβολίζεται και η γη, τα τέσσερα μέρη του κύκλου επίσης συμβολίζουν τα τέσσερα βασικά στοιχεία της φύσης που σε συνεργασία και στις διαφορετικές αναλογίες δημιουργούν ύλη. Επίσης συμβολίζουν τα τέσσερα βασικά σημεία του ορίζοντα στο φυσικό πεδίο.
Οι πυθαγόρειοι το τρίγωνο το οποίο αντιστοιχεί στον αριθμό τρία, το θεωρούσαν σαν το πρώτο σχήμα, η την πρώτη μορφή εκδήλωσης [επιφάνεια] που εκφράζεται στη δημιουργία .
Είναι προφανές ότι σε όλες τις δημιουργικές διαδικασίες, από το πιο απλό μέχρι το πιο σύνθετο, αν παρατηρήσουμε θα δούμε ότι πάντα ενεργούν τρεις δυνάμεις και η τρίτη δύναμη για να εκφραστεί με οποιοδήποτε τρόπο χρειάζεται δυο δυνάμεις για να ενώσει, να τις κάνει να συνεργαστούν και να εκδηλωθεί η δημιουργία και η ροή.
Έτσι λοιπόν η σεξουαλική ενέργεια είναι η δημιουργική δύναμη, ή και η καταστροφική .
Όλη η δημιουργία είναι αποτέλεσμα δυο δυνάμεων που συνενώθηκαν από αυτήν τη δύναμη που στην ανώτερη της μορφή είναι αυτό που λέμε ……ΑΓΑΠΗ ….που εκφράζεται σαν ειρήνη, αρμονία ή δημιουργικότητα.
Και στην κατώτερη της μορφή [στην έλλειψη της ] εκφράζεται σαν φόβος, μίσος, πόλεμος, και καταστροφή .
Έτσι λοιπόν όταν αναφερόμαστε στην σεξουαλική ενέργεια δεν αναφερόμαστε μονάχα στην libido που ανέφερε ο Φρόιντ και η οποία περιορίζεται μονάχα μέσα στο φυσικό μας σώμα και στην αναγκαιότητα της αναπαραγωγής των ειδών. Αυτή είναι μια μικρή έκφραση μονάχα αυτής της ενέργειας.
Αναφερόμαστε σε μια δύναμη η οποία επεκτείνεται και η οποία αγκαλιάζει τα πάντα, και η οποία τα καταστρέφει και τα αναγεννά , τα αλλάζει και τα μετατρέπει όταν χρειάζεται .
Ο τριαδικός θεός συναντάται σε πολλές θρησκείες, όπως η ορθόδοξη, με τον Πατέρα τον Υιό και το Άγιο πνεύμα, επίσης στον ινδουισμό, με τον Βράχμα, τον Βισνού, και τον Σίβα, επίσης στην Αίγυπτο με τον Οσιρι την Ίσιδα και τον Όρος κλπ.
Σε όλες τις θρησκείες υπάρχει πάντα η δημιουργική αυτή ΤΡΙΑΔΙΚΗ δύναμη, η οποία λειτουργεί σαν ένα, και είναι η πρωταρχική αιτία των πάντων.
Ίσως την συναντάμε με άλλα ονόματα, και διαφορετικές αναφορές …είναι όμως η ίδια συμπαντική δύναμη.
Πέρα από αυτή την διαδικασία της δημιουργίας και της καταστροφής που εκδηλώνεται στην ορατή φύση και σε όλο το σύμπαν, υπάρχει και το αντίστοιχο καταστροφικό και δημιουργικό στοιχείο μέσα μας …
Μέσα μας επίσης υπάρχουν οι ίδιες αντίθετες δυνάμεις που πρέπει να ισορροπήσουμε.
Μέσα μας υπάρχει η αρσενική και η θηλυκή ενέργεια ανεξάρτητα το φύλο του φυσικού μας σώματος και φυσικά μέσα μας υπάρχει και η τρίτη δυναμική η οποία θα εναρμονίσει τις δυο πρώτες εφόσον το επιλέξουμε.

Τον θεό Σίβα τον βλέπουμε πάντα να κρατάει μια τρίαινα, σύμβολο των τριών πρωταρχικών δυνάμεων, όπως ο Ελληνικός θεός Ποσειδώνας. 
Για να εμβαθύνουμε λοιπόν θα πρέπει να αποβάλουμε τα αρχέτυπα και τις θεωρίες. τις περιοριστικές πεποιθήσεις που έχουμε για τον έρωτα, και τα αρχέτυπα της σεξουαλικής ενέργειας που νομίζουμε μέχρι σήμερα, να αποβάλουμε τις ενοχές μας και τους εγωισμούς μας …τα ξέρω μας, τις χειραγωγήσεις και τις απόψεις, που έχουμε σαν φυσική εκδήλωση αυτής της ενέργειας και ας περάσουμε σε πιο εσωτερικές και διευρυμένες έννοιες και στην κατανόηση του εαυτού μας μέσα από την παρατήρηση και την εμπειρία.
Να βιώσουμε – να αισθανθούμε το πώς σχετιζόμαστε με αυτή την παγκόσμια αστείρευτη δύναμη .
<< η αναζήτηση με την προσδοκία κάτι να δούμε είναι από μόνη της μια πράξη δημιουργίας >>
Κατώτερη και ανώτερη έκφραση της σεξουαλικής ενέργειας στο φυσικό σώμα
Ο έρωτας, και η σεξουαλική ενέργεια δεν είναι μόνο η έλξη που αισθανόμαστε για το αντίθετο φίλο, ούτε η αίσθηση της έντασης στις ερωτογενείς ζώνες και η επιθυμία.
Είναι πολλά περισσότερα τα οποία δεν είμαστε σε θέση να προσεγγίσουμε εξ ολοκλήρου με την σκέψη και την διανόηση.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια που έχυμε είναι ότι έχουμε μετατραπεί σε << ξερόλες >> διαβάζοντας ένα κάρο βιβλία, βλέποντας ιστορίες αγάπης και πάθους στον κινηματόγραφο, τα τραγούδια δεν μας αφήνουν σε χλωρό κλαρί, πάντα έχουμε να θυμόμαστε κάτι από το παρελθόν ακούγοντας κάποιο τραγούδι, και ταυτιζόμαστε με πολλά ερεθίσματα ή κάποια πληροφόρηση που μας φαίνεται ενδιαφέρουσα, με αποτέλεσμα να αφήνουμε την πρακτική και βιωματική εμπειρία σε δεύτερη μοίρα.
Μέχρι που λέγεται ότι ο άνδρας είναι φορέας αρσενικών και θηλυκών ενεργειών, ενώ η γυναίκα μόνο ……..θηλυκών [?] ακούγεται ίσως παράξενο, όμως δυστυχώς η έλλειψη τελικά αντικειμενικής γνώσης οδηγεί σε αυτού του τύπου τα ……ξέρω !
Η δημιουργική ενέργεια που αισθανόμαστε και που μας ωθεί να ζήσουμε , και να επεκταθούμε , να αναπαραχθούμε είναι σεξουαλική. Το ένστικτο της επιβίωσης επίσης.
Ο Dante Aligieri υμνούσε την αγάπη στην θεία κωμωδία, αυτή η δύναμη τον κινούσε, ήταν ο έρωτας του για την αγαπημένη του Beatrice που τον έκανε να διασχίσει την κόλαση, το καθαρτήριο, και τελικά να φτάσει στον παράδεισο και να συναντήσει την ψυχή του ……που ήταν τελικά η αγαπημένη του.
Ο Όμηρος επίσης με την Ιλιάδα, όπου η ωραία Ελένη γοητεύεται από τον Πάρη, και γίνεται αιτία……. πολέμου.
Πίσω από αυτό το δράμα της Ιλιάδας κρύβεται επίσης συμβολικά η αναζήτηση της ψυχής.
Και ξανά στην Οδύσσεια με την αναζήτηση της Ιθάκης και την Πηνελόπη.
Τα παραμύθια όπως η Ωραία κοιμωμένη, και οι μύθοι σε όλο τον κόσμο, όπως άθλος του Ηρακλή [ οι στάβλοι του Αυγεία ] όπου ο ήρωας [ Ε-ρως ] αλλάζοντας και συνδιάζοντας την ροή δυο ποταμών [ αρσενική και θηλυκή ενέργεια ] καταφέρνει να καθαρίσει τους στάβλους [αρνητικές εσωτερικές καταστάσεις ].
Όλα αυτά μας αφήνουν κάποιες υπερβατικές << γεύσεις >>….. όμως το να είμαστε νοητικά ενήμεροι για αυτά δεν έχει και πολύ σημασία, σημασία πάντα έχει μια πληροφορία όταν την αξιοποιούμε και την επαληθεύουμε πρακτικά.
Πρέπει να επιδιώκουμε να είμαστε ενήμεροι εσωτερικά από τον εαυτό μας.
Ποια είναι αυτή η δύναμη που συγκροτεί τα μόρια, τα κύτταρα, τα σώματα να μην διαλύονται, που ρυθμίζει την κίνηση των πλανητών, που κανονίζει και διατηρεί τις ισορροπίες παντού;
Μόνο η αγάπη, η δύναμη της δημιουργίας θα μπορούσε να ενώνει και να διατηρεί σε ισορροπία ό,τι υπάρχει ….να διατηρεί τα στοιχεία της φύσης ενωμένα, να τους δίνει μορφές και ζωή αλλά και να αλλάζει την δομή τους, να τα καταστρέφει για να δημιουργηθεί κάτι καινούριο ..
Αυτή είναι η δύναμη που μπορεί να βάλει τάξη, να καθαρίσει, και να εναρμονίσει τον ψυχισμό μας.
Αυτή τη δύναμη θα πρέπει να την αναζητήσουμε μέσα μας ξεκινώντας από την πρώτη αρχή, το σημείο που αναβλύζει μέσα από τα χάος …αυτό είναι η επίγνωση [ το σημείο στον κύκλο ]
Τότε μπορούμε να αυτό-παρατηρούμαστε, να είμαστε επάγρυπνοι και να αντιλαμβανόμαστε πως εμφανίζεται, ποιο ή ποια είναι τα ερεθίσματα που μας φέρνουν στην επιφάνεια την δημιουργική ενέργεια η οποία αναβλύζει επίσης και σαν σεξουαλική ορμή όταν εκφράζεται στο σεξουαλικό κέντρο.
Επίσης μπορούμε να αυτο – παρατηρούμε και πως εκδηλώνουμε εμείς, πως εκφράζουμε προς τα έξω στο κόσμο μας αυτή την ορμή …που μας χαρακτηρίζει σαν προσωπικότητες.
Αυτή την ενέργεια την χρησιμοποιούν όλα τα ψυχολογικά μας ελαττώματα.
Το ψυχολογικό επιπρόσθετο της λαγνείας είναι όμως ο βασικός χρήστης και καταναλωτής αυτής της ενέργειας.
Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να εκφράζει όπως επιθυμεί την σεξουαλικότητα του και δεν υπάρχει καμιά κρίση σε αυτό, έχει την ελευθερία βούλησης να το κάνει, αρκεί πάντα να σέβεται τον συνάνθρωπο του και τις επιλογές που αυτός μπορεί να έχει.
Η δημιουργική ενέργεια περνάει στο φυσικό μας σώμα δια μέσου των εσωτερικών σωμάτων, προέρχεται από το σύμπαν γύρω μας και από την γη.
Ένα μέρος της καταλήγει στο διανοητικό κέντρο, ένα άλλο στο κέντρο των συγκινήσεων, και επίσης στο κινητικό ένστικτο και σεξουαλικό κέντρο του φυσικού σώματος, όπου εκεί πλέον έχουμε την σεξουαλική ενέργεια την γνωστή [ libido] του Φρόιντ .
Η δημιουργική ενέργεια ……εκφράζεται σε όλα τα κέντρα της ανθρώπινης μηχανής ………… και σε διαφορετικές και πολλές δονητικές καταστάσεις, ανάλογες με το υπαρξιακό επίπεδο του φορέα που φιλοξενεί και δέχεται αυτήν την ενέργεια.
Ανάλογα δηλαδή τη συνειδησιακή του κατάσταση στο να διαχειριστεί αυτήν την δύναμη που του παρέχεται συνεχώς.
Στο διανοητικό κέντρο αυτή η ενέργεια μπορεί να εκφράζετε με δημιουργικές ιδέες που συνεισφέρουν στην ενότητα και στην συνεργασία ή αντίθετα με διχόνοια, διαχωρισμό, την εκμετάλλευση και την διαμάχη .
Στο συγκινησιακό κέντρο μπορεί να εκφράζεται σαν αγάπη, πίστη και έμπνευση, ή αντίθετα σαν μίσος, φόβος, ζήλια και φθόνος.

Στο κινητικό και στο σεξουαλικό κέντρο μπορεί να εκφράζεται με δημιουργική εργασία, κοινωνικές δραστηριότητες, ισορροπημένη σεξουαλικότητα που σέβεται τον συνάνθρωπο και την ελευθερία των επιλογών του ή να εκφράζεται καταστροφικά, με βιαιότητες κάθε είδους, τεμπελιά και επίσης ανισόρροπη σεξουαλική συμπεριφορά η οποία δεν σέβεται τον συνάνθρωπο [ βιασμοί, παιδεραστία, σαδισμός κλπ.]
Πολλές σχολές του εσωτερισμού αναφέρουν ότι η καλύτερη ποιότητα της ενέργειας καταλήγει στο σεξουαλικό κέντρο, διότι από εκεί ξεκινάει το ταξίδι για την ανάβαση του το ιερό πύρινο φίδι η…. κουνταλίνη.
Επίσης λέγεται ότι τα γεράματα ..δεν είναι παρά το αποτέλεσμα από το γερό φαγοπότι της σεξουαλικής μας ενέργειας από τα << ελαττώματα μας >>.
Αλλά και η ανοχή μας και η αδιαφορία μας στο να εξυψώσουμε την δόνηση μας και να σχετιστούμε συνειδητά με αυτή την υπέροχη παγκόσμια δημιουργική ενέργεια.
Θα πρέπει να αναφέρουμε επίσης σε αυτό το σημείο ότι έχουμε δημιουργήσει εκατοντάδες συλλογικά ψυχολογικά επιπρόσθετα τα οποία τρέφονται από την δημιουργική μας ενέργεια. και μόνο με αυτήν.
Υπάρχει για παράδειγμα το ελάττωμα της λαγνείας το οποίο είναι θα λέγαμε ότι είναι κάτι σαν ο αρχηγός των άλλων μικρότερων πτυχών του ψυχισμού μας.
Αυτό το ελάττωμα έχει έναν ειδικό τρόπο να κλέβει και να καταναλώνει την σεξουαλική δημιουργική ενέργεια μας από όλα τα κέντρα της ανθρώπινης μηχανής.
Η έλλειψη αυτογνωσίας μας έχει κάνει να πιστεύουμε ότι είμαστε εμείς αυτά τα χαρακτηριστικά με αποτέλεσμα να τα υπηρετούμε και να τα ταΐζουμε διαρκώς.
Η αλήθεια είναι ότι είμαστε δημιουργοί αυτών των στοιχείων αλλά δεν είμαστε στην κυριολεξία αυτά τα στοιχεία. Αυτό που συμβαίνει είναι ότι μέσα σε κάθε ένα από αυτά τα ελαττώματα είναι εγκλωβισμένο ένα μέρος της δικής μας συνειδητότητας που δίνει στο ελάττωμα την δυνατότητα να μας ξεγελά και να πιστεύουμε να έχουμε την ψευδαίσθηση ότι …είμαστε εμείς.
Πρέπει να αποδεχτούμε τον εαυτό μας και τα δημιουργήματα μας και να απελευθερώσουμε την εγκλωβισμένη μας συνειδητότητα ώστε να επιστρέψει στην πηγή της: στο …..εγώ είμαι.
Για αυτήν την εργασία χρειαζόμαστε την δημιουργική μας ενέργεια .
Η λαγνεία εκφράζεται στα κατώτερα κέντρα με ένταση, ερμηνεύει το αντίθετο φύλο σαν αντικείμενο σεξουαλικής εκμετάλλευσης, εκτόνωσης και ικανοποίησης των ενστίκτων.
Στο συναίσθημα εκφράζεται σαν πάθος [ καψούρα ], κτητικότητα , ζήλια και στο διανοητικό κέντρο με φαντασιώσεις, λάγνα, σενάρια και παρακολούθηση οπτικοαουστικού υλικού λάγνου περιεχομένου.
Η λαγνεία δεν μπορεί να διακρίνει την πραγματική ομορφιά στη φύση, το κάθε τι το ερμηνεύει [ όπως και κάθε άλλο ελάττωμα ] σύμφωνα με το ενδιαφέρον που έχει, δηλαδή την συνεχή ικανοποίηση.
Αυτά όλα τα ψυχολογικά στοιχεία αποτελούν τον << κακό.. >> εαυτό μας, ο οποίος έρχεται σε σύγκρουση με τον …<< καλό >> εαυτό μας που επίσης αποτελείται από δήθεν καλά ψυχολογικά στοιχεία που θεωρούμε προτερήματα αλλά επίσης είναι αποτέλεσμα χειραγώγησης και άγνοιας.
Ο καλός και κακός εαυτός μας είναι δημιούργημα δικό μας …για να βιώσουμε την εμπειρία της χωριστικότητας μέσα μας και να την εκφράσουμε έξω μας.
Για να επιστρέψουμε στην πηγή πρέπει να συνθέσουμε και να ενώσουμε αρμονικά αυτές τις δυο πολικότητες.

Κάποιος είπε ότι << η ομορφιά δεν είναι ορατή …αλλά αισθητή >>.

Η << ορατή >> ομορφιά είναι αυτή η οποία ερμηνεύεται από την αισθησιακή διάνοια….. αισθησιακά και έχει ανταπόκριση ανάλογη από τα κέντρα μας στο διανοητικό, συγκινησιακό και σεξουαλικό.
Αντίθετα η << αισθητή>> ομορφιά γίνεται αντιληπτή όταν αυτά τα κέντρα λειτουργούν ισορροπημένα σαν ένα ….και με τις δικές του ενέργειες το κάθε ένα.
Τότε ένα πρόσωπο απέναντι μας δεν θα είναι ένα ορατό αντικείμενο λάγνας εκμετάλλευσης, αλλά μια αισθητή ομορφιά, αιτία έμπνευσης και δημιουργίας. Δεν θα είναι αιτία για λάγνες σκέψεις αλλά αιτία θαυμασμού της ιδίας της φύσης που το δημιούργησε.
Η αληθινή ομορφιά, η αισθητή ομορφιά δεν διαφέρει από αντικείμενο σε αντικείμενο, πρόσωπο ή γεγονός, δεν χωρίζεται σε όμορφο και άσχημο, η ομορφιά είναι η ίδια παντού, η ίδια ομορφιά που υπάρχει στον άνθρωπο υπάρχει και στη φύση, στο δάσος στα δένδρα, τα ρυάκια, στους λόφους κλπ.
Αυτό που χωρίζει την ομορφιά σε κομμάτια, που συγκρίνει και απορρίπτει ή παθιάζεται, είναι η ανισσόροπη ενέργεια και οι χειριστές της, τα ψυχολογικά στοιχεία της λαγνείας, της ζήλιας και της απληστίας …κλπ
…Και το << όμορφο>> η θετικό εδώ, είναι ότι αυτά τα ψυχολογικά στοιχεία που μας εγκλωβίζουν στο κατώτερο επίπεδο αντίληψης και έκφρασης της ενέργειας αυτής, είναι αυτά δια μέσου των οποίων θα μπορέσουμε να περάσουμε και να κατανοήσουμε την υψηλότερη έκφραση της …….
Δυο άνθρωποι που αγαπιόνται και απολαμβάνουν την σεξουαλικότητα τους με τα φυσικά τους σώματα, με το συναίσθημα και την νόηση τους σε αρμονία, έχουν μια φυσιολογική και ισορροπημένη σχέση ……
Η δημιουργική ενέργεια ρέει αρμονικά και στους δυο τρέφοντας όλα τα ψυχικά τους κέντρα …σε όλα τα επίπεδα …

Τα σύμβολα

Τα σύμβολα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί από τον άνθρωπο προκειμένου να εκφράσουν αυτή τη δημιουργική ενέργεια είναι πολλά, αλλά δυο από αυτά είναι τα πιο διαδεδομένα και συναντώνται συχνότερα.
Είναι το φίδι από το ζωικό βασίλειο, και η φωτιά από τα στοιχεία της φύσης. [ Όπως είπαμε πιο πάνω, το στοιχείο νερό επίσης συμβολίζει το σπέρμα, σπόρο]
Αυτά τα σύμβολα του φιδιού και της φωτιάς τα συναντάμε σε όλους τους μικρούς και μεγάλους πολιτισμούς, σε όλο τον κόσμο από την αρχή της ιστορίας και των μύθων.
Στη νότιο Αμερική υπήρχε μια θεότητα με το όνομα Κουετζαλ Κοατλ που σημαίνει φτερωτό φίδι .
Την παγκόσμια αρχέγονη ενέργεια την συμβόλιζαν με ένα φίδι με δυο κεφάλια που έδειχνε την πολικότητα της ενέργειας, αρσενική και θηλυκή, θετική και αρνητική.
Στην Κνωσσό θα δούμε την θεά των όφεων, [την μητέρα] η οποία επίσης κρατάει τις δυο όψεις της ενέργειας [ τα δυο φίδια ένα σε κάθε χέρι ].

Στην Ινδία επίσης συνδύαζαν τα δυο σύμβολα με το ιερό πύρινο φίδι κουνταλίνη, το οποίο ανυψώνεται όταν << ξυπνήσει >> από την θέση του κόκκυγα και ανεβαίνει ένα – ένα τα τσάκρα κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης έως ότου φτάσει στο τελευταίο, στο τσακρα του στέμματος (sahasrara) όπου εκεί ο άνθρωπος αποκτά πλήρη συνείδηση, ελευθερία, και υπερφυσικές δυνάμεις.
Οι φαραώ στην Αίγυπτο είχαν στο κεφάλι τους την κόμπρα που συμβόλιζε την εξουσία, την σοφία και την δημιουργική δύναμη τους.
Ο Ηρακλής από μικρός είχε μπορέσει να << κυριαρχήσει >> στα κατωτέρα σεξουαλικά ένστικτα του σκοτώνοντας τα δυο φίδια στην κούνια του.
Όλοι οι μύθοι μιλούν για φίδια και δράκους αλλού φαίνονται να εμφανίζονται με καλές διαθέσεις και αλλού με κακές.
Ο Μωυσής χρησιμοποίησε την ράβδο του [ συμβολίζει την σπονδυλική στήλη] την οποία μετέτρεψε σε φίδι για να πείσει τον φαραώ για την δύναμη του θεού του.
Ο Ασκληπιός και ο Ιπποκράτης θεράπευαν με την δύναμη του φιδιού.
Ακόμα και σήμερα οι μητροπολίτες κρατούν μια ράβδο με δυο φίδια στην κορυφή.
Ο Ερμής ο αγγελιοφόρος των θεών πάντα κρατούσε το κυρίκιο του στο οποίο ήταν τυλιγμένα δυο φίδια.
Και δεν μπορούμε να ξεχάσουμε το φίδι το οποίο έβαλε σε πειρασμό τους πρωτοπλάστους και έγινε η αιτία να χάσουν τον παράδεισο τους.
Για την φωτιά επίσης υπάρχουν παρόμοιες ιστορίες και μύθοι.
Συμβολίζει το πάθος και είναι το στοιχείο το οποίο χρησιμοποιείται σε όλο τον κόσμο σαν στοιχείο εξαγνισμού και κάθαρσης και το οποίο βρίσκεται παντού σε λανθάνουσα κατάσταση όπως και τα υπόλοιπα στοιχεία αλλά με κάποιες ιδιαιτερότητες.
Εκδηλώνεται διαμέσου της τριβής [ πχ δυο ξύλων ], ή απελευθερώνεται όταν ένα φλεγόμενο αντικείμενο πλησιάσει ένα άλλο [ δια μέσω της αύξησης της θερμότητας ].
Η φωτιά δεν μεταδίδεται όπως λανθασμένα λέγεται, αλλά η φωτιά ενός φλεγομένου αντικειμένου απελευθερώνει τη φωτιά ενός άλλου αντικειμένου.
Αλλά επίσης το πυρ αναβλύζει …και όταν υπάρχει η διαδικασία της…. αλλαγής, της μετάλλαξης δηλαδή από ένα πράγμα σε κάτι άλλο, από μια κατάσταση σε κάποια άλλη.
Oταν τα στοιχεία, μόρια κλπ σε ένα σώμα μεταβάλλονται και υφίσταται αλλαγή …εκεί υπάρχει …φωτιά !!![ και ας μην είναι ορατή.]
Το δώρο του Προμηθέα στην ανθρωπότητα είναι η φωτιά …..η αλλαγή.
Για αυτό επίσης συμβολίζει και το πέρασμα σε πνευματική κατάσταση, την ανάσταση, το ιερό φως, τη φώτιση κλπ
Η εσωτερική κατάσταση της επίγνωσης του εγώ είμαι, είναι η πρώτη αρχή, το πρώτο βήμα της εσωτερικής δημιουργίας μέσα στον άνθρωπο … …
Η επιστήμη πλέον υποστηρίζει ότι αν δεν υπάρχει το υποκείμενο δεν μπορεί να υπάρξει το αντικείμενο ή αν δεν υπάρχει ο παρατηρητής πως θα υπάρχει το παρατηρούμενο;
Για να υπάρξει η εμπειρία πρέπει να υπάρχει αυτός που θα την βιώσει και θα την ζήσει.
Πρέπει να υπάρχει αυτός που θα την δημιουργήσει .


Η πρώτη αρχή λοιπόν είναι το…… εγώ είμαι !!……
Το πρώτο χαρτί του Ταρω [ο μάγος ] παρουσιάζει έναν άνδρα ο οποίος έχει το σύμβολο του απείρου πάνω από το κεφάλι του, με το δεξί του χέρι δείχνει τον ουρανό και το αριστερό του την γη, πάνω στο τραπέζι έχει τοποθετημένα τα τέσσερα αντικείμενα τα οποία αντιστοιχούν στα τέσσερα στοιχεία της φύσης και τα οποία εξουσιάζει. Είναι ο άνθρωπος δημιουργός.
Η δεύτερη αρχή της αρχικής επίγνωσης είναι η κατανόηση ……..της δυαδικότητας και της πολικότητας σαν ένα και το αυτό.

Το δεύτερο χαρτί της Ταρω [ η αρχιερεια ] παρουσιάζει μια γυναίκα, η οποία κάθεται σε ένα θρόνο ανάμεσα σε δυο στήλες [ μια άσπρη και μια μαύρη ] μέσα στο ναό της σοφίας.
Και η τρίτη αρχή είναι η αλλαγή, συνειδητή ενότητα, η σύνθεση στην πράξη των δυο πολικοτήτων …. η αγάπη .που είναι και η πηγή της δημιουργικής ενέργειας, ο έρωτας εκφρασμένος μέσα στο σύμπαν.

Το τρίτο χαρτί της Ταρω [ η αυτοκράτειρα ] παρουσιάζει μια γυναίκα μέσα σε ένα όμορφο ανοιξιάτικο περιβάλλον να κάθεται σε ένα θρόνο. Φοράει στέμμα με αστέρια και το σύμβολο του έρωτα [της θεάς Αφροδίτης] είναι σκαλισμένο στο θρόνο της και είναι ζωγραφισμένο στο φόρεμα της.
Η σεξουαλική ενέργεια είναι η δημιουργική ενέργεια και όλα ξεκινούν από την ίδια αρχή στην οποία δίνουμε χιλιάδες ονόματα …..
Ο κάθε άνθρωπος είναι δημιουργός, την κάθε στιγμή, κάθε λεπτό δημιουργεί μέσα του ….ανάλογα με το που θα εστιάσει την προσοχή του και το ενδιαφέρον του.
Είναι σημαντικό να ενεργοποιήσουμε την δημιουργική μας ενέργεια, την αγάπη, με τέτοιο τρόπο ώστε να εναρμονίσουμε και να συνθέσουμε τις αντίθετες δυνάμεις μέσα μας.
Και ο τρόπος είναι ένας ……………
Μην ξεχνάμε την πρώτη αρχή ……!!…..
atheatos.blogspot.gr
Επιμέλεια: Εναλλακτική Δράση


ατεσλής: η δημιουργία των στοιχειακών και πως μας επηρεάζουν

Ατεσλής: Η δημιουργία των στοιχειακών και πως μας επηρεάζουν
Ακολουθεί ένα απόσπασμα από τις διδασκαλίες του μεγάλου Κύπριου Δασκάλου Σπύρου Σάθη, γνωστός και με το όνομα Ατεσλής ή “Ο Μάγος του Στρόβολος”.
Το κείμενο που ακολουθεί έχει γραφτεί από τον μαθητή του, Κυριάκο Μακρίδη, καθηγητή κοινωνιολογίας στο πανεπιστήμιο του ΜΑΙΝΕ των ΗΠΑ και αποτελεί απόδοση ηχογραφημένου ντοκουμέντου που κατέγραψε ο ίδιος κατά την μαθητεία του στον δάσκαλο Ατεσλή.
Το θέμα του Δασκάλου ήταν για τα στοιχειακά. Στην αρχή αναφέρθηκε περιληπτικά σε πολλές ιδέες, που είχαν αναπτυχθεί σε προηγούμενες συγκεντρώσεις. Ήταν μια παιδαγωγική μέθοδος την οποία τηρούσε, με το να επαναλαμβάνει παλαιότερα θέματα, σε μια βάση ρουτίνας, μέχρις ότου οι μαθητές του να έχουν μια ύπαρξη ανεξάρτητη, από τα άτομα που τα δημιουργούν.
Κάθε σκέψη και κάθε συναίσθημα που κάποιος παράγει, είναι ένα στοιχειακό. Υπάρχουν δυο είδη στοιχειακών: α) εκείνα τα οποία δημιουργήθηκαν ασυνείδητα και τα οποία τα ονομάζει στοιχειακά «επιθυμίες – σκέψεις» και β) αυτά τα οποία δημιουργήθηκαν ενσυνείδητα και τα αποκαλεί στοιχειακά «σκέψεις – επιθυμίες».
Ένα άτομο συνέχισε, δύναται να προκαλεί δονήσεις δια των σκέψεων και των αισθημάτων του. Ο τρόπος με τον οποίο καθένας δονείται παίζει αποφασιστικό ρόλο στον τύπο και στην ποιότητα των στοιχειακών που δημιουργεί. Όταν δημιουργεί κυρίως συναισθηματικές δονήσεις, είναι υπό την επιρροή των συγκινήσεων και των επιθυμιών, και παίζει ένα υποβοηθητικό ρόλο. Αυτά είναι τα στοιχειακά «επιθυμιών – σκέψεων». Όταν ένα άτομο είναι υπό την επίδραση των σκέψεων, δημιουργεί στοιχειακά νοητικής υπόστασης και γίνεται κύριος της δυνάμεως της ορατής εικόνας. Ένας ερευνητής της Αλήθειας πρέπει να εκπαιδεύσει τον εαυτόν του, στο να είναι ικανός να δημιουργεί ισχυρά, αλλά αγνά στοιχειακά, φτιαγμένα από ισχυρές σκέψεις, εις τις οποίες η επιθυμία και το συναίσθημα παίζουν υποβοηθητικό ρόλο. Αυτά τα στοιχειακά «σκέψεων – επιθυμιών» διαρκούν περισσότερο, είναι πιο ισχυρά και τείνουν να πραγματοποιήσουν τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκαν, πολύ συντομότερα.
Τα συναισθηματικά σκέψεως (επιθυμιών – σκέψεων) στοιχειακά είναι χαρακτηριστικά των κοινών ανθρώπων, οι οποίοι στερούνται της γνώσεως της φύσεως των σκέψεων και των επιθυμιών. Συνεπώς πολύ συχνά πέφτουν θύματα των ίδιων των στοιχειακών, που αυτοί οι ίδιοι δημιούργησαν. Είναι νόμος της φύσεως, ότι εφ’ όσον δημιουργήθηκαν στοιχειακά, τελικά επιστρέφουν στο ασυνείδητο του ανθρώπου που τα δημιούργησε. Τότε έρχονται στην επιφάνεια από την μνήμη, – στο συνειδητό επίπεδο – δια ν’ αποκτήσουν καινούργια ενέργεια και να καταπέσουν πάλι. Ο ίδιος κύκλος επαναλαμβάνεται, μέχρις ότου αυτό το στοιχειακό να επιτύχει να παραμείνει στο ασυνείδητο του ατόμου, σε μια πιο σταθερή και μόνιμη βάση. Κατόπιν απορροφούν ενέργεια από το διπλό αιθερικό του ατόμιου και κατ’ αυτόν τον τρόπο οι διάφορες συνήθειες και έμμονες ιδέες σαν το κάπνισμα, το ποτό και η χαρτοπαιξία δημιουργήθηκαν.
Η τάση των στοιχειακών να επιστρέψουν στις πηγές τους, είναι αυτό ακριβώς που κάνει τον νόμο του Κάρμα πραγματοποιήσιμο. Ο κάθε άνθρωπος, αργά ή γρήγορα θα βρεθεί αντιμέτωπος με τα στοιχειακά, τα οποία συνειδητά ή ασυνείδητα δημιούργησε». Κάποτε είχα μια συζήτηση με τον Δάσκαλο και είχε επισημάνει, ότι τα στοιχειακά που προέρχονται από ισχυρές επιθυμίες, μπορεί να επιστρέψουν στο πρόσωπο που τα γέννησε, σε χρόνο που τα επιθυμούν ελάχιστα.
Η παρούσα μας προσωπικότητα, συνέχισε ο Δάσκαλος, και οι περιστάσεις υπό τις οποίες ζούμε, είναι το τελικό άθροισμα των στοιχειακών που έχουμε δημιουργήσει, από τότε που εισήλθαμε στον κόσμο των τριών υποστάσεων και αρχίσαμε τους κύκλους των ενσαρκώσεων. Τα στοιχειακά δημιουργούνται από την ίδια ουσία, με την οποία, η προσωπικότητα και το σύμπαν γενικά είχαν δημιουργηθεί, δηλαδή από αιθερικά στοιχεία της νοητικής, ψυχικής και παχυλής ύλης.
«Ας εξετάσουμε» συνέχισε ο Δάσκαλος σ’ ένα ακροατήριο από τριάντα περίπου άτομα που παρακολουθούσαν προσεκτικά, την πορεία της δημιουργίας ενός στοιχειακού. Θα παρατηρήσετε, ότι δεν είναι δυνατόν ένα ανθρώπινο όν να επιθυμήσει κάτι, πριν ενημερωθεί για την ύπαρξη του. Για παράδειγμα, όταν βλέπω ένα αντικείμενο, σημαίνει ότι αιθερικές δονήσεις φωτός απλώνονται στην επιφάνεια του και διαβιβαζόταν εικόνες και μορφές στα μάτια μου. Δημιουργούν έναν ερεθισμό στο οπτικό νεύρο και κατόπιν στον εγκέφαλο, ο οποίος αποτυπώνει σαν «να βλέπει». Υποτίθεται τώρα ότι βλέπω ένα αντικείμενο, το οποίον οι άνθρωποι θεωρούν πολύτιμο, δηλαδή ένα διαμαντένιο κολιέ. Βλέποντας το, αντιλαμβάνομαι την ύπαρξη του. Υποτίθεται ότι είμαι ένα άτομο που επιθυμεί το διαμαντένιο κολιέ. Τι συμβαίνει τότε; Ψυχικά στοιχεία συγκεντρώνονται γύρω από την εικόνα του κολιέ. Δημιουργείται επιθυμία. Είναι ακριβώς ψυχικό το φαινόμενο, το οποίο κάνει δυνατή την γέννηση της επιθυμίας, η οποία ακολουθείται από σκέψεις του πώς να την ικανοποιήσει, δηλαδή σ’ αυτήν την περίπτωση, πώς ν’ αποκτήσει το κολιέ. Γύρω από το αντικείμενο παίρνουν μορφή διάφορα στοιχειακά, που έχουν σαν τελικό σκοπό, την απόκτηση του αντικειμένου από το πρόσωπο που τα δημιούργησε. Μια γνώση της ύπαρξης του και επιθυμία γνώσης ή κατοχής, δεν είναι αρκετά από μόνα τους. Σκέψεις γύρω απ’ αυτό πρέπει να επακολουθήσουν, ώστε να δημιουργηθεί στοιχειακό. Το άτομο ασυναίσθητα αρχίζει την δημιουργία της οπτικής εικόνας.
«Ας υποθέσουμε ότι απομακρύνουμε το άτομο από το κολιέ που επιθυμεί και του ζητούμε να το φέρει στο μυαλό του. Θα το περιγράψει με την μεγαλύτερη ακρίβεια. Κάποιος άλλος που το είδε αλλά δεν εντυπωσιάστηκε απ’ αυτό, δεν θα μπορέσει να το αναπλάσει τόσο επακριβώς. Επομένως η αυτοσυγκέντρωση και η επιθυμία, μιας κατευθύνει σε δημιουργία εικόνων από νοητική υφή. Αυτό ακριβώς είναι η σκέψη, η συμπύκνωση των νοητικών υλικών.
Αρχίζουμε να βλέπουμε το αντικείμενο αυτό, δια μέσου του νοητικού φωτός. Τώρα προσέξτε. Τι είναι πραγματικά η κατάληψη; Είναι αυτά τα αντικείμενα τα οποία οι κοινοί άνθρωποι θεωρούν πραγματικά; Ή είναι τα στοιχειακά, τα οποία εμείς έχουμε δημιουργήσει μέσα μας; Υποθέτουμε ότι παίρνουμε ένα πολύτιμο μας αντικείμενο και το κλειδώνουμε σ’ ένα χρηματοκιβώτιο. Το στοιχειακό αυτού του αντικειμένου είναι εντός μας, είναι μέρος μας. Υπάρχει στη δεξαμενή της μνήμης μας και μπορούμε να το φέρουμε στο συνειδητό μας όποτε επιθυμούμε. Είναι δικό μας. Σας φαίνεται βεβαίως ότι δεν είναι πραγματικό. Και ακόμη εάν δεν μπορείς να το φέρεις στη μνήμη σου, πως μπορείς να έχεις γνώση του αντικειμένου αυτού στο χρηματοκιβώτιο; Σκέψου το. Ας το θέσω διαφορετικά. Ας υποθέσουμε ότι ένας απόλυτα υγιής άνθρωπος, ο οποίος γνωρίζει ότι σε μια μυστική κρύπτη έχει κάποιο πολύτιμο πράγμα παθαίνει αμνησία. Όλα στη μνήμη του καταρρέουν, χάνονται και διαλύονται. Ποια αξία νομίζεις ότι θα έχει στη μνήμη του το πολύτιμο αντικείμενο; Καμία. Κατά συνέπεια, που έγκειται η πραγματική πηγή της αξίας των πραγμάτων; Προσέξτε αυτά τα σημεία, τα οποία πρέπει να μελετήσετε, αλλιώς δεν θα μπορέσετε να καταλάβετε και να μελετήσετε σε βάθος τη φύση της ζωής. Τι άλλο είναι η ζωή στην πραγματικότητα, από την αποδοχή εντυπώσεων και την ανατύπωση τους. Σκέψου τον κόσμο γύρω μας. Μπορείς να τον αντιληφθείς εκτός αυτών των στοιχειακών;
«Πρέπει τώρα λοιπόν να αντιληφθούμε ότι το εάν αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο σαν καλό ή σαν διαβολικό, θα έγκειται στα είδη των στοιχειακών που εμείς έχουμε δημιουργήσει μέσα μας και τα προεκτείνουμε προς τα έξω. Τίποτα, απολύτως τίποτα δεν έχει την παραμικρή αξία στον κόσμο των τριών υποστάσεων, εάν επίσης δεν έχει αξία μέσα μας. Ακριβώς εκείνο το οποίον έχει αξία τον εσωτερικό μας κόσμο, προσδίδει αξία σ’ εκείνο το οποίον είναι στον εξωτερικό μας κόσμο. Τι σημαίνει για παράδειγμα η φράση «έλλειψη ενδιαφέροντος;» Όταν ένα εξωτερικό αντικείμενο μας, δεν έχει το πανόμοιο του εσωτερικού μας, δεν έχει αξία. Από πού λοιπόν προέρχεται αυτή η κατάσταση ; Από το αντικείμενο ή από το εσωτερικό μας; Τα πάντα είναι μέσα μας».
Ο Δάσκαλος σταμάτησε την ομιλία του για λίγα λεπτά, και κατόπιν συνέχισε με την επεξεργασία της φυσικής παρουσίας των στοιχειακών και κυρίως πως είναι αντιληπτά τα στοιχειακά από έναν μάντη σαν αυτόν.
«Όταν ένα στοιχειακό δημιουργηθεί, η μορφή του θα εμφανιστεί στη βάση της μύτης μας, ακριβώς στο σημείο του τσάκρα το οποίον βρίσκεται μεταξύ των δυο ματιών. Παρουσιάζεται κάτ’ αρχήν στο μέγεθος της κεφαλής μιας καρφίτσας. Την στιγμή που σπρώχνεται έξω από το διπλό αιθερικό του ατόμου, αρχίζει ν’ αποκτά το φυσικό του μέγεθος και σχήμα. Κατόπιν θα κινηθεί στον ψυχικό κόσμο και θα κάνει μια κυκλική κίνηση, το μέγεθος της οποίας εξαρτάται από την ισχύ της επιθυμίας. Κατόπιν θα επιστρέψει στο άτομο. Εκείνη τη στιγμή θα εισέλθει στο ψυχικό σώμα, αλλά όχι από το σημείο της εξόδου του. Θα εισέλθει από ένα διαφορετικό κέντρο το οποίον είναι στο πίσω μέρος του κρανίου.
«Το σχήμα του στοιχειακού εξαρτάται από τον τύπο του, μπορεί να είναι ένα σπίτι ή ένα αυτοκίνητο ή ένα ποδήλατο που πολύ επιθυμούμε. Αυτά είναι παραδείγματα συγκεκριμένων εικόνων, επιθυμιών σκέψεων που παραμένουν στο υποσυνείδητο για σχετικά λίγο χρόνο. Αυτό συμβαίνει διότι αυτά τα στοιχειακά, όπως έχω πει, ζητούν νέο ενοικιαστή στη ζωή, κατά τον ίδιο τρόπο που το έμβρυο αναζητά τροφή. Θα επικεντρωθεί στον δίσκο μεταξύ των δυο ματιών και θ’ αναζητά μια έξοδο. Ανάλογες δονήσεις στο ψυχικό σώμα του ατόμου θ’ αρχίσουν πάλι. Θα το ξαναθυμηθεί – και η επιθυμία θα γίνει εντονότερη. Το στοιχειακό θ’ αποσπαστεί μια ακόμη φορά και θα κινηθεί σε μια ακόμη κυκλική κίνηση βολής. Ένας κοινός άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Το στοιχειακό τότε θα τείνει να τον καταλάβει. Πιθανόν δε, να γίνει τόσο ισχυρό, ώστε δεν θα είναι σε θέση πλέον να το κατευθύνει. Σ’ αυτήν την περίπτωση το άτομο είναι σκλάβος της επιθυμίας του, η οποία σε μερικές περιπτώσεις είναι τόσο επιτακτική, ώστε, ίσως τον οδηγήσει σε άσυλο. Είναι δε δυνατόν, ένα τέτοιο στοιχειακό ν’ απορροφήσει τόση αιθερική ουσία από το άτομο, ώστε να υλοποιηθεί. Ας μην μιλήσουμε όμως προς το παρόν έπ’ αυτού.
«Τι συμβαίνει όμως σε νοσηρές καταστάσεις, που φαίνονται ακριβώς σαν αποτέλεσμα του εγωισμού μας, όπως θυμός, μίσος, επίδειξη, αυτοπροβολή, αυτοτιμωρία και άλλα παρόμοια; Αυτά τα στοιχειακά δημιουργούνται όπως ακριβώς και τα άλλα. Να σημειωθεί ότι ο εγωισμός είναι ένα στοιχειακό αφ’ εαυτού του, το οποίο έχει ήδη σχηματιστεί στο συνειδητό της προσωπικότητας. Είναι το προϊόν επαναλήψεως πολλών στοιχειακών. Είναι δε τόσο ευαίσθητο, ώστε η παραμικρή πρόσκληση το θέτει σε κίνηση. Ο εγωισμός μπορεί να δημιουργήσει μια ποικιλία στοιχειακών. Για παράδειγμα έχουμε παρατηρήσει εκ πείρας ότι, όταν ένας άνθρωπος έχει διαβολικές, μοχθηρές σκέψεις εναντίον κάποιου, τα στοιχειακά που δημιουργεί, έχουν το σχήμα φιδιών με διάφορα σκούρα χρώματα, συνήθως σάπιο πράσινο. Βγαίνουν είτε από την καρδιά, είτε από τη βάση της μύτης. Κατευθύνονται προς το πρόσωπο κατά του οποίου ηθελημένα ή αθέλητα τα εκτοξεύσαμε και τείνουν να προσκολληθούν στην αύρα του. Μελλοντικά θα γυρίσουν σε μας. Μερικές φορές αυτά τα στοιχειακά, αποκτούν το μέγεθος ενός βόα και όταν επιστρέφουν σε μας αισθανόμαστε ένα σφίξιμο στην καρδιά.
«Έχετε ποτέ αναλογιστεί, πόσα τέτοια στοιχειακά, οι άνθρωποι δημιουργούν καθημερινά; Εάν μπορούσαν να δουν τη μορφή των στοιχειακών που δημιουργούν, θα γέμιζαν τρόμο. Αυτό είναι που το ονομάζουμε «μάτιασμα». Είδα μια φορά ένα ζωγραφικό πίνακα ενός ανθρώπου που εξομολογείτο τις αμαρτίες του και έβγαιναν φίδια από το στόμα του. Μην σκεφτείτε δε ότι ήταν η φαντασία του Καλλιτέχνη. Ένας μάγος μπόρεσε και να τα δει αυτά τα φίδια. Πόσα συχνά βλέπετε στοιχειακά στον ύπνο σας και τρομάζετε ; Αυτά είναι είτε δικά σας δημιουργήματα, είτε άλλων που σας τα στέλνουν. Μπορεί επίσης κατά την διάρκεια του ύπνου σας, να τα ανασύρετε από τη δεξαμενή των στοιχειακών που πλανώνται και κινούνται στον αιθερικό κόσμο. Τα στοιχειακά. των επιθυμητικών – σκέψεων έχουν σχήμα, δύναμη και ζωή, εφ’ εαυτού τους. Μπορεί να γίνουν φίδια και αρκούδες. Τα παιδιά συχνά τα βλέπουν στον ύπνο τους σα να έχουν εφιάλτες».
Ο Δάσκαλος είπε ότι μπορούμε να κλείσουμε την πόρτα της αντίληψης αυτών των στοιχειακών, με το να κάνουμε την αρμόζουσα αυτοσυγκέντρωση και να προσευχόμαστε πριν πάμε στο κρεβάτι. Επίσης μπορούμε να ηρεμήσουμε, με το να στέλνουμε σκέψεις αγάπης σ’ εκείνους που μας αντιπαθούν. Μ’ αυτόν τον τρόπο τα’ αφοπλίζουμε. Δεν μπορούν πλέον να στέλνουν στοιχειακά στον ύπνο μας.
«Δάσκαλε» διέκοψα, «γιατί τα στοιχειακά του μίσους και της ζήλιας μοιάζουν με φίδια και όχι μ,ε κάτι άλλο. Είναι το σχήμα που κληρονομείται στην φύση του στοιχειακού ;»
«Μοιάζουν με φίδια τα στοιχειακά του μίσους και της ζήλιας, διότι στον πολιτισμό μας έχουμε αυτήν την απεικόνιση. Δεν υπάρχει τίποτα το κληρονομικά διαβολικό στα φίδια ή στα άλλα ζώα που παρουσιάζονται έτσι. Ο τρόπος της εμφάνισης τους εξαρτάται απ’ την γλώσσα που μιλά και τον τόπο από τον οποίο προέρχεται. Τα στοιχειακά είναι ψυχονοητικές ενέργειες που μπορούν να λάβουν διαφορετικά σχήματα, εξαρτώμενα από το ποιος τα δημιουργεί. Ένας μάγος μπορεί να τα δει σε σχήμα που συνδέεται με το παρελθόν του».
«Κατ’ αυτόν τον τρόπο» συνέχισα, «ένας μάντης από κάποιο άλλο πολιτισμό, μπορεί να δει τα ίδια στοιχειακά σε άλλο σχήμα δηλαδή αντί για φίδια, λύκους ;»
«Ακριβώς, Αλλά και οι δυο θα δουν την ίδια αιτία σύνδεσης, μεταξύ του μορφοποιημένου στοιχειακού και του αποτελέσματος».
«Δάσκαλε», ρώτησε ένας μεσήλικας, «πως μπορούμε να διαλύσουμε και να εξουδετερώσουμε την δύναμη των στοιχειακών, που εμείς υποσυνείδητα έχουμε σχηματίσει;»
«Πρέπει να θυμάσαι» του απάντησε, «ότι η δύναμη και το σχήμα των στοιχειακών δεν θα διαλυθούν, μέχρι να επιτύχουν τον σκοπό για τον οποίον δημιουργήθηκαν. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, πρέπει να είμαστε έτοιμοι ν’ αντιμετωπίσουμε τις συνέπειες των σκέψεων
και των ενεργειών μας.
Θα είμαστε δε υπεύθυνοι, όχι μόνο σ ‘ αυτή τη ζωή, αλλά και σε άλλες μετενσαρκώσεις. Κατά συνέπεια ο δημιουργός του στοιχειακού, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να το αντιμετωπίσει μια και ο ίδιος το έφτιαξε».
«Θ’ αναρωτηθείτε ίσως, εάν μπορούμε σήμερα ν’ αποφύγουμε την επιρροή προηγουμένων καταστάσεων. Ναι, με την προϋπόθεση ότι θα διαθέσουμε ίση δύναμη μ’ εκείνη που χρησιμοποιήσαμε για να δημιουργήσουμε το στοιχειακό. Αλλά χρειαζόμαστε σοφία και επιθυμία για να διορθώσουμε προγενέστερα σφάλματα. Πρέπει να αντισταθούμε στην σύγκρουση των παλαιών στοιχειακών, ή μπορεί να υποκύψουμε σ’ αυτά με το να δημιουργήσουμε παρόμοια, ή και με το να ενδυναμώσουμε τα παλαιά.».
«Πως μπορούμε να παλέψουμε στοιχειακά σαν το κάπνισμα και το ποτό ;» ρώτησε κάποιος.
«Με το ν’ αποφεύγουμε μέρη όπου άνθρωποι πίνουν και καπνίζουν. Πρώτα απ’ όλα δεν πρέπει να μάχεται τέτοια στοιχειακά. Ο εχθρός είναι αόρατος και προορισμένος να σε νικήσει. Με το να ξεκινήσεις έναν επιθετικό πόλεμο εναντίον ενός στοιχειακού, το ενεργοποιείς. Ο τρόπος για να το εξουδετερώσεις είναι, να το αγνοήσεις. Ας σου δώσω ένα παράδειγμα. Στην κοινωνία μας σήμερα, βλέπουμε πολλούς ανθρώπους να διαφωνούν για τα πολιτικά. Οι πολιτικοί διαπληκτισμοί είναι σε καθημερινή βάση, και οδηγούν πολύ συχνά οικογένειες σε διάσπαση. Αυτά είναι φοβερά πράγματα, που κάνουν τους ανθρώπους ανόητους. Γνώριζα κάποιον, που επανειλημμένα είχε προσπαθήσει ν’ αποφύγει πολιτικές διαμάχες, αλλά μάταια. Κατά διαφόρους τρόπους ενεπλέκετο σε πολιτικές διαφωνίες και έτρεμε από λύσσα. «Δεν αντέχω να τους ακούω να μιλάνε κατ’ αυτόν τον τρόπο» μου είπε. Βλέπεις το στοιχειακό του ναρκισσισμού, ήταν πολύ ισχυρό μέσα του. Ήθελε να επιδεικνύεται, ν’ αποδεικνύει ότι ήξερε περισσότερα από τους άλλους και να επιβάλλει τις ιδέες του. Του εξήγησα ότι ήταν μια προσωπική αδυναμία εκ μέρους του, την οποία θα μπορούσε να προσπεράσει με αυτοανάλυση.
Τον συμβούλεψα, να μην πολεμήσει την παρόρμηση του, αλλά συνειδητά να προσπαθήσει να αδιαφορήσει. Αύριο, του συνέστησα, όταν πας στο γραφείο σου και αρχίσουν τις’πολιτικές διαφωνίες, πιθανότατα θα θελήσουν να λάβεις μέρος. Εκείνη τη σηγμή θυμήσου ότι πρέπει ν’ αποφύγεις να χάσεις τον αυτοέλεγχο σου. Το στοιχειακό μέσα σου, θα σε παροτρύνει να συμμετάσχεις, για να επιδείξεις τη γνώση και την σοφία σου. Άκουγε προσεκτικά, ζύγιζε τις διαφωνίες τους, αλλά μη λες τίποτε». Μα δεν είναι καλύτερα να φύγω;» ρώτησε. «Όχι» απάντησα «δεν θα κερδίσεις τίποτα με το να αποχωρήσεις».
«Φυσικά του ήταν δύσκολο να το εφαρμόσει. Στην αρχή δεν μπορούσε ν’ αντισταθεί στον πειρασμό. Αλλά στο τέλος της ημέρας περιόρισε τις ενέργειες του. Μετά από τρεις με τέσσερις προσπάθειες, κυριάρχησε.
Μια ημέρα ήλθε και μ’ ευχαρίστησε, διότι τον βοήθησα να ξανακερδίσει τους φίλους του.
«Με την αδιαφορία, αφαιρείς τη δύναμη των στοιχειακών και τα εξουδετερώνεις. Είτε διαλύονται, είτε ίπτανται στο αιθερικό πεδίο και μπορεί να τα πάρουν άλλοι. Όταν προαχθούμε πνευματικά, θα συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε υπεύθυνοι για τα στοιχειακά τα οποία φεύγουν από μας, ίπτανται στο αιθερικό πεδίο και εγκαθίστανται στους συνανθρώπους ; μας. Καταλαβαίνετε τώρα γιατί ο Χριστός είπε «Μην κρίνετε ίνα μη κριθείτε». Διότι θα κριθείτε από τον εσώτερο εαυτό σας επειδή δημιουργήσατε αυτά τα στοιχειακά, άσχετα από τις καταστάσεις που σας οδήγησαν στη δημιουργία τους.
«Σας παροτρύνω δε, να μην σας ενδιαφέρει η κρίση των άλλων ή η σκέψη και γνώμη τους για σας. “Να φοβάστε την εσώτερη κρίση του εαυτού σας. Κάποιος με ρώτησε μια μέρα αν φοβάμαι τον Θεό. Όχι απήντησα. Αγαπώ τον Θεό και προσπαθώ να γίνω άξιος της αγάπης του. Τότε μου είπε, υπολογίζετε τους συνανθρώπους σας; Όχι απήντησα. Δεν τους κρίνω και δεν ενδιαφέρομαι για την γνώμη που έχουν σχηματίσει για μένα. Δεν φοβάσαι τίποτα; Φοβάμαι τον εαυτό μου, διότι δεν μπορώ να εξαπατήσω τον εαυτό μου. Όταν θ’ αναλύω τις σκέψεις και τις πράξεις μου διαλογιζόμενος, θα με ρωτήσει «Τι είπες, τι έκανες, τι θα έπρεπε να κάνεις και απέτυχες στην πραγματοποίηση του ;»
Όταν ακούμε την συνείδηση μας, είμαστε στο σωστό δρόμο. Δεν θα δημιουργούμε πλέον στοιχειακά τα οποία θα βασανίζουν τους γύρω μας. Ο ερευνητής της Αλήθειας πρέπει να φτάσει στο σημείο, όπου δεν θα δημιουργεί στοιχειακά επιθυμιών – σκέψεων, αλλά μάλλον στοιχειακά, συνειδητά φτιαγμένα, τα οποία θα είναι υπό πλήρη έλεγχο. Όταν δε θα φύγουν απ’ αυτόν, θα πρέπει να είναι ικανός να τα διοικεί και να τα κατευθύνει, άσχετα από το πόσο μακριά μπορεί να είναι. Αυτά τα στοιχειακά σκέψεων – επιθυμιών, είναι πιο στερεά, πιο αποτελεσμιατικά και μεγαλύτερης διάρκειας. Γι’ αυτό το λόγο είμαστε και πιο υπεύθυνοι γι’ αυτά. Ο άνθρωπος με τις φιλάνθρωπες σκέψεις, θα πρέπει να είναι βέβαιος, ότι τα δημιουργήματα του θα λάβουν τις ευλογίες των ανώτερης σφαίρας. Καμιά προσευχή δεν έχει μείνει αναπάντητη και καμιά κατάρα χωρίς τιμωρία» .
«Τι συμβαίνει» ρώτησε κάποιος από το ακροατήριο» όταν στέλνουμε μια αγαθή σκέψη σε κάποιο μη δεκτικό ;»
«Όπως σας έχω επισημάνει και παλαιότερα, είναι Νόμος, ότι στοιχειακό δημιουργήσαμε, να επιστρέψει σε μας. Σε περίπτωση δαιμονικού στοιχειακού, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα φτιαγμένου, εμπεριέχεται η τιμωρία. Όταν επιστρέφει, αποκτά μεγαλύτερη δύναμη και διάρκεια ζωής. Το άτομο εναντίον του οποίου έχει δημιουργηθεί το κακό στοιχειακό για να ενεργήσει, θα βλαφτεί μόνο στην έκταση που και το ίδιο δονείται στην ίδια συχνότητα με τη δική μας. Αλλιώς θα χτυπήσει την αύρα του και θα επιστρέψει σε μας, επτά φορές ισχυρότερο. Αυτοί είναι οι τύποι των στοιχειακών , τους οποίους οι ερευνητές της Αλήθειας θα μάθουν να μη δημιουργούν. Ο Ιησούς τα ονόμασε «πνεύματα βουβά και κωφά.» τα οποία εξερχόμενα από τα ανθρώπινα όντα, δεν βρίσκουν γαλήνη και επιστρέφουν σύροντας μαζί τους και άλλα της ίδιας υφής.
«Κατά τον ίδιο τρόπο, όταν δημιουργούμε ένα αγαθό στοιχειακό και το πρόσωπο δεν είναι προετοιμασμένο ακόμα να το δεχτεί, θα κτυπήσει την αύρα του και θα επιστρέψει σε μας. Αλλά σ ‘αυτήν την περίπτωση θα αφήσει το σημάδι του στην αύρα του. Η δύναμη του θα υπάρχει εκεί για να το ωφελήσει οποιαδήποτε στιγμή είναι έτοιμο να δονηθεί ανάλογα. Κατά συνέπεια πρέπει να θυμάστε πάντα ότι το καλό ουδέποτε χάνεται. Και αν ακόμα αγαπάτε κάποιον που νομίζετε ότι δεν αξίζει, μην απογοητεύεστε ή μην παραιτείστε. Εξακολουθήστε να του στέλνετε τα στοιχειακά αγάπης και καλοσύνης. Αργά ή γρήγορα θα τον επηρεάσουν, είτε σ’ αυτήν την ζωή, είτε σε μια επόμενη μετενσάρκωση. Θυμηθείτε τα λόγια του Ιησού «Αγαπάτε τους εχθρούς ημών». Βάλτε δε καλά στο μυαλό σας και κατανοείστε το, ότι αυτοί που θεωρούμε εχθρούς μας, είναι στην πραγματικότητα άτομα τα οποία υποφέρουν από άγνοια. Για μας η λέξη «εχθρός» δεν υφίσταται. Δεν θα ονομάσουμε τους άμυαλους εχθρούς. Ναι να θυμάστε, ότι όταν αγαπάμε αυτούς που μας αγαπούν, είναι κάτι το κατανοητό και ανθρώπινο. Αλλά όταν αγαπάμε όσους μας μισούν, τότε είναι μια Θεία Κατάσταση. Μας προάγει πνευματικά. Όταν πληγώνουμε όσους μας αγαπούν, είναι σατανικό. Δυστυχώς όμως αυτό συμβαίνει τόσο συχνά στη σημερινή κοινωνία μας.»
«Δημιουργεί κανένας στοιχειακά όταν κοιμάται;» ρώτησε κάποιος.
«Ναι, βεβαίως. Όταν λέμε ότι ένας άνθρωπος κοιμάται, εννοούμε ότι μόνο το παχύ υλικό σώμα κοιμάται, Αλλά σαν συνειδητή προσωπικότητα, χρησιμοποιεί το μυαλό σε μια μορφή αισθημάτων και αφηρημένων σκέψεων. Τις αναμειγνύει και υποσυνείδητα δημιουργεί στοιχειακά. Πρέπει δε ,να προσθέσω, ότι όταν ένας άνθρωπος κοιμάται, βρίσκεται περισσότερο υπό την επιρροή των δικών του στοιχειακών, παρά όταν είναι ξύπνιος και απασχολημένος με τις καθημερινές υποθέσεις του. Θα έχετε παρατηρήσει, ότι πολλά πράγματα που επιθυμείτε και που έχετε ξεχάσει, ενώ είστε ξύπνιοι, θα σας έλθουν στο μυαλό, είτε λίγο πριν κοιμηθείτε, είτε κατά την διάρκεια του ύπνου. Σ’ αυτό ακριβώς το δεκτικό στάδιο, δέχεται τους ειδικούς βομβαρδισμούς των στοιχειακών, τα οποία έχει δημιουργήσει νωρίτερα. Γι’ αυτό ακριβώς και μια από τις υποσχέσεις του ερευνητή της Αλήθειας είναι, ότι κάθε βράδυ πριν κοιμηθεί πρέπει να κάνει αυτοανάλυση για λίγα λεπτά.
Κατ’ αυτήν ακριβώς την δεδομένη στιγμή, το άτομο «ανοίγει», ψυχή και πνεύμα, γίνεται δεκτικό και δέχεται τις σκέψεις και τις επιθυμίες του. Δεν θα είναι δύσκολο να τις ανασύρουμε από την μνήμη μας. Εκείνη τη στιγμή είναι εύκολο να τις κατανοήσει, να τις μελετήσει και να τις οδηγήσει κανείς. Με το να μάθουμε πώς να χρησιμοποιούμε το μυαλό σωστά, θ’ ανακαλύψουμε ποιοι πραγματικά είμαστε και θ’ αρχίσουμε να διακρίνουμε τον πραγματικό εαυτό μας, από τις καταστάσεις που βρίσκονται γύρω μας και μας κρατούν δέσμιους.
«Τώρα θέλω να καθίσετε αναπαυτικά στις καρέκλες σας» είπε ο Δάσκαλος.
Δημιουργήθηκε μια αναστάτωση καθώς ο καθένας προσπαθούσε να χαλαρώσει. Θα έδινε μια άσκηση.
«Κλείστε τα μάτια σας. Θέλω να δημιουργήσετε στο μυαλό σας ένα φίδι». Πέρασαν μερικές στιγμές και ο Δάσκαλος συνέχισε αργά με ψιθυριστή φωνή. «Κρατείστε το με τα δυο σας χέρια. Δεν είναι τόσο τρομερό όσο το φανταστήκατε. Είναι ένα στοιχειακό που θα σας υπακούσει. Φανταστείτε ότι το κρατάτε από το λαιμό και την ουρά του. Κινείται. Εδώ είμαστε, «είπε απογοητευμένος ο Δάσκαλος. «Φοβάστε. Είστε τρομοκρατημένοι. Εάν σας είχα ζητήσει να κρατήσετε ένα άψυχο χρυσό φίδι, δεν θα είχατε τρομοκρατηθεί. Αλλά φοβάστε να το κρατήσετε ζωντανό, ενόσω αναπνέει. Πολύ καλά λοιπόν. Κρατείστε ένα χρυσό φίδι. Τώρα είναι πιο εύκολο «είπε με χιουμοριστική ειρωνεία. «Θέλω μερικοί από εσάς να του δώσετε ζωή. Δεν μπορεί ούτε να σας δαγκάσει, ούτε να σας πληγώσει. Είναι ένα αθώο στοιχειακό. Αφήστε το στο έδαφος και πέστε με τη σκέψη σας «Κανένα φίδι δεν θα μπορέσει να με πληγώσει ποτέ». Από δω και πέρα σας διαβεβαιώ ότι δεν θα έχετε κανένα λόγο να φοβάστε τα φίδια. Αυτό το στοιχειακό θα εισέλθει σε οποιοδήποτε φίδι είναι έτοιμο να σας επιτεθεί και θα το ηρεμήσει. Αυτή είναι μια μέθοδος που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για να ημερώσετε τα ζώα γύρω σας. Και μην ξεχνάτε ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε υπεύθυνοι, για το ότι κάνουμε τα ζώα εχθρούς μας»!
Σε πολλές περιπτώσεις είχε μιλήσει, για το πώς οι άνθρωποι έχουν κάνει τα δημιουργήματα της γης αντιπάλους τους, ενώ κάποια εποχή άνθρωποι και ζώα ζούσαν αρμονικά και ειρηνικά. «Εάν ειλικρινά αγαπάς ένα ζώο» είπε, «οποιοδήποτε και να είναι, δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε απ’ αυτό. Η εχθρότητα μας εναντίον τους είναι η αιτία που μας επιτίθεται». Είπε ακόμα ότι μπορεί να συνομιλεί με τα ζώα, ακόμη και με φίδια.
Παλαιότερα, όταν ο Δάσκαλος ήταν δέκα ετών, γλίστρησε σ’ ένα κλουβί λιονταριού στο τσίρκο και έπαιζε μαζί του. Είπε δε ότι το λιοντάρι τον προσκάλεσε. Όταν μεγάλωσε, σαν παππούς, σε μια επίσκεψη του στον ζωολογικό κήπο της Βρετανίας, πραγματοποίησε ένα παρόμοιο κατόρθωμα. Σύμφωνα με τον κουνιάδο του που ήταν μαζί του, ο Δάσκαλος σαν άτακτος νεαρός, κατόρθωσε να μπει στη σπηλιά των λιονταριών και να παίξει με τα θηρία. Κάποια στιγμή έβαλε το κεφάλι του στο στόμα ενός λιονταριού. Το έκανε δε αυτό μπρος στα τρομαγμένα μάτια των επισκεπτών και ο φύλακας του ζωολογικού κήπου είχε τόσο πολύ εντυπωσιαστεί, ώστε του προσέφερε δουλειά εκεί.
Μια και εκπαιδευόμαστε, είπε, στο να δημιουργούμε ζωή και ισχυρά στοιχειακά, θα μπορούμε να πραγματοποιήσουμε κάτι παρόμοιο. Μ’ αυτόν ακριβώς τον τρόπο ο Δανιήλ ημέρωσε τα λιοντάρια. Δημιούργησε με το μυαλό του στοιχειακό ήμερων λιονταριών και τα έριξε στο κλουβί με τα άγρια λιοντάρια.
Απόσπασμα από το βιβλίο “Ο Μάγος του Στρόβολος”
Είναι σημαντικό να ελέγχουμε τις σκέψεις μας και αυτά που εκπέμπουμε. Είμαστε δημιουργοί και ανά πάσα στιγμή με κάθε σκέψη, με κάθε συναίσθημά μας, δημιουργούμε ζωή, ακόμα κι αν αυτή είναι αόρατη στα μάτια μας. Οι άνθρωποι λοιπόν που πραγματικά θέλουν να βοηθήσουν ενεργά τον κόσμο μας σε αυτές τις δύσκολες ώρες, πρέπει να αρχίσουν από αυτό το σημείο: Την δημιουργία υψηλών δονήσεων σκέψεων και συναισθημάτων τα οποία φυσικά δεν παραλείπουμε να τα κάνουμε πράξη!


Read more: http://enallaktikidrasi.com/2013/11/ateslis-i-dimiourgia-ton-stoixeiakon-kai-pos-mas-epireazoun/#ixzz2lwzoIzXm