Translate

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

Το μυστήριο των ονείρων

Κάποτε ονειρεύτηκα ότι ήμουν μια πεταλούδα. Όταν ξύπνησα, δεν ήξερα εάν ήμουν πράγματι ένας άνθρωπος που ονειρεύτηκε πως ήταν πεταλούδα, ή μια πεταλούδα που ονειρεύεται πως είναι άνθρωπος...
Ονειροπαγίδα
Τι είναι τα όνειρα; Αυτός ο παράξενος κόσμος που υπάρχει παράλληλα με τον δικό μας, μέσα και έξω από αυτόν την ίδια στιγμή; Ένας κόσμος μήπως, που είναι ίδιος κι απαράλλαχτος με αυτόν της εγρήγορσης, με μόνη διαφορά το «μάτι» της συνείδησης που κάνει τον έναν κόσμο πραγματικό και τον άλλο φανταστικό;
Οι άνθρωποι από την αρχαιότητα είχαν διάφορες πεποιθήσεις σχετικά με τον ονειρικό κόσμο και τη σπουδαιότητα του. Σήμερα οι επιστήμονες που ερευνούν τα μυστικά του εγκεφάλου, πιστεύουν πως έχουν φτάσει ακόμα πιο κοντά στο αίνιγμα των ονείρων.
Τα όνειρα είναι νοητικές και συναισθηματικές εκφράσεις, που προβάλλονται στην οθόνη του νου μας την ώρα που κοιμόμαστε. Ονειρευόμαστε περίπου μία με δύο ώρες κάθε βράδυ. Μπορεί να έχουμε 4 με 7 όνειρα κατά τη διάρκεια του ύπνου μας. Κάθε άνθρωπος ονειρεύεται, αλλά δε θυμούνται όλοι τα όνειρά τους. Τα όνειρα είναι έγχρωμα και συχνά εμπλέκουν όλες τις αισθήσεις μας δίνοντας μας εντυπώσεις από οσμές, ήχους, εικόνες, γεύσεις και πράγματα που αγγίζουμε. Κάποιες φορές βλέπουμε συχνά το ίδιο όνειρο ξανά και ξανά, άλλες φορές έχουμε την αίσθηση πως κάποιο όνειρο το έχουμε ξαναδεί, χωρίς όμως να μπορούμε να θυμηθούμε εάν όντως συνέβη αυτό και κάποιες φορές μπορεί να ονειρευτούμε άγνωστες περιοχές και καταστάσεις, που μας φαίνονται όμως παράδοξα γνώριμες.
Καλλιτέχνες, συγγραφείς και επιστήμονες, έχουν δηλώσει κατά καιρούς πως άντλησαν τις ιδέες τους μέσα από όνειρα. Ο τραγουδιστής Paul McCartney των Beatles, αναφέρει πως κάποιο πρωί ξύπνησε με τη μελωδία του "Yesterday" στο μυαλό του, ενώ η συγγραφέας Mary Shelley δήλωσε πως είχε δει ένα πολύ έντονο όνειρο, σχετικά με έναν επιστήμονα που χρησιμοποιούσε κάποια μηχανή για να φέρει στη ζωή ένα πλάσμα. Όταν ξύπνησε, άρχισε να γράφει το βιβλίο της που αναφερόταν σε έναν επιστήμονα ονομαζόμενο Δρ. Φράνκενστάιν!
Για εκατοντάδες χρόνια, οι άνθρωποι προσπαθούν να καταλάβουν τι σημαίνουν τα όνειρα. Οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι αναφέρουν συχνά όνειρα, που φέρουν μηνύματα από θεούς. Τέτοια μηνύματα έχουν παίξει σημαντικό ρόλο σε μάχες και λέγεται πως έδρασαν με συμβουλευτικό τρόπο σε στρατιωτικούς αρχηγούς κατά τη διάρκεια πολέμων. Στην αρχαία Αίγυπτο, οι άνθρωποι που μπορούσαν να ερμηνεύσουν το νόημα των ονείρων έχαιραν ιδιαίτερης εκτίμησης, ενώ στη Βίβλο, υπάρχουν πάνω από επτακόσιες αναφορές ή ιστορίες που σχετίζονται με όνειρα. Επίσης, ιστορίες που συνδέονται με τη γέννηση του Μωάμεθ, εμπεριέχουν σημαντικά γεγονότα που είχαν προλεχθεί σε όνειρα, συμπεριλαμβανομένης της γέννησης του Μωάμεθ, καθώς και του ονόματός του. Στην Κίνα υπήρχε η αντίληψη ότι τα όνειρα ήταν ένας τρόπος για να επισκεφτεί κανείς τα αποθανόντα μέλη της οικογένειάς του. Κάποιοι ιθαγενείς της Αμερικής και του Μεξικού πιστεύουν πως ο ονειρικός κόσμος είναι ένας διαφορετικός κόσμος από αυτόν που ζούμε ξύπνιοι, τον οποίο μπορούμε να επισκεφτούμε όταν κοιμόμαστε. Στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην εποχή του Μεσαίωνα οι άνθρωποι πίστευαν πως τα όνειρα ήταν δαιμονικά και πως μπορούσαν να οδηγήσουν τους ανθρώπους να κάνουν κακές πράξεις.
Στις αρχές του εικοστού αιώνα, δύο σημαντικοί επιστήμονες ανέπτυξαν διαφορετικές θεωρίες για τα όνειρα. Ο αυστριακός ψυχίατρος Sigmund Freud έγραψε το βιβλίο «η ερμηνεία των ονείρων». Πίστευε πως οι άνθρωποι συχνά ονειρεύονται πράγματα που θα ήθελαν να έχουν ή να κάνουν αλλά δεν μπορούν και πως αυτά συνδέονται ιδιαίτερα με σεξουαλικά και επιθετικά ένστικτα. Για τον Freud τα όνειρα είχαν πολλά κρυφά νοήματα. Προσπάθησε να τα καταλάβει, ώστε μέσα από αυτά να καταλάβει τους ίδιους τους ανθρώπους και το πώς αυτοί σκέπτονταν ή ενεργούσαν με διάφορους τρόπους. Πίστευε πως κάθε σκέψη και πράξη μας έχει βαθύτερα κίνητρα και πως μέσα από τα όνειρα θα μπορούσαν να βρεθούν οι καλά θαμμένοι αυτοί κινητήρες των δράσεων και σκέψεών μας. Έδωσε ένα κλειδί ερμηνείας των ονείρων, βοηθώντας στην επίλυση προβλημάτων αλλά και στην αυτοανάλυση των ανθρώπων. Για παράδειγμα ο Freud έλεγε πως όσοι ονειρεύονται πως πετούν ή αιωρούνται, θέλουν να ελευθερωθούν από την παιδική τους ηλικία. Εάν κάποιος ονειρεύεται πως κάποιος στενός του συγγενής πεθαίνει, πιθανότατα κρύβει εχθρότητα για το πρόσωπο αυτό, ή επιθυμία να αποκτήσει αυτά που έχει το άλλο πρόσωπο.
Ο σουηδός ψυχίατρος Carl Yung εργάστηκε για αρκετά χρόνια κοντά στον Freud, αλλά ανέπτυξε εντελώς διαφορετικές απόψεις σχετικά με τα όνειρα. Πίστευε πως μέσω των ονείρων οι άνθρωποι θα μπορούσαν να βρουν βοήθεια ώστε να ωριμάσουν και να αποκτήσουν κατανόηση του εαυτού τους. Επίσης θεωρούσε πως μέσα από τα όνειρα θα μπορούσαν να βρεθούν λύσεις σε προβλήματα που αντιμετωπίζει κάποιος όταν είναι σε εγρήγορση. Τα όνειρα έχουν να μας πουν πολλά πράγματα για τον εαυτό μας και για τις σχέσεις μας με τους άλλους. Ο Yung σε αντίθεση με τον Freud, δεν πίστευε πως μέσα στα όνειρα κρύβονταν αισθήματα που σχετίζονταν με το σεξ και την επιθετικότητα.
Σήμερα η επιστήμη που μελετάει τα όνειρα έχει εξελιχθεί και μπορούμε να παρακολουθήσουμε τι γίνεται στον εγκέφαλο κάποιου που βλέπει όνειρα. Σύμφωνα με τις απεικονίσεις της εγκεφαλικής λειτουργίας, κατά τη διάρκεια των ονείρων έχουμε μεγάλη δραστηριότητα στην οπτική περιοχή, καθώς και σε περιοχές που σχετίζονται με τα συναισθήματα, ενώ παρουσιάζεται μικρή δραστηριότητα στις περιοχές που γίνονται λογικοί συλλογισμοί. Ίσως έτσι να εξηγείται το γεγονός, ότι αυτά που βλέπουμε στα όνειρα φαντάζουν παράδοξα και δύσκολα να κατανοηθούν, ακόμα περισσότερο μας είναι δύσκολο να αφηγηθούμε ένα όνειρο που είδαμε.
Το 1953 ανακαλύφθηκε ένα ιδιαίτερο στάδιο ύπνου, που ονομάστηκε REM από τα αρχικά των λέξεων "rapid eye movement" ταχύτατη κίνηση ματιών. Τα μάτια μας κινούνται αστραπιαία μπροστά και πίσω την ώρα που τα βλέφαρα είναι κλειστά. Κατά τη διάρκεια του ύπνου το σώμα μας περνάει από διάφορα στάδια, από τα οποία το στάδιο REM είναι το τέταρτο. Μπαίνουμε στο στάδιο αυτό, τέσσερις με επτά φορές το βράδυ, όταν κοιμόμαστε. Κατά τη διάρκειά του, το σώμα μας δεν κινείται καθόλου και τότε είναι που βλέπουμε όνειρα. Εάν κάποιος ξυπνήσει κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, μπορεί να θυμηθεί σχεδόν το 90% των ονείρων που είδε. Αυτό ισχύει ακόμα και για όσους λένε ότι δεν ονειρεύονται όλοι ονειρεύονται, αλλά κάποιοι δεν μπορούν να θυμηθούν τα όνειρά τους.
Ένα ιδιαίτερο είδος ονείρων είναι τα συνειδητά όνειρα (lucid dreaming), στα οποία κάποιος γνωρίζει ότι ονειρεύεται την ώρα που βλέπει το όνειρο. Μία καναδέζικη οργάνωση που λέγεται «the Dreams Foundation» πιστεύει ότι κάποιος μπορεί να εκπαιδευτεί στο να έχει συνειδητά όνειρα, εάν τους δίνει ιδιαίτερη σημασία και τα καταγράφει. Με τον τρόπο αυτό, μπορεί κανείς να αυξήσει την φαντασία και τη δημιουργικότητά του. Οργανώνουν ομάδες που συνδυάζουν ασκήσεις επάνω στο συνειδητό ονείρεμα με ταξίδια σε ειδυλλιακές περιοχές που προσφέρουν ηρεμία, θεωρώντας πως με τον τρόπο αυτό μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προσωπικά του προβλήματα, αλλά και να βοηθήσει ενεργά βρίσκοντας λύσεις στα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας.
Ο επιστημονικός κόσμος έχει ασχοληθεί πολύ σοβαρά με τα όνειρα, τόσο ώστε να ερευνήσει τη φύση τους, αλλά και ως τρόπο θεραπείας για νοητικά και συναισθηματικά προβλήματα. Η «ένωση για την έρευνα των ονείρων» (Association for the Study of Dreams) κάνει μία διεθνή συνάντηση κάθε χρόνο. Σε μία τέτοια συνάντηση βρέθηκαν επιστήμονες, οι οποίοι μελέτησαν τις περιπτώσεις θυμάτων από εγκλήματα, οι οποίοι είχαν πολλούς εφιάλτες. Άλλες φορές έχει μελετηθεί η σχέση ονείρων και δημιουργικότητας, τα όνειρα ανθρώπων που πάσχουν από κάποια ασθένεια, ή οι ιδιαιτερότητες των παιδικών ονείρων.
Ένα τμήμα της επιστημονικής έρευνας για τα όνειρα, είναι η μελέτη της εγκεφαλικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια του ύπνου, που γίνεται με ηλεκτροεγκεφαλογράφημα. Έχει διαπιστωθεί πως όταν κάποιος ονειρεύεται, το τμήμα του εγκεφάλου το οποίο ενεργοποιείται όταν νιώθουμε συναισθήματα, είναι ιδιαίτερα ενεργό. Αντίθετα, το πρόσθιο τμήμα του εγκεφάλου είναι πολύ λιγότερο ενεργό. Εκεί βρίσκεται το κέντρο των υψηλότερων νοητικών μας λειτουργιών, όπως η οργάνωση και η μνήμη. Η ερευνήτρια Rosalind Cartwright που εργάζεται στο κέντρο έρευνας ονειρικών διαταραχών στο Σικάγο, δηλώνει πως τα όνειρα μοιάζουν με αναμνήσεις, που έχουν τοποθετηθεί η μία επάνω στην άλλη. Είναι συνδεδεμένες με συναισθήματα κι όχι με σκέψεις.
Άλλοι ερευνητές μελετούν, πως μέσα από τα όνειρα μπορούμε να βοηθηθούμε ώστε να τα βγάλουμε πέρα με προβλήματα και έντονα αρνητικά συναισθήματα. Ο Robert Stickgold, καθηγητής ψυχιατρικής στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στη Μασαχουσέτη, λέει πως όταν ονειρευόμαστε, ο εγκέφαλός μας προσπαθεί να κατανοήσει τον κόσμο. Το κάνει αυτό συνδυάζοντας με διαφορετικούς τρόπους τις αναμνήσεις μας, ώστε να δημιουργηθούν νέες συνδέσεις και συσχετίσεις. Πιστεύει πως τα όνειρα είναι μια βιολογική διαδικασία. Δε συμφωνεί με τον Sigmund Freud, πως μέσω των ονείρων εκφράζουμε τα κρυμμένα αισθήματα και τις επιθυμίες μας.
Έχουν περάσει πάνω από 100 χρόνια από τότε, που ο Sigmund Freud δημοσίευσε την «ερμηνεία των ονείρων».
Πολύ περισσότερα χρόνια έχουν ακόμα περάσει, από την εποχή που οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν το ονείρεμα σε ειδικά υπνο-θεραπευτήρια, ενώ ακόμα νωρίτερα οι ιερείς της αρχαίας Αιγύπτου θεωρούσαν, πως τα όνειρα ήταν ένα παράθυρο για έναν μυστήριο μεταφυσικό κόσμο, στον οποίο θα μπορούσαν να μπουν συνειδητά μόνον οι μυημένοι.
Όσο κι αν έχεις προχωρήσει η επιστημονική έρευνα, πραγματικά για την επίλυση του μυστηρίου των ονείρων, ίσως είμαστε ακόμα πολύ μακριά.

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Η οστεοπόρωση, το γάλα και ένας σύγχρονος μύθος

από τον Bruce Friedrich


"Ο μύθος ότι η οστεοπόρωση προκαλείται από την ανεπάρκεια ασβεστίου δημιουργήθηκε για να πωλήσει τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα συμπληρώματα ασβεστίου.Δεν υπάρχει καμία αλήθεια σʼαυτόν. Οι Αμερικανίδες είναι μεταξύ των μεγαλύτερων καταναλωτών ασβεστίου στον κόσμο, και παρʼόλα αυτά έχουν ένα από τα πιό υψηλά επίπεδα οστεοπόρωσης στον κόσμο. Και η κατανάλωση ακόμα περισσότερων γαλακτοκομικών προϊόντων και συμπληρωμάτων ασβεστίου δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό το γεγονός." - Δρ John McDougall Το πρόγραμμα McDougall για τις γυναίκες (2000) Η οστεοπόρωση είναι μια ασθένεια που επιφέρει εξασθένιση και χαρακτηρίζεται από χαμηλή μάζα οστών και την επιδείνωση του ιστού των οστών που έχει επιπτώσεις σε δεκάδες εκατομμύρια Αμερικανών και προκαλεί 1,5 εκατομμύριο σπασίματα κάθε χρόνο. Το ετήσιο κόστος θεραπείας ανέρχεται συνολικά σε περισσότερα από $10 δισεκατομμύρια. Ενώ μερικοί άνθρωποι που πάσχουν από οστεοπόρωση αισθάνονται επαναλαμβανόμενο πόνο στην πλάτη,έχουν απώλεια ύψους και νωτιαίες παραμορφώσεις, πολλοί δεν ξέρουν ακόμη και ότι έχουν την ασθένεια αυτή έως ότου εμφανιστεί ένα σπάσιμο οστών. Σύμφωνα με το εθνικό ίδρυμα οστεοπόρωσης,η μία στις δύο γυναίκες μετά την ηλικία των 50, και ένας στους οκτώ άνδρες, θα δοκιμάσει ένα σπάσιμο που σχετίζεται με την οστεοπόρωση. Η γαλακτοκομική βιομηχανία έχει μια ισχυρή λαβή στη βιομηχανία διατροφής σε αυτήν την χώρα. Πληρώνει τεράστιους αριθμούς διαιτολόγων, γιατρών, και ερευνητών για να προωθήσει τα γαλακτοκομικά, και ξοδεύει περισσότερα από $300 εκατομμύρια ετησίως, σε εθνικό επίπεδο, για να διατηρήσει μια αγορά για τα προϊόντα της. Η γαλακτοκομική βιομηχανία έχει διεισδύσει στα σχολεία, έχει εξαγοράσει αστέρια του αθλητισμού, προσωπικότητες, και πολιτικούς, και προωθεί συνεχώς μια ημερήσια ατζέντα βασισμένη στο κέρδος παρά στη δημόσια υγεία. Ο Δρ walter Willett, ένας ερευνητής διατροφής παλαιμάχων στη σχολή δημόσιας υγείας του Χάρβαρντ, λέει ότι η κατανάλωση ασβεστίου "έχει γίνει μια θρησκευτική σταυροφορία," που επισκιάζει τα αληθινά προληπτικά μέτρα όπως η σωματική άσκηση. Ακούγοντας τη γαλακτοκομική βιομηχανία να λέει ότι, εάν καταναλώνετε τρία ποτήρια γάλακτος καθημερινά, τα κόκκαλά σας θα είναι ισχυρότερα, εφυσηχάζεστε ότι η οστεοπόρωση δεν θα είναι το μέλλον σας. Παρά τη χρηματοδότηση από την γαλακτοκομική βιομηχανία αλλεπάλληλων μελετών που προσπαθούν να αποδείξουν τις αξιώσεις της, ο Δρ John McDougall, αφού εξέτασε όλες τις διαθέσιμες διατροφικές μελέτες και στοιχεία, ολοκληρώνει: "Η αρχική αιτία της οστεοπόρωσης είναι η υψηλή σε πρωτεΐνη διατροφή που οι περισσότεροι Αμερικανοί καταναλώνουν σήμερα. Όπως είπε ένας κύριος ερευνητής σε αυτό το θέμα, "Τρώγοντας μια υψηλή σε πρωτεΐνη διατροφή είναι σαν έκχυση όξινης βροχής στα κόκκαλά σας." Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι, εάν τα γαλακτοκομικά έχουν οποιαδήποτε επίδραση,αυτή είναι ότι και κλινικές αποδείξεις αλλά και τα στοιχεία πληθυσμών εμπλέκουν έντονα τα γαλακτοκομικά στην πρόκληση παρά στην παρεμπόδιση της οστεοπόρωσης.Το να στρέφει η γαλακτοκομική βιομηχανία ανυποψίαστες γυναίκες και παιδιά στον εφυσηχασμό λέγοντας τους, ουσιαστικά, να πίνουν περισσότερο γάλα και τα κόκκαλά τους θα είναι μια χαρά, μπορεί να έχει καλό επιχειρηματικό νόημα, αλλά κάνει ένα σοβαρό κακό στο κοινό. Οι περισσότεροι από τους λαούς της υφηλίου δεν καταναλώνουν γάλα αγελάδας, και όμως το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου δεν δοκιμάζει τα υψηλά ποσοστά οστεοπόρωσης που βρίσκονται στη δύση. Στις ασιατικές χώρες, παραδείγματος χάριν, όπου η κατανάλωση γαλακτοκομικών είναι χαμηλή (και πού οι γυναίκες τείνουν να είναι λεπτές και με μικρά κόκαλα, παγκοσμίως αποδεκτοί παράγοντες κινδύνου για την οστεοπόρωση), τα ποσοστά σπασίματος είναι πολύ χαμηλότερα από ότι είναι στις Ηνωμένες Πολιτείες και στις Σκανδιναβικές χώρες, όπου κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων είναι αρκετά μεγαλύτερη. Αλλά μην ακούτε εμάς. Εξετάστε την επιστήμη μόνοι σας: Μια μελέτη, που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Γαλακτοκομικό Συμβούλιο, αφορούσε το δόσιμο σε μια ομάδα μετεμμηνοπαυσικών γυναικών τριών ποτηριών των 240 γρ. γάλακτος ανά ημέρα για δύο χρόνια και τη σύγκριση των οστών τους με τις γυναίκες μιας άλλης ομάδας ελέγχου που δεν έπιναν γάλα. Η γαλακτοκομική ομάδα κατανάλωνε 1.400 mg ασβεστίου ανά ημέρα και έχανε μάζα οστών δύο φορές το ποσοστό της άλλης ομάδας. Σύμφωνα με τους ερευνητές, "αυτό μπορεί να οφειλόταν στη μέση αύξηση 30 τοις εκατό στην πρωτεϊνική εισαγωγή κατά τη διάρκεια της συμπληρωματικής διατροφής με γάλα... Η δυσμενής συνέπεια της αυξήμένης πρωτεϊνικής εισαγωγής στην ισορροπία ασβεστίου έχει αναφερθεί από διάφορα εργαστήρια, συμπεριλαμβανομένου του δικού μας "(αναφέρουν έπειτα 10 άλλες μελέτες). Ο McDougall λέει, "Περιττό να σας πούμε ότι, αυτή η είδηση δεν έφθασε στις ειδήσεις των έξι." Αφού εξέτασαν 34 δημοσιευμένες μελέτες σε 16 χώρες, οι ερευνητές στο πανεπιστήμιο Yale διαπίστωσαν ότι οι χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά οστεοπόρωσης "συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, της Σουηδίας, και της Φινλανδίας" είναι εκείνες στις οποίες οι άνθρωποι καταναλώνουν το περισσότερο κρέας, γάλα, και άλλα ζωικά τρόφιμα. Αυτή η μελέτη επίσης έδειξε ότι αφρικανικοί Αμερικανοί, που καταναλώνουν, κατά μέσον όρο, περισσότερα από 1.000 mg ασβεστίου ανά ημέρα, είναι εννέα φορές πιθανότερο να πάθουν σπασίμο των ισχίων από ότι είναι οι νοτιοαφρικανικοί Μαύροι,των οποίων η καθημερινή πρόσληψη ασβεστίου είναι μόνο 196 mg. Λέει ο McDougall, " από έθνος-σε-έθνος,οι άνθρωποι που καταναλώνουν περισσότερο ασβέστιο έχουν τα πιό αδύνατα κόκκαλα και τα υψηλότερα ποσοστά οστεοπόρωσης... Μόνο σε εκείνες τις περιοχές όπου το ασβέστιο και η πρωτεΐνη τρώγονται σε σχετικά υψηλές ποσότητες υπάρχει ανεπάρκεια ασβεστίου των οστών, λόγω της υπερβολής της ζωικής πρωτεΐνης." Η μελέτη ορόσημο του πανεπιστημίου του Χάρβαρντ για την υγεία των νοσοκόμων, που παρακολούθησε 78.000 γυναίκες κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 12 ετών, διαπίστωσε ότι οι γυναίκες που κατανάλωσαν το περισσότερο ασβέστιο από τα γαλακτοκομικά τρόφιμα έσπασαν περισσότερα κόκκαλα από εκείνες που έπιναν σπάνια γάλα. Συνοψίζοντας αυτήν την μελέτη, η Lunar Osteoporosis Update (Νοέμβριος 1997) εξήγησε: "Αυτός ο αυξανόμενος κίνδυνος σπασίματος ισχίων συνδέθηκε με το γαλακτοκομικό ασβέστιο.Εάν αυτό ήταν ένα οποιοσδήποτε άλλο πράγμα εκτός από το γάλα, το οποίο τόσο επιθετικά έχει προωθηθεί από τα γαλακτοκομικά συμφέροντα, αναμφισβήτητα θα θεωρούταν σημαντικός παράγοντας κινδύνου." Τα εθνικά ιδρύματα μελέτης υγείας από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό της κλινικής διατροφής (2001), βρήκαν ότι "Οι γυναίκες που έφαγαν το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης τους από ζωικές πηγές είχαν τρεις φορές το ποσοστό απώλειας κόκκαλων και 3,7 φορές το ποσοστό σπασιμάτων ισχίων των γυναικών που έφαγαν το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης τους από φυτικές πηγές." Αν και οι ερευνητές έλαβαν υπʼοψιν " όλα όσα σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσαν να εξηγήσουν αυτή τη σχέση,αυτό δεν άλλαξε τα αποτελέσματα." Το συμπέρασμα της μελέτης: "Η αύξηση της φυτικής και η μείωση της ζωικής πρωτεϊνικής πρόσληψης μπορούν να μειώσουν την απώλεια οστών και τον κίνδυνο σπασίματος ισχίων." Μια άλλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό της κλινικής διατροφής (2000) εξέτασε όλους τους τομείς της διατροφής και της υγείας των οστών και διαπίστωσε ότι η μεγάλη κατανάλωση φρούτων και τα λαχανικά έχουν θετικές επιπτώσεις στην υγεία των οστών ενώ η γαλακτοκομική κατανάλωση όχι. Τέτοια συμπεράσματα δεν εκπλήσσουν τους διατροφικούς ερευνητές: Σύμφωνα με τον Δρ Neal Barnard, συγραφέα του βιβλίου Turn Off the Fat Genes (Σταματήστε τα γονίδια του πάχους 2001) και διάφορα άλλα βιβλία για την διατροφή και την υγεία, η απορρόφηση ασβεστίου από τα λαχανικά είναι εξ ίσου καλή ή και καλύτερη από αυτή του γάλακτος. Η απορρόφηση ασβεστίου από το γάλα είναι περίπου 30 τοις εκατό, ενώ οι αριθμοί για το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών, το σινάπι, τις ρέβες, το κατσαρό λάχανο, και μερικά άλλα φυλλώδη πράσινα λαχανικά κυμαίνονται μεταξύ 40 έως 64 τοις εκατό. Αφού αξιολόγησε τις μελέτες για τη σύνδεση μεταξύ πρωτεϊνικής εισαγωγής και ουρικής απώλειας ασβεστίου, ο διατροφολόγος ερευνητής Robert P. Heaney διαπίστωσε ότι καθώς η κατανάλωση πρωτεΐνης αυξάνεται, εξ ίσου αυξάνεται το ποσό ασβεστίου που χάνεται στα ούρα (περιοδικό της αμερικανικής διαιτητικής ένωσης, 1993): "Αυτή η επίδραση έχει τεκμηριωθεί σε διάφορα διαφορετικά σχέδια μελέτης για περισσότερο από 70 χρόνια," γράφει, προσθέτοντας, " η καθαρή επίδραση είναι τέτοια που εάν η πρωτεϊνική εισαγωγή διπλασιάζεται χωρίς μεταβαλλόμενη λήψη άλλων θρεπτικών ουσιών,η ουρική περιεκτικότητα σε ασβέστιο αυξάνεται κατά περίπου 50 τοις εκατό." Οι ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Σύδνευ και του νοσοκομείου Westmead ανακάλυψαν ότι η κατανάλωση γαλακτοκομικών τροφίμων, ιδιαίτερα νωρίς στη ζωή, αυξάνει τον κίνδυνο σπασιμάτων ισχίων στα γηρατειά (αμερικανικό περιοδικό της επιδημιολογίας, 1994). Τέλος, μια ανάλυση όλης της έρευνας που πραγματοποιήθηκε από το 1985,και δημοσιεύτηκε στο αμερικανικό περιοδικό της κλινικής διατροφής (2000), συμπέρανε: "Εάν η πρόσληψη γαλακτοκομικών τροφίμων παρέχει υγεία οστών, κάποιος θα περίμενε αυτό να είναι προφανές από τις 57 εκβάσεις, οι οποίες περιελάμβαναν τυχαίες, ελεγχόμενες δοκιμές και τις διαχρονικές μελέτες ομάδων που ισοδυναμούσαν με 645.000 ανθρωποέτη." Οι ερευνητές συνεχίζουν μετα λύπης λέγοντας ότι "έχουν υπάρξει λίγες προσεκτικά σχεδιασμένες μελέτες των αποτελεσμάτων των γαλακτοκομικών τροφίμων στην υγεία των οστών," και έπειτα ολοκληρώνουν με τη χαρακτηριστική επιστημονική επιφύλαξη ότι: "Το σώμα των επιστημονικών στοιχείων εμφανίζεται ανεπαρκές να υποστηρίξει μια σύσταση για καθημερινή πρόσληψη γαλακτοκομικών τροφίμων για να προωθήσει την υγεία των οστών στον ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ πληθυσμό." Αυτό που ξέρουμε είναι ότι τα ποσοστά οστεοπόρωσης μειώνονται εμφανώς όταν το βάρος του σώματος,η άσκηση, και θερμιδική πρόσληψη αυξάνονται. Επιβεβαιώνοντας την λύπη των ερευνητών για τις κακές μελέτες, μόνο τρεις μελέτες έχουν τη θερμιδική πρόσληψη στην ανάλυση.Δύο από αυτές δεν βρήκαν κανέναν συσχετισμό μεταξύ της γαλακτοκομικής πρόσληψης και της οστεοπόρωσης. Η άλλη βρήκε μια θετική σύνδεση δηλαδή όσο περισσότερο γάλα καταναλώνεται, τόσο υψηλότερος ο κίνδυνος σπασίματος (η μελέτη για τις νοσοκόμες του Χάρβαρντ, δέστε παραπάνω). Το αμερικανικό περιοδικό της κλινικής μελέτης διατροφής (2000) που αναφέρθηκε παραπάνω υποστήριξε ότι αφού ξέρουμε σίγουρα ότι η συνολική θερμιδική πρόσληψη και το βάρος του σώματος συνδέονται θετικά με τη μάζα των οστών, τέτοιοι παράγοντες είναι "ιδιαίτερα σημαντικοί" σε οποιαδήποτε μελέτη της οστεοπόρωσης και της μάζας των οστών. Αγνοεί άραγε σκόπιμα η γαλακτοκομική βιομηχανία αυτούς τους παράγοντες στις κλινικές μελέτες της, ίσως επειδή οι καταναλωτές γαλακτοκομικών τείνουν να είναι βαρύτεροι και καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες από εκείνους που καταναλώνουν λιγότερα (ή καθόλου) γαλακτοκομικά προϊόντα; Είναι αξιοπρόσεκτο ότι η γαλακτοκομική βιομηχανία δεν μπορεί να πάρει τα αποτελέσματα που ψάχνει, δεδομένου ότι η γαλακτοκομική κατανάλωση τείνει να κάνει τους ανθρώπους βαρύτερους. Ακόμα κι αν οι γαλακτοκομικοί ερευνητές αγνοούν αυτόν τον παράγοντα, οι περισσότερες μελέτες δεν παρουσιάζουν ακόμα καμία σχέση, και μερικές δείχνουν ότι το γάλα προκαλεί την οστεοπόρωση. Εάν η τάση εκείνων που καταναλώνουν περισσότερα γαλακτοκομικά να είναι βαρύτεροι και να καταναλώνουν περισσότερες θερμίδες λαμβανόταν υπʼόψιν, οι μελέτες που δεν δείχνουν καμία σύνδεση θα έδειχναν, στην πραγματικότητα, ότι η πρόσληψη γαλακτοκομικών προκαλεί την οστεοπόρωση, όπως η μελέτη της σχολής δημόσιας υγείας του Χάρβαρντ; Αυτό θα εναρμόνιζε την κλινική ανάλυση με την ανάλυση πληθυσμών, η οποία σαφώς δηλώνει ότι η αυξανόμενη γαλακτοκομική κατανάλωση συνδέεται με αυξανόμενο κίνδυνο για οστεοπόρωση.


Τι μπορώ να κάνω λοιπόν για να έχω γερά κόκκαλα;

Η οστεοπόρωση είναι μια φρικτή ασθένεια, και αν και τα στοιχεία είναι ακράδαντα ότι η κατανάλωση γαλακτοκομικών δεν την αποτρέπει, απλά κόβοντας τα γαλακτοκομικά προϊόντα δεν εξασφαλίζετε ότι δεν θα σας ταλαιπωρήσει. Και εάν, όπως οι περισσότεροι ανθρώποι που δεν καταναλώνουν καθόλου κρέας ή γαλακτοκομικά, είστε λεπτοί, πρέπει να φροντίσετε να κάνετε κάποιες σκέψεις (και προσπάθεια) για να κρατήσετε τα κόκκαλα σας υγειή. Αυτό που τα στοιχεία υπαγορεύουν ως χρήσιμο για γερά κόκκαλα είναι: - Να παίρνετε αρκετή βιταμίνη Δ (εάν δεν ξοδεύετε κάποιο διάστημα στον ήλιο, να τρώτε τα κατάλληλα τρόφιμα). - Να εξάλειψετε τη ζωική πρωτεΐνη (για ποικίλους λόγους,η ζωική πρωτεϊνη προκαλεί σοβαρή επιδείνωση των οστών). - Περιορισμός της κατανάλωσης οινοπνεύματος (το οινόπνευμα είναι τοξικό για τα κύτταρα που σχηματίζουν τα οστά και εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου). - Περιορισμός της πρόσληψης αλατιού (το νάτριο τραβάει το ασβέστιο από τα κόκκαλα) - Μην καπνίζετε (μελέτες έχουν δείξει ότι οι γυναίκες που καπνίζουν ένα πακέτο την ημέρα έχουν 5 έως 10 τοις εκατό λιγότερη πυκνότητα οστών στην εμμηνόπαυση από τις μη καπνίζοντες). - Να κάνετε αρκετή άσκηση. Οι μελέτες έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η σωματική άσκηση είναι το κλειδί στην οικοδόμηση ισχυρών οστών (ο σημαντικότερος από οποιοδήποτε άλλο παράγοντα).Παραδείγματος χάριν, μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στο British Medical Journal, που παρακολούθησε 1.400 άνδρες και γυναίκες κατά τη διάρκεια μιας περιόδου 15 ετών, διαπίστωσε ότι η άσκηση μπορεί να είναι η καλύτερη προστασία ενάντια στα σπασίματα ισχίων και ότι η "μειωμένη πρόσληψη διαιτητικού ασβεστίου δεν φαίνεται να είναι παράγοντας κινδύνου." Και οι ερευνητές του κρατικού πανεπιστημίου Penn διαπίστωσαν ότι η πυκνότητα των οστών επηρεάζεται σημαντικά από το πόση άσκηση κάνουν τα κορίτσια κατά τη διάρκεια της εφηβείας, όταν αναπτύσσεται το 40 έως 50 τοις εκατό της σκελετικής μάζας τους. Σύμφωνη με την προηγούμενη έρευνα, η μελέτη του Penn, που δημοσιεύθηκε στην Παιδιατρική (2000), το περιοδικό της αμερικανικής ακαδημίας παιδιατρικής, έδειξε ότι η πρόσληψη ασβεστίου, που κυμάνθηκε από 500 έως 1.500 mg ανά ημέρα, δεν έχει καμία μόνιμη επίδραση στην υγεία των οστών. "Είχαμε υποθέσει ότι η αυξημένη πρόσληψη ασβεστίου θα οδηγούσε σε καλύτερο εφηβικό κέρδος στα κόκκαλα. Περιττό να πούμε ότι έκπλαγήκαμε όταν είδαμε την υπόθεσή μας να αντικρούεται, " εξήγησε ένας ερευνητής. Συμπέρασμα:
Το να πίνει κανείς γάλα χτίζει τα κέρδη των γαλακτοκομικών παραγωγών, αλλά όπως δείχνουν οι παραπάνω μελέτες, είναι πιθανότερο να βλάψει τα κόκκαλά σας παρά να τα βοηθήσει. Και τα γαλακτοκομικά τρόφιμα συνδέονται με όλα τα είδη άλλων προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της παχυσαρκίας, των καρδιακών παθήσεων και του καρκίνου (συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου του μαστού και του καρκίνου του προστάτη).Επίσης είναι πιθανό να είναι μολυσμένα με επίπεδα ιχνών αντιβιοτικών, ορμονών, και άλλων χημικών ουσιών, συμπεριλαμβανομένης της διοξίνης, μια από τις τοξικότερες ουσίες που είναι γνωστές στους ανθρώπους (η Washington Post ανέφερε ότι "η πιό πρόσφατη μελέτη της EPA καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι άνθρωποι που καταναλώνουν ακόμη και μικρά ποσά διοξίνης στα λιπαρά τρόφιμα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα αντιμετωπίζουν έναν κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου 1 στα 100. Μπορούν επίσης να αναπτύξουν άλλα προβλήματα, όπως η διαταραχή της προσοχής, οι μαθησιακές δυσκολίες, ευαισθησία στις μολύνσεις και τις διαταραχές του συκωτιού "(12 Απριλίου ..2001). Φυσικά, το ασβέστιο είναι ένα ουσιαστικό μέταλλο, και είναι δυνατό να υπάρξει μια ανεπάρκεια ασβεστίου. Σύμφωνα με το Δρ Neal Barnard, Πρόεδρο της Επιτροπής Παθολόγων για Υπεύθυνη Ιατρική: "Το γάλα, ειδικότερα, είναι φτωχή διασφάλιση ενάντια στα σπασίματα των οστών.Οι υγιέστερες πηγές ασβεστίου είναι τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά και όσπρια.Δεν χρειάζεται να φάτε τεράστιες μερίδες λαχανικών ή φασολιών για να πάρετε αρκετό ασβέστιο, αλλά να περιλαμβάνετε και τα δύο στον κανονικό προγραμματισμό των διατροφικών επιλογών σας. Εάν ψάχνετε για πρόσθετο ασβέστιο,οι χυμοί γκρέιπφρουτ,πορτοκαλιού, μήλου είναι καλές επιλογές." Δεν έχει περισσότερο νόημα για τους ανθρώπους να καταναλώνουν το μητρικό γάλα αγελάδων απ'ό,τι να καταναλώσουν το μητρικό γάλα αρουραίων, γατών,σκυλιών, καμηλοπαρδάλεων, ή οποιουδήποτε άλλου θηλαστικού. Η φύση δημιούργησε το ανθρώπινο μητρικό γάλα για τα μωρά, το μητρικό γάλα των αγελάδων για τα μοσχαράκια, και ούτω καθʼεξής. Ο μακαρίτης Δρ Benjamin Spock, στο βιβλίο του Η μέριμνα μωρών και παίδων (το πιο καλοπουλημένο βιβλίο στις ΗΠΑ, εκτός από τη Βίβλο, κατά τη διάρκεια των προηγούμενων 50 ετών), αφού συστήσει ότι κανένας δεν πρέπει να καταναλώνει το γάλα αγελάδας και καταχωρώντας έναν πλήθος δεινών που συνδέονται με την κατανάλωση γάλακτος (καρδιακές παθήσεις, καρκίνος, παχυσαρκία, αντιβιοτικό υπόλειμμα, ανεπάρκεια σιδήρου, άσθμα, μολύνσεις αυτιών, παθήσεις του δέρματος, πόνοι στομάχου, φούσκωμα, και διάρροια), ολοκληρώνει: "Στη φύση, τα ζώα δεν πίνουν γάλα μετά από την παιδική ηλικία, και αυτό είναι το κανονικό και για τους ανθρώπους, επίσης. Τα παιδιά μένουν στην καλύτερη ισορροπία ασβεστίου όταν η πρωτεΐνη τους προέρχεται από φυτικές πηγές." Ο Δρ Spock συστήνει το ανθρώπινο μητρικό γάλα για τα μωρά,έτσι όπως έχει προορίσει η φύση. Σύμφωνα με το Δρ Neal Barnard: "Είναι δύσκολο να δείς τηλεόραση χωρίς να ακούσεις διαφημίσεις που προτείνουν ότι το γάλα προάγει τα γερά κόκκαλα. Οι διαφημίσεις αυτές δεν επισημαίνουν ότι μόνο το 30 τοις εκατό του ασβεστίου του γάλακτος απορροφάται από το σώμα ή ότι η οστεοπόρωση είναι συνιθισμένη μεταξύ αυτών που πίνουν γάλα. Ούτε σας βοηθούν να διορθώσετε τις πραγματικές αιτίες της απώλειας οστών." Ο Δρ T. Colin Campbell , ο παγκόσμιος κορυφαίος επιδημιολογικός ερευνητής στον τομέα της διατροφής και της υγείας, λέει: "Οι άνθρωποι των γαλακτοκομικών εταιρειών, από τη δεκαετία του '20, έχουν επιτύχει πάρα πολύ στην καλλιέργεια ενός περιβάλλοντος μέσα ουσιαστικά σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας "από την έρευνα και την εκπαίδευση έως τις δημόσιες σχέσεις και την πολιτική" για να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι το γάλα της αγελάδας και τα προϊόντα του είναι το μάννα από τον ουρανό. Μην κάνετε κανένα λάθος σχετικά με αυτό.Η γαλακτοκομική βιομηχανία ουσιαστικά είχε και έχει τον πλήρη έλεγχο οποιασδήποτε αλλά και όλων των πληροφοριών για την δημόσια υγεία που έχουν ποτέ έρθει στο επίπεδο δημόσιας διερεύνησης... Ο συσχετισμός μεταξύ της πρόσληψης ζωικών ποσοστών πρωτεΐνης και σπασίματος εμφανίζεται να είναι τόσο ισχυρός όσο η ένωση μεταξύ του καπνίσματος και του καρκίνου των πνευμόνων." - Δρ T. Colin Campbell


" Τώρα φαίνεται ότι είναι σαφές πως το γάλα δεν είναι η λύση στη φτωχή πυκνότητα οστών.Το αντίθετο, είναι μέρος του προβλήματος." - Δρ. Charles Attwood


http://veganism-now.blogspot.com/